هنرمندگچسارانی که با دستانش حرف میزند/سازه های زیبا و هنرمندانه جوان کرو لال گچسارانی با چوب+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب جنوب،فردین مرد عجیبی است با آنکه چشم ، گوش و زبان دارد اما با دست هایش حرف می زند آنقدر که در برخورد اول متوجه نمی شوی این هنرمند ناشنوا و لال است.

خواندن و نوشتن را در سطح ابتدایی می داند ،از کودکی ذوق و استعدادش هویدا بود و نیم نگاهی هم به ورزش داشت و تا مدتی پیش ،بدن سازی وپرورش اندام از مهارت های بی شمارش بود‌ ،فردین متولدسال 1351است حیاط خانه شان تنها قلمرویی است که آنجا احساس مالکیت دارد.

دنیای پر از سکوت فردین کریمی ، با همه آنچه هنر دست و پنجه اش است توانایی اش را فریاد می زند . حتی ارتباط با دنیای پردغدغه آدمها ، برای او که نمی شنود و تکلم نمی کند پر ازهیجان و استعداد و هنر است.کارهایی هنرمندانه وشگفت از چوب و ژرفای هنری که کلمات را در چوب آمیخته به کلام مطلق و شنیدن توانایی اش کرده است.

فردین فرزند سوم یک خانواده 9نفری است 6 برادر و سه خواهرند ودو فرزند خانواده ،جهانی پر از سکوت را در غوغای آدم های اطرافشان تجربه می کنند.

قادر به بیان رنج رفته بر روحش نیست و همسر برادرش که او هم تلخی سکوت را به شیرینی این استعداد نهفته گره زده همکلام می شوم . از فردین می گوید و اینکه تمام استعدادهای یک هنرمند در سر انگشتانش نهفته است . جوانی که چهار دهه را در خوب نگاه کردن تجربه کرده است هرچند نمی شنود و قدرت تکلم ندارد اما تکه تکه لوازمی که از چوب ساخته است ، جهانی شگفت از اندوخته های کلامی اش را به رخ می کشد.

اتومبیل هایی زیبا از چوب ساخته در سایز هایی متفاوت از همان ها که مارک چینی اش را اگر در بازار ببینی با هزار ترفند دل از کفت می ربایند و مشتری بی مثال خریدش می شوی ، اینجا و این کارهای چوبی تنها یک مارک مشخص دارند و آن رد انگشتانی است که هم گوش هستند و هم زبان،بیکار است و چند سالی سایه محبت پدر را تنها زیر سایه دیوار بلند حیاط و در سکوت غروب های پنج شنبه خانه تجربه می کند و این تنهایی بعد از پدر را در سنباده زدن بر چوب و رنگ سر می کند.

از بی مهری آنان که می دانند دلش پر از درد است ، حتی با وجود این معلولیت تحت پوشش هیچ نهاد حمایتی نیست. سکوتش آمیخته با حکایت غریب بی توجهی مسئولین به وجود چنین استعدادی در این خانه چنگ می زند و فردین سالهاست چشم به یاری مسئولین دوخته است.

دست هایش سازه هایی می سازد که فردین را جادوگر چوب معرفی می کند و من در این جادوی سکوت مبهوت نعمت هایی مانده ام که او در نداشتنش داشته هایی فراتر از من و ماهایی ناسپاس از خلقت کردگار دارد.

خیره می شوم به ارتباط گنگ همسر برادرش ،با زبان اشاره پل ارتباط من و فردین است . هر چه باشد همکلام بی کلامی های برادر فردین است و درد مشترکشان را می داند.

فردین اشاره می کند با انگشتانش حرف می زند و با انگشتان زن برادرش سوالات مرا می شنود از نقاشی روی چوب می گوید و اینکه آرامش عجیبی حین رنگ آمیزی دارد .

چشمهایم گوش می شوند و کلام فردین را می شنوم . خیره به حرکات لبهایش و اینگونه میگوید:وقتی از خیابان های شهر عبور می کنم ،برخی مواقع از چیدمان و دکوراسیون مغازه ها ذهنم درگیر خلاقیت می شود و دوست دارم در مورد سلیقه هایمان با آنها هم کلام شوم .

دکوراسیون و طراحی و چیدمان از دیگر علایق ذاتی من است ، اگر خانواده و مادرم نباشد بدون حامی شغلی نمی توانم ادامه زندگی بدهم ، شرایط من خاص است و هیچ جایی برای ارائه شغلم نیست . اگر مسئولین حمایت کنند و گوشه ای از این شهر مغازه یا کارگاهی به من اختصاص دهند می توانم حرفه ام را رونق دهم  و آموزش فن چوب و اجرای دکوراسیون در ادارات و منازل را به همه ارائه دهم ،من توانایی های زیادی دارم هرچند نمی شنوم و تکلمم ختم به اشاره است.

انتهای پیام/م