به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرماه، یکی از موارد سحت، «اجور الفواجر یا اجر الزانیه (مهر البغی)» است که در روایات مختلف با این عناوین آمده است. مزدی که زن زناکار بگیرد بر این رابطه نامشروع – معاذ الله – این حرام است. انسانی که شرف خودش را بفروشد – شرف فروختنی نیست- حرام است مزدش هم حرام است.اساسا بطور کلی اجرت بر هر کار حرام، حرام است. لا مهر لبغی اصل کلی در اسلام است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خبرماه،,
پیامبر (ص) فرمود: برای زنا کار مهر نیست و این اجر، آتش است. اصل عمل حرام است اجری هم که بگیرد، درآمدی هم که از راه تن فروشی، خودفروشی بدست بیاورد آن هم حرام است.
دوم؛ «اجرالمغنی و المغنیه» پولی که مرد مطرب و زن مطرب دریافت می کنند برای غنا و آوازه خوانی حرام است که قبلا مفصل مطرح کرده ایم. هر صدای خوبی غنا حساب نمی شود. آنچه مناسب مجالس لهو و لعب و عیاشی باشد، خوانندگی مبتذل چه از مرد و چه زن حرام است. امام صادق (ع) فرمود: «المغنیه ملعونه». زن آوازه خوان ملعون است. کسی هم که درآمد این زن را استفاده کند ملعون است.
متاسفانه برخی اوقات در برخی مداحی ها و مجالس تعزیه ممکن است غنای حرام راه پیدا کند. زیبا خواندن خوب است اما آوازه خوانی که مخصوص مجالس لهو و لعب هست حرام است.
سوم؛ «اجور القضات» اگر قاضی بخواهد از متخاصمین (کسانی که نزد او دعوایی را مطرح کرده اند) مزدی دریافت کند این حرام است. اگر از بیت المال به او حقوقی دادند مانعی ندارد. اما اگر قاضی بخواهد از طرفین پول دریافت کند برای قضاوت این در حکم رشوه و حرام است.
چهارم؛ «کسب ا لصناع اذا سهروا اللیل کله» کسانی که شب کارند اگر شب بدون اینکه استراحت به بدن و چشم بدهند و تا صبح کار کنند پولی که می گیرند حرام است. البته این نیاز به توضیح دارد. دو حدیث است از امام صادق (ع) سندش هم خوب. می فرماید: «الصناع اذا سهروا اللیل کله فهو سحت». آدم صنعتگر اگر تمام شب را کار کند و یک لحظه به خودش آرامش ندهد این نشان دهنده حرص بر دنیاست. این از کسی است که به اختیار خود است ولی کسی که شغل و کارش به اختیار خودش نیست مثلا در یک شرکت یا مرکزی استخدام است و اختیار دار نیست و گفته اند تو باید شب سر کار بیایی، آن نه. او درآمدی که کسب کند حرام نیست. بحث جایی است که شخص در حال اختیار، روز که کار می کند هیچ، شب را هم به کار می پردازد. این نشان دهنده حرص بر دنیاست. این کسب و درآمد را حرام می کند. این بدن حق دارد باید حق بدن اداء شود.
برخی اوقات انسان مجبور است شب کار کند این بیدار بودن حرام نیست و اشکالی ندارد. مثل بعضی که چشمشان بیدار است تا امنیت کشور را تامین کنندتا ما راحت بخوابیم (مرزداران اسلامی، نیروهای انتظامی و…) نه تنها حرام نیست بلکه عبادت هم هست. اقتضائات مختلف است. آن کسی که به اختیار خود باشد سعی کند کارش را شب نیاندازد.
پنجم؛ «ما اصیب من اعمال الولاه الظلمه» آن درآمدی که انسان از راه کار برای والیان ظالم کسب می کند این نیز سحت و حرام است. اگر یک فرماندار ظالمی است؛ حکومت، حکومت ظالمان است و حکومت جور است، کارگزار حکومت ظلم و جوربودن حرام است. درآمد از این راه هم نامشروع و حرام است. امام صادق (ع) می فرماید: روز قیامت کمک کاران ظالمان را در یک خیمه ای از آتش نگه می دارند تا از حساب تمام خلایق فارغ شوند. یعنی حساب مددکاران ظلمه آخر خلایق است. هنوز به حساب ها نرسیده اند صف بهشتیان از صف جهنمیان امتیاز نیافته، این در نوبت است؛ اما کجا؟ در یک خیمه ای از آتش. همان موقع عذابش شروع شده است تا به حسابش برسند. اگر کسی ظالم را مدد نرساند هیچ گاه حقی ضایع نخواهد شد.
پیامبر (ص) فرمود: برای زنا کار مهر نیست و این اجر، آتش است. اصل عمل حرام است اجری هم که بگیرد، درآمدی هم که از راه تن فروشی، خودفروشی بدست بیاورد آن هم حرام است.
دوم؛ «اجرالمغنی و المغنیه» پولی که مرد مطرب و زن مطرب دریافت می کنند برای غنا و آوازه خوانی حرام است که قبلا مفصل مطرح کرده ایم. هر صدای خوبی غنا حساب نمی شود. آنچه مناسب مجالس لهو و لعب و عیاشی باشد، خوانندگی مبتذل چه از مرد و چه زن حرام است. امام صادق (ع) فرمود: «المغنیه ملعونه». زن آوازه خوان ملعون است. کسی هم که درآمد این زن را استفاده کند ملعون است.
,
متاسفانه برخی اوقات در برخی مداحی ها و مجالس تعزیه ممکن است غنای حرام راه پیدا کند. زیبا خواندن خوب است اما آوازه خوانی که مخصوص مجالس لهو و لعب هست حرام است.
سوم؛ «اجور القضات» اگر قاضی بخواهد از متخاصمین (کسانی که نزد او دعوایی را مطرح کرده اند) مزدی دریافت کند این حرام است. اگر از بیت المال به او حقوقی دادند مانعی ندارد. اما اگر قاضی بخواهد از طرفین پول دریافت کند برای قضاوت این در حکم رشوه و حرام است.
چهارم؛ «کسب ا لصناع اذا سهروا اللیل کله» کسانی که شب کارند اگر شب بدون اینکه استراحت به بدن و چشم بدهند و تا صبح کار کنند پولی که می گیرند حرام است. البته این نیاز به توضیح دارد. دو حدیث است از امام صادق (ع) سندش هم خوب. می فرماید: «الصناع اذا سهروا اللیل کله فهو سحت». آدم صنعتگر اگر تمام شب را کار کند و یک لحظه به خودش آرامش ندهد این نشان دهنده حرص بر دنیاست. این از کسی است که به اختیار خود است ولی کسی که شغل و کارش به اختیار خودش نیست مثلا در یک شرکت یا مرکزی استخدام است و اختیار دار نیست و گفته اند تو باید شب سر کار بیایی، آن نه. او درآمدی که کسب کند حرام نیست. بحث جایی است که شخص در حال اختیار، روز که کار می کند هیچ، شب را هم به کار می پردازد. این نشان دهنده حرص بر دنیاست. این کسب و درآمد را حرام می کند. این بدن حق دارد باید حق بدن اداء شود.
,
,
برخی اوقات انسان مجبور است شب کار کند این بیدار بودن حرام نیست و اشکالی ندارد. مثل بعضی که چشمشان بیدار است تا امنیت کشور را تامین کنندتا ما راحت بخوابیم (مرزداران اسلامی، نیروهای انتظامی و…) نه تنها حرام نیست بلکه عبادت هم هست. اقتضائات مختلف است. آن کسی که به اختیار خود باشد سعی کند کارش را شب نیاندازد.
پنجم؛ «ما اصیب من اعمال الولاه الظلمه» آن درآمدی که انسان از راه کار برای والیان ظالم کسب می کند این نیز سحت و حرام است. اگر یک فرماندار ظالمی است؛ حکومت، حکومت ظالمان است و حکومت جور است، کارگزار حکومت ظلم و جوربودن حرام است. درآمد از این راه هم نامشروع و حرام است. امام صادق (ع) می فرماید: روز قیامت کمک کاران ظالمان را در یک خیمه ای از آتش نگه می دارند تا از حساب تمام خلایق فارغ شوند. یعنی حساب مددکاران ظلمه آخر خلایق است. هنوز به حساب ها نرسیده اند صف بهشتیان از صف جهنمیان امتیاز نیافته، این در نوبت است؛ اما کجا؟ در یک خیمه ای از آتش. همان موقع عذابش شروع شده است تا به حسابش برسند. اگر کسی ظالم را مدد نرساند هیچ گاه حقی ضایع نخواهد شد.
,
,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه