«من یک اصلاح‌طلبم»؛ حنایی‌کاشانی: تراژدی حسین (ع) مشابه تراژدی­‌های آنتیگونه، تامس مور و جان پروکتور است /عکس‌نوشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، محمدسعید ‌حنایی کاشانی از چهره‌های فعال اصلاح‌طلب است که عمق نفوذ فکری‌شان در مطبوعات و دانشگاه‌ها باعث شد تا موجی از شبهات و حملات به دین و شعائر دینی در دوره اصلاحات اغاز شد، پیام فضلی‌نژاد نویسنده و تحلیل‌گر مسائل سیاسی در روزنامه کیهان حنایی‌کاشانی را اینطور معرفی می‌کند:

محمد سعید حنایی کاشانی، عضو حلقه کیان و مدرس فلسفه در دانشکده علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی، یکی از نویسندگان دین‌ستیز، مترجمان سکولار و مبلغان فیلسوفان صهیونیست است که با مرکز بازشناسی ایران و اسلام نیز برای ترجمه آثار هانا آرنت همکاری دارد. او 18 تیر 1338 در شهر مشهد و در خانواده ای با گرایش سیاسیی به جبهه ملی متولد شد.

سال 1364 از دانشگاه شهید بهشتی مشهد لیسانس فلسفه گرفت و سپس در دانشگاه تهران تحصیلاتش را در رشته فلسفه ادامه داد. از سال 1365 با مرکز نشر دانشگاهی به عنوان «دستیار ویراستار» همکاری خود را آغاز کرد و از سال 1370 تا سال 1382 به عنوان «ویراستار» در آن مرکز حضور داشت. از سال 1370 مربی آموزشی در رشته فلسفه دانشگاه شهید بهشتی شد و همچنان به تدریس در این دانشگاه ادامه می‌دهد. از سال 1367 به ترجمه مقالات دایره‌المعارف ایرانیکا (زیرنظر احسان یارشاطر، عضو فرقه ضاله بهائیت و از کارگزاران بنیاد اشرف پهلوی در واشنگتن. دی. سی) پرداخت و نزدیک به 50 ترجمه اش از ایرانیکا در دانشنامه جهان اسلام با نام «سعید کاشانی» منتشر شد.

در همین هنگام همکاری‌اش را در حوزه «نقد سینما» و ترجمه مقالات سینمایی با فصلنامه فارابی (متعلق به بنیاد سینمایی فارابی) آغاز کرد و سپس در سراسر دهه 1370 با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در زمینه ترجمه پژوهش‌های فرهنگی برای فصلنامه هنر و مجله ارغنون همکاری داشت.

حنایی‌کاشانی با حاکمیت اصلاح‌طلبان به عنوان یکی از فعالان این اردوگاه ظاهر گشت. از سال 1377 برای ماهنامه کیان مقالاتی با عنوان «دین، مدارا و خشونت» (ش 45)، «عاشورا و موقعیت تراژیک» (ش 46)، «مدینه احرار: درباره لیبرالیسم، استبداد شرقی، اسلام» (ش 48) و... نوشت و از تابستان 1377 همکاری‌اش را با اکبر گنجی در هفته نامه راه نو آغاز کرد. حنایی‌کاشانی یکی از مروجان اندیشه‌های نهیلیستی نیچه در ایران است و از سال 1376 به ترجمه آثار فیلسوفان سکولار غرب پرداخت.

از میان ترجمه‌های وی می‌توان از کتاب‌های علم هرمنوتیک، فلسفه اروپایی، لیبرالیسم؛ معنا و تاریخ آن و... نام برد. او پروژه ترجمه مجموعه‌ای از «تاریخ فلسفه غرب» را در انتشارات قصیده سرا پیش می‌برد و تاکنون چندین مجلد آن به چاپ رسیده است. حنایی‌کاشانی در سال 1382 قرارداد ترجمه آثار هانا آرنت مانند کتاب میان گذشته و آینده و کتاب بحران‌های جمهوری را با مرکز بازشناسی ایران و اسلام (با مدیریت مصطفی میرسلیم) منعقد کرد و آنان را به بازار نشر فرستاد!

از ابتدای دهه 1380 با تاسیس سایت فل سفه کوشید تا در محیط اینترنت به بسط علوم انسانی سکولار در میان فارسی زبانان بپردازد و آثار برنارد لوئیس (تئوریسین صهیونیسم سیاسی و استاد دانشگاه های اسرائیل) را در حوزه اسلام‌شناسی ترجمه کرد. در سال 1383 با رامین جهانبگلو و عزت الله فولادوند با هدف پیشبرد پروژه براندازی «گذار به دموکراسی» در دانشگاه امیرکبیر (پلی‌تکنیک) حاضر شد و تدریس مفاهیم اندیشه سیاسی غرب مانند اگزیستانسیالیسم را در «جشنواره تابستانی» این دانشگاه برای طیف‌های سکولار- رادیکال برعهده گرفت و با وبلاگ نویسان جاسوس در حزب مشارکت ایران مانند امید معماریان و شهرام رفیع‌زاده و همچنین با روزنامه نگاران اصلاح‌طلبی چون محمود فرجامی، جلیل اکبری صحت، علی پیرحسین‌لو (الپر)، رضا شکراللهی و... روابط نزدیکی برقرار ساخت.

سال 1385 و همان هنگام که با علی دهباشی در فصلنامه بخارا برای انتشار ویژه نامه‌ای در ستایش هانا آرنت همکاری نزدیکی داشت، در زمره نویسندگان مجله رواق اندیشه و هنر (متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی) نیز قرار گرفت و در برنامه‌های تلویزیونی شبکه چهار (مانند سینما ماوراء، سینما 4 و کتاب 4) حضوری فعال یافت؛ گرچه در همین هنگام دوستان دیرینه‌اش که جاسوسان تابلوداری شده بودند (مانند مهدی جامی، سردبیر رادیو زمانه، ارگان رسانه‌ای سرویس اطلاعات و امنیت هلند) از فعالیت‌های سیاسی حنایی‌کاشانی ستایش می‌کردند.

با انتشار ماهنامه اطلاعات حکمت و معرفت او در زمره همکاران آن قرار گرفت و از سال 1387 در فرهنگستان هنر (در دوره ریاست میرحسین موسوی) برای پیشبرد پروژه تبیین «هنر اسلامی» سخنرانی‌هایی را ایراد کرد.

 

انتهای پیام/

محمد سعید حنایی کاشانی، عضو حلقه کیان و مدرس فلسفه در دانشکده علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی، یکی از نویسندگان دین‌ستیز، مترجمان سکولار و مبلغان فیلسوفان صهیونیست است که با مرکز بازشناسی ایران و اسلام نیز برای ترجمه آثار هانا آرنت همکاری دارد. او 18 تیر 1338 در شهر مشهد و در خانواده ای با گرایش سیاسیی به جبهه ملی متولد شد.

سال 1364 از دانشگاه شهید بهشتی مشهد لیسانس فلسفه گرفت و سپس در دانشگاه تهران تحصیلاتش را در رشته فلسفه ادامه داد. از سال 1365 با مرکز نشر دانشگاهی به عنوان «دستیار ویراستار» همکاری خود را آغاز کرد و از سال 1370 تا سال 1382 به عنوان «ویراستار» در آن مرکز حضور داشت. از سال 1370 مربی آموزشی در رشته فلسفه دانشگاه شهید بهشتی شد و همچنان به تدریس در این دانشگاه ادامه می‌دهد. از سال 1367 به ترجمه مقالات دایره‌المعارف ایرانیکا (زیرنظر احسان یارشاطر، عضو فرقه ضاله بهائیت و از کارگزاران بنیاد اشرف پهلوی در واشنگتن. دی. سی) پرداخت و نزدیک به 50 ترجمه اش از ایرانیکا در دانشنامه جهان اسلام با نام «سعید کاشانی» منتشر شد.

در همین هنگام همکاری‌اش را در حوزه «نقد سینما» و ترجمه مقالات سینمایی با فصلنامه فارابی (متعلق به بنیاد سینمایی فارابی) آغاز کرد و سپس در سراسر دهه 1370 با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در زمینه ترجمه پژوهش‌های فرهنگی برای فصلنامه هنر و مجله ارغنون همکاری داشت.

حنایی‌کاشانی با حاکمیت اصلاح‌طلبان به عنوان یکی از فعالان این اردوگاه ظاهر گشت. از سال 1377 برای ماهنامه کیان مقالاتی با عنوان «دین، مدارا و خشونت» (ش 45)، «عاشورا و موقعیت تراژیک» (ش 46)، «مدینه احرار: درباره لیبرالیسم، استبداد شرقی، اسلام» (ش 48) و... نوشت و از تابستان 1377 همکاری‌اش را با اکبر گنجی در هفته نامه راه نو آغاز کرد. حنایی‌کاشانی یکی از مروجان اندیشه‌های نهیلیستی نیچه در ایران است و از سال 1376 به ترجمه آثار فیلسوفان سکولار غرب پرداخت.

از میان ترجمه‌های وی می‌توان از کتاب‌های علم هرمنوتیک، فلسفه اروپایی، لیبرالیسم؛ معنا و تاریخ آن و... نام برد. او پروژه ترجمه مجموعه‌ای از «تاریخ فلسفه غرب» را در انتشارات قصیده سرا پیش می‌برد و تاکنون چندین مجلد آن به چاپ رسیده است. حنایی‌کاشانی در سال 1382 قرارداد ترجمه آثار هانا آرنت مانند کتاب میان گذشته و آینده و کتاب بحران‌های جمهوری را با مرکز بازشناسی ایران و اسلام (با مدیریت مصطفی میرسلیم) منعقد کرد و آنان را به بازار نشر فرستاد!

از ابتدای دهه 1380 با تاسیس سایت فل سفه کوشید تا در محیط اینترنت به بسط علوم انسانی سکولار در میان فارسی زبانان بپردازد و آثار برنارد لوئیس (تئوریسین صهیونیسم سیاسی و استاد دانشگاه های اسرائیل) را در حوزه اسلام‌شناسی ترجمه کرد. در سال 1383 با رامین جهانبگلو و عزت الله فولادوند با هدف پیشبرد پروژه براندازی «گذار به دموکراسی» در دانشگاه امیرکبیر (پلی‌تکنیک) حاضر شد و تدریس مفاهیم اندیشه سیاسی غرب مانند اگزیستانسیالیسم را در «جشنواره تابستانی» این دانشگاه برای طیف‌های سکولار- رادیکال برعهده گرفت و با وبلاگ نویسان جاسوس در حزب مشارکت ایران مانند امید معماریان و شهرام رفیع‌زاده و همچنین با روزنامه نگاران اصلاح‌طلبی چون محمود فرجامی، جلیل اکبری صحت، علی پیرحسین‌لو (الپر)، رضا شکراللهی و... روابط نزدیکی برقرار ساخت.

سال 1385 و همان هنگام که با علی دهباشی در فصلنامه بخارا برای انتشار ویژه نامه‌ای در ستایش هانا آرنت همکاری نزدیکی داشت، در زمره نویسندگان مجله رواق اندیشه و هنر (متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی) نیز قرار گرفت و در برنامه‌های تلویزیونی شبکه چهار (مانند سینما ماوراء، سینما 4 و کتاب 4) حضوری فعال یافت؛ گرچه در همین هنگام دوستان دیرینه‌اش که جاسوسان تابلوداری شده بودند (مانند مهدی جامی، سردبیر رادیو زمانه، ارگان رسانه‌ای سرویس اطلاعات و امنیت هلند) از فعالیت‌های سیاسی حنایی‌کاشانی ستایش می‌کردند.

با انتشار ماهنامه اطلاعات حکمت و معرفت او در زمره همکاران آن قرار گرفت و از سال 1387 در فرهنگستان هنر (در دوره ریاست میرحسین موسوی) برای پیشبرد پروژه تبیین «هنر اسلامی» سخنرانی‌هایی را ایراد کرد.

انتهای پیام/