عظمت مصیبت عاشورا بر اهل آسمان ها!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز، در فرازی از زیارت عاشورا میخوانیم((و جلت و عظمت مصیبتک فی السموات علی جمیع اهل السماوات))و بزرگ و ناگوار است مصیبت تو در آسمان ها بر همه اهل آسمان

در مصیبت امام حسین (ع) همان طور که در فراز قبل اشاره شد، نه تنها مؤمنان و انسان های آزاده و غیرتمند، عزادار و محزون می باشند، بلکه آسمان ها و اهل آسمان ها نیز از این مصیبت در سوگند و عزادارند. امّا درک این مطلب، برای همه انسان ها ممکن نیست.

البته شبیه این مطلب در قرآن نمونه های زیاد می باشد که هنوز بشر، به جهت کمی علم و عدم بصیرت، نمی تواند تمام ابعاد و نکات علمی مطرح شده در قرآن را درک کند. یک نمونه آن آیه ۱ سوره جمعه می باشد. قرآن می فرماید :

«یسبح لله ما فی السموات و ما فی الارض الملک القدوس العزیز الحکیم».

آنچه در زمین . آسمان ها است به ستایش خدا که پادشاهی منزه و پاک مقتدر دانا است مشغولند.

بی تردید، هم چنان که آیه قرآن به آن تصریح دارد، همه اشیا به تسبیح خداوند مشغولند. اما انسان به لحاظ جایگاهش، توان درک آن را ندارد. امام در عین حال نمی تواند انکار کند. زیرا خیلی از موضوعاتی که در گذشته بشر، حتی با اسم آن آشنا نبود. اما در عصر حاضر، از ضروریّات زندگی بشر قرار گرفته که نمونه آن وسایل ارتباط جمعی از قبیل ماهواره، اینترنت و موبایل و … است، و هر روز هم در حال تغییر و تحوّل و تکامل است.

اگر چند قرن پیش فردی سخن از چگونگی ماهواره و امکانات امروزه برای کسی سخن می گفت، او را دیوانه خطاب می کردند. اما امروز بشر به کره زمین بسنده نکرده و در فکر تسخیر کرات دیگر است. البته باید توجه داشت که بعضی از امور را علم هم به تنهایی نمی تواند جواب دهد. بلکه لازمه درک آن، داشتن بصیرت و معرفت و معنویت است.

درک این فراز از زیارت عاشورا را نیز از این باب می باشد که نیاز به علم ندارد، بلکه بصیرت و معرفت می خواهد.

و همچنین صفوان جّمال از امام ششم روایت می کند.

در خدمت ایشان از مدینه به مکه می رفتیم، در راه از آن حضرت پرسیدم : یا بن رسول الله، چرا شما را دل گرفته و اندوهناک و شکسته خاطر می بینم؟

حضرت فرمود : اگر آنچه من می شنوم، تو هم می شنیدی، دیگر از من پرسش نمی کردی، گفتم : چه می شنوید؟ فرمود، زاری ملائکه را به درگاه خدا بر کشندگان امیر المؤمنین (ع) و کشندگان حسین (ع) و نوحه جنّتیان و گریه فرشتگانی که اطراف اویند، در بی تابی سخت آنها، کیست که خوردن و نوشیدن و خواب بر او گوارا باشد؟!

مطلب دیگر این که گریه موجودات بر آن حضرت، نه مبالغه و نه خیال و نه کنایه است و نه سمبلیک و نه زبان حال، بلکه هر موجودی به تناسب هستی خویش و به خاطر نوعی شناخت و در پرتو نوعی شعور و دریافت مقام او، که برای ما ناشناخته است و بر آن حضرت گریه کردند. چنان که در زیارت ماه شعبان که از امام زمان (عج) رسیده است این نکته به صراحت آمده است :

«… بکته السماء و من فیها و الارض و من علیها و لما یطالا بتیها …»

کران تا کران آسمانها، و آنچه در آسمانها است و جای جای زمین، و آنچه بر روی آن است همه و همه بر او گریستند.

همچنین امام زمان (عج) در زیارت ناحیه مقدّسه می فرماید :

و بکت السماء و سکانها و الجنان و خزانها و الهضاب و اقطارها و البخار و حیتانها و الجنان و الدانها و البیت و المقام و المشعر الحرام و الحل و الحرم؛

و گریه کردند آسمان و ساکنانش، بهشت و نگهبانانش، کوه ها و دامنه هایش، دریاها و ماهیانش، بهشت و نوجوانانش، خانه کعبه و مقام ابراهیم و مشعر الحرام و حلّ و حرم.

و نیز در زیارت ناحیه مقدّیه از زبان امام زمان (عج) می خوانیم :

«السلام علی من بکته ملائکه السماء»؛

سلام بر کسی که گریه کردند بر او فرشتگان آسمان، و در فرازی دیگر می فرماید :

«السلام علیک و علی الملائکه المضا جعین»؛

سلام بر تو و بر فرشتگان سر بر آسمان نهاده ات.

در حدیثی از امام رضا (ع) می خوانیم که فرمود :

همانا در مصیبت و مظلومیّت امام حسین، آسمان هفت گانه و زمین ها گریه کردند.

و در حدیثی دیگر می خوانیم :

هنگامی که اثر مسمومیّت در جسم شریف امام حسین (ع) ظاهر شد و آخرین لحظات زندگی فرا رسید، امام حسین (ع) برادرش را در آغوش گرفت و گریست. از علّت گریه پرسید : امام حسین (ع) پاسخ داد : «به خاطر ستمی که بر شما رفته است، اندوه گینم». امام حسین (ع) فرمود :

«ای برادر! روزی مانند روز تو (عاشورا) نخواهد بود، زیرا آن روز، یک سپاه … که ادّعای پیروی از پیامبر و اسلام را دارند شما را محاصره می کنند و بر کشتن شما و شکستن حرمت و اسارت بانوان و کودکانت همدست می شوند، آن روز است که از آسمان خاک و خون می بارد و تمامی موجودات حتّی ماهیان دریا و حیوانات بیابان ها می گریند.

و در روایتی از امام سجاد (ع) می خوانیم که می فرماید :

دریاها با امواجشان، آسمان ها و ارکان آنها، زمین و نواحی آن، درختان با شاخه هایشان، ماهیان دریا، ملائکه مقرّبین و تمام اهل آسمان ها، بر حسین بن علی (ع) گریستند.

انتهای پیام/