بوستان هایی که بوی فساد می دهد/ زنگ خطر بازگشت کراک نواخته شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر هامون، اگرچه آرام قدم‌هایمان را روی زمین می‌گذاریم ولی به‌محض آن که از کنارش رد می‌شویم چرت نشئگی‌اش پاره می‌شود؛ چادرش را کنار می زد و از زیر چادر نگاهی به ما می کند، بلند می شود با دست‌های لرزانش چادرش را روی خود و فرزندش می کشد و دوباره صورتش را زیر چادر محو می کند.

جلوتر که می رویم همکارم با نگرانی می گوید مبادا با سرنگ به ما بزنند و ایدز بگیریم! حواسمان را به اطراف جمع تر می کنیم؛ نگاهی به اطراف می کنیم به راستی اینجا میدان کارگر زاهدان است یا قرقگاه معتادین!

کمی آن طرف یکی صدایمان می کند گویی از همه دنیا خسته است به سمتش که می رویم می گوید خبرنگارید؟ سوالش حکایت از عدم حضور مسئولان نظارت به این قرقگاه دارد؛ وقتی با پاسخ مثبت ما مواجه می شود می گوید شب ها بیایید اینجا روز هایش یک رنگ و شب ها رنگی دیگر دارد! بوی فساد شب هایش به نشئگی روزهایش نمی رسد حتما بیایید و شروع می کند سیم سیاه نازکش را بر تیکه سیاه رنگ می گذارد و دودش را بالا می کشد تا خستگی دنیایش را بسوزاند.

به سمت بوستان بلوچ که مخاطبین عصر هامون برای ما کامنت گذاشتند می رویم قدم که می گذاریم با بوستانی سراسر درخت روبرو می شویم به جرات می گوییم ما که خبرنگار هستیم بارها از ترس هجوم معتادین از آمدن به این پارک خودداری کرده ایم.

ساعت 19 عصر در میدان کارگر به انتظار نشسته ایم، آرام آرام تعداد معتادان، کارتن خواب ها، افراد دوره گرد و سارقان خرده پا در حواشی میدان پیدا می شوند. هر که بقچه یا کوله و گونی در بغل دارد و در پیاده رو دور میدان بساطش را پهن می کند. از کفش های کهنه وبدون بند ، ابزارآلات فرسوده، کیف پول تا تلفن همراه سرقتی، کمربند پوسیده و غیره .
ساعت 21:08 هوا که تاریک تر می شود به سمت شیر آباد حرکت می کنیم به راحتی احساس پسری که بوی فساد را در اوج نئشگی اش شرح داد می توان درک کرد.

دوباره به بوستان بلوچ باز می گردیم تا وضعیت پارک را در ساعت ۲ نیمه شب رصد کنیم. همچنان شلوغ بود. از داخل پارک عبور کردیم معتادانی که وضعیتشان بدتر از میدان کارگر بود درون جوی های آب افتاده و برخی در سطل زباله خوابیده بودند. این وقایع تنها برای یک شب نیست بلکه بعنوان بخشی از واقعیت های زاهدان است که شهروندانی که در اطراف این بوستان زندگی می کنند شاهدان عینی هر شب بوستان بلوچ هستند که نباید از آن غافل شد. اگر با خودرو فقط دقایقی شب ها در خیابان های منتهی به شیر آباد و کوچه های زاهدان گذر کنید شاهد حضور این افراد خواهید بود و خدا می داند اگر تنها باشید چه بلایی سرتان می آید. حمله به خودرویی که با آن برای گزارش رفته بودیم سکانس پایانی کار نبود. درست است شیشه عقب شکست و بعضی از لوازم داخل خودرو به سرقت رفت اما مانع حضور ما در ساعت 7 صبح روز بعد در گلزار شهدای زاهدان نشد.
اگر تا کنون گذرتان به قبرستان پشت گلزار شهدا افتاده باشد به عینه شاهد کارتن خواب ها و معتادین زیادی هستید که در اتاقک های فلزی این قبرستان اتراق کرده اند و تنها لوازم خانه شان یک ملافه و یک گونی خالی است که روزها از درون سطل های زباله با مواد پلاستیکی پر می کنند تا توشه مصرف مواد خود را برای شب ها فراهم کنند؛ آری اینجا زاهدان مرکز پهناورترین استان کشور است.

ازدیاد معتادین و کارتن خواب ها دلیل بر افزایش معتادین زاهدانی نیست بلکه افزایش مهاجرت ها از روستا به مرکز بزرگترین استان کشور سبب تبدیل بوستان ها به قرقگاه معتادین شده است که این تاکیدی است بر حضور همه دستگاه ها برای برون رفت از وضعیت موجود.
با این وجود بر اساس اخباری که در یکی از رسانه ها مبنی بر ازدیاد کراک در سیستان و بلوچستان منتشر شده است لازم به ذکر است که در سال‌های اخیر با توجه به تبلیغات و اطلاع‌رسانی گسترده‌ای که از عوارض ناشی از مصرف کراک در جامعه انجام شد، میل به مصرف این ماده رو به کاهش نهاد و در برهه‌ای از زمان می‌توان مدعی شد که «کراک» از چرخه اعتیاد خارج و هروئین و شیشه جایگزین آن شدند اما با گزارش های میدانی که به تازگی از پاتوق‌های معتادان در شرق کشور و استان سیستان و بلوچستان انجام شد، نشان می‌دهد که عرضه این ماده مجدداً از سوی قاچاقچیان مواد مخدر از سر گرفته شده و می‌توان ادعا کرد مصرف کراک تمامی پاتوق‌های معتادان در این شهرها را فراگرفته و با قیمتی معادل هروئین یا کمی بیش از آن، عرضه می‌شود که این امر می طلبد مسئول ستاد مبارزه با مواد مخدر برنامه ریزی جدی انجام دهند.
انتهای پیام/