به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال، بار دیگر محرم با آن حس و حالش، حسی که در هیچ جایی و نسبت به هیچ کسی نمی‌توان ابرازش کرد، آمد و شاهدش بودیم. یکی از ایام پرشور و مقدمه عاشواری حسینی تاسوعا است، تاسوعایی که تا نباشد، عاشورایی نیست در واقع تا تاسوعا را نفهمی، عاشورا در نمی یابی و در سرگردانی و حیرت می‌مانی.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای سیدجمال,یکی از خالص‌ترین انسان‌ها، دلاورمردی از تبار علی (ع) و تشنه لب سقایی که با خون خود ارزش‌های انسانی را مفهومی عمیق و جاودانه می‌بخشد، در این روز به شهادت می‌رسد.
,و عشق برادر و امام به آب سودا نکرد و عطش را آبرو بخشید و چه حسرتی بر دل فرات و فراتیان گذاشت.
,آنجا که شمر ملعون قطره‌ای آب را از سقای تشنه لب دریغ می‌کند و دستانش کنار آب فرات از پیکر جدا شد.
,تاسوعایی که روز باب الحوائج، حضرت اباالفضل العباس (س) است، روزی که حریت و آزادی، نامردی و نامردمی‌ها را به بند حقارت می‌کشید و برای قرن‌ها انسانیت و ارزش‌های ناب انسانی و عشق به اهل بیت (ع) در تاریخ ماندگار می‌شود.
,تاسوعایی که بزرگداشت شجاعت، مردانگی، دلاوری، ایثار، ادب و جوانمردی است که تسلیم نشدن در برابری ظلم ظالمانه را به ما آموخت.
,بعد از قرن‌ها هنوز علمت بر بلندای افتخار، انسانیت و ارزش‌های انسانی افراشته است.
,به راستی علمدار، علمش را بر کدامین قله به اهتزاز درآورد که هنوز بعد از قرن‌ها همیشه سرخی خونت بر بلندای قله افتخار، انسانیت و ارزش‌های انسانی برافراشته است.
,با اینکه این محرم، ایام تاسوعا و عاشورا تداعی لحظات از دست دادن سالار شهیدان، حضرت امام حسین (ع) است اما پیروزی حق بر باطل حس عجیب و خوش است که برای ما شیعیان هر ساله تکرار می‌شود.
,امروز عشق به سیدالشهدا(ع) و علمدار آن‌چنان با خون و گوشت ما آمیخته شده و در واقع جانمان از تولد با عشق حسین (ع) و پرچمدار او سرشته است و هرگز فراموشی را برنمی‌تابد.
,این واقعه کربلا است که اعتقادات و باورهایمان را پر رنگ تر می‌کند و به ما گوشزد می‌کند که برای که و برای چه باید در این راه قرار بگیریم.
,واقعه کربلا تا ابد ماندگار است و راز و رمز ماندگاری شیعه هم در ماندگاری عشق به حسین (ع) است.
,دل شیعه هم امروز همواره در آتش عشق حسین (ع) خانه می‌کند و این عشق زیبا می‌ماند چرا که راه و رسمش ستودنی است.
,تاسوعا و عاشورا تشنگی فزونی دارد که با عطش عشق به حسین (ع) و ارادتمندی به ابوالفضل العباس (ع) در جانمان آتش می‌گیرد و می‌سوزد.
,این سوز دل با همین عطش سیراب می‌شود و حسین(ع) با لبیک چرا که لبیک به حسین (ع) و درک رسالت او، پیمان با همه خوبی‌هاست.
,لبیک یا حسین (ع)
,انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه