نگاهی به زندگی‌نامه و وصیت‌نامه شهید تدین اینی‌علیا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سیفار، شهید عین اله تدین به تاریخ دوم شهریورماه سال 1346 در خانه کشاورز فقیری در روستای سر سبز و مرزی اینی علیا دیده به جهان گشود، کشاورز  فقیری که تنها سرمایه اش ایمان و اعتقادی خالصانه به اهل بیت بود، اگر چه فقیر اما اهل نماز و قرآن بود.

نام: عین‌اله

نام خانوادگی: تدین اینی علیا

تاریخ تولد: 1364/06/02

تاریخ شهادت: 1365/07/27

محل شهادت: میمک

او هشت ساله بود که در مدرسه ابتدائی روستای زادگاهش برای تحصیلات ابتدائی نام نویسی کرد، با وجود سختی کارهای روستا و مشارکت عین اله در کارهای کشاورزی و دامداری خانواده، رنج و سختی تحصیل را نیز به جان خرید اما این امر تا سال پنجم ابتدائی نتوانست تداوم داشته باشد و عین اله مجبور شد به دلیل پاره ای از مشکلات درسی و اقتصادی از ادامه تحصیل بازماند.

عین اله صدای نیکویی داشت،او علاوه بر مهارت در خواندن قرآن،مداح اهل بیت نیز بود و در ایام عزاداری ماه محرم و دیگر مراسم های مذهبی با صدای دلنشین خود در رسای اهل بیت و در سوگ سالار شهیدان فضایی مالامال از عشق و معنویت را برای  اهالی اینی و روستاهای همجوار خلق می کرد.

عین اله علاوه بر اینکه مداح روستا بود با توجه به اخلاق خوب و صمیمیت رفتارش در نزد اهالی اینی از جایگاه خوبی برخوردار بود

ماهها و سالها از پی هم گذشت و تا چشم بر هم زدنی موعد سربازی عین اله فرا رسید،او که از نوجوانی از شهادت و کربلا سخن گفته بود بدون هیچ تاملی عزم جهاد کرده و لباس مقدس سربازی را در سال 1365 در سن نوزده سالگی بر تن می کند.

عین اله با تمام وجود خود را برای شهادت آماده کرده بود،برای همین در کمتر از سه ماه حضور در جبهه در اثر ترکش خمپاره مجروح و به بیمارستان اهواز منتقل می شود و در همانجا نیز در تاریخ 27/07/1365 به فیض شهادت نائل می شود.پیکر مطهرش بعد از انتقال به زادگاهش در قبرستان عمومی روستای اینی علیا به خاک سپرده شده است.روحش شاد وراهش پر رهرو باد.

وصیت نامه

به کسانیکه در راه خدا کشته می شوند برده اند بلکه انها رنده اند از خدای خودشان  روزی می خورند  اگر شهید شرم  ودر خون خود غلطیدم وصیتم اولا به پدر عزیزم  این است که به پدرش بودنش  افتخار  کند و صبور باشد وخیال کند که مرا فدای سالار شهیدان نموده است ومن از حضرت  ایوب برا ی پدرم  وعلی الخصوص  به مادرگرامی  بخاطر صبور بودنش صبر می طلبم  ووصیت ام به مادر م این است که می دانم  برایم بسیار زحمت  کشیده وخون دل خورده  تا مرا به سن جوابی  برسانده و تربیت  ام کند ولی مرا به قربانی حضرت علی اکبر فرض نموده  واز خدای  بزرگ برای او وخواهر م صبر جزیل می خواهم  ای مادر عزیز  خداوند در قران به اشگار بیان نمود که کسانیکه  شهید می شوندن مرده نپندارید بلکه زنده اند ودر پیش  خداروزی  خوار هستند مادر به دوستان وهم دوستائیان  چرا دوستان خودم  سلام برسان واز انها برایم صلیت بخواهید اینجانب به جوانان عزیز و سرزمین  روستاها  ای وصیت می نمایم   که هر لحظه در صحنه بود ه و پیروز  خط امام  باشند واز مرگ درراه خدا نهراسند زیرا که آرزویم اینست  از راه  امام حسین(ع)  دفاع از ناموس ووطن خودشان دفاع نمود وشهید شوم زیرا  که حب الوطن من الایمان است

انتهای پیام/