چالش مدیریت شهری در گیر و دار تشتت آرا و قانون گذاری های متناقض

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ائل، شوراهای اسلامی شهر و روستاها به عنوان پارلمان محلی، نقش محوری در سیاست گذاری برای شهرها و روستاها دارد که اجرایی شدن قوانین مربوط به آن در اواسط دهه 70 انجام شد و شوراهای اسلامی شهر و روستاها شکل گرفت.

تعداد اعضای این شوراها هم متناسب با میزان جمعیت و توسعه شهری تعریف شد و این شوراها آغاز به کار کردند و شورای اسلامی شهر تبریز نیز با 11 عضو تشکیل یافت تا اینکه در آغاز دوره چهارم بر اساس مصوبه مجلس شورای اسلامی، به یکباره تعداد اعضای شوراهای شهر افزایش چشمگری یافته بطوری که تعداد اعضای شورای شهر تبریز از 11 عضو به 21 عضو افزایش یافت.

از ادعای حسادت مجلسی ها به شورا نشینان تا تمرین دموکراسی با چاشنی جنجال 

اما پس از اجرایی شدن این افزایش که البته به زعم برخی افراد تبعاتی چون ورود افرادی غیر متخصص به شورا را داشته؛ مجلس شورای اسلامی طرح کاهش تعداد اعضای شوراهای شهر را در دستور کار قرار داده و مورد تصویب نمایندگان خانه ملت قرار گرفت و بر اساس این مصوبه، شورای شهر تبریز نیز در دوره پنجم، با 13 یا 15 عضو تشکیل می شود که بستگی به بالا یا پایین تر از 2 میلیون بودن جمعیت تبریز در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1395 دارد.

مصوبه کاهش تعداد اعضای شورای شهر واکنش هایی در شهرهای مختلف از جمله تهران داشته و  با اعتراضاتی همراه بوده است. مخالفان معتقدند اجرایی شدن مدیریت واحد شهری نیازمند حضور افراد بیشتری در پارلمان محلی است و از سوی دیگر حصول نتایج شیرین مدیریت دموکراتیک نیازمند صبر بر جنجال های ناشی از بی تجربگی و تحمل کار گروهی است. موافقان اما با رد ادعای مخالفان در مورد سوء نیت مجلسی ها در تصویب این طرح معتقد به اشتباه بودن تصمیم قبلی مجلس مبنی بر افزایش تعداد اعضای شوراهای اسلامی هستند.

برخی اعضای شورای شهر تبریز پیرامون این موضوع  و تاثیرات مثبت یا منفی که می تواند داشته باشد؛ اظهاراتی داشته اند که مشروح آن به شرح ذیل است:

نه افزایش دو برابری معقول بود و نه کاهش 40 درصدی

داوود امیر حقیان در خصوص این طرح در گفتگو با خبرنگار ائل با اشاره به افزایش تعداد اعضای شورای چهارم از 11 به 21 نفر گفت: اعتقاد دارم باید کار کارشناسی بیشتری در خصوص تغییر در تعداد اعضای شورای شهر صورت گیرد چرا که افزایش به یکباره اعضای شورا از 11 به 21 نفر باید در نظر گرفتن آیتم های مختلف جمعیتی و توسعه انجام می شد و این افزایش باید منطقی و معقول صورت می گرفت.

وی با انتقاد از افزایش حدود 2 برابری تعداد اعضای شورای چهارم تبریز، بیان داشت: بی شک تبریز در دوره چهارم شوراهای شهر با افزایش 2 برابری جمعیت و توسعه 2 برابری شهری روبرو نبود لذا باید این افزایش تعدیل می شد و با توجه به افزایش حدود 30 درصدی جمعیت تبریز، بهتر بود تعداد اعضای شورای شهر تبریز نیز به 17 نفر افزایش می یافت.

رئیس کمیسیون نظارت و پیگیری شورای شهر تبریز تصریح کرد: اکنون کاهش یکباره تعداد اعضا از 21 نفر به 13 نفر نیز جای بحث است و اگر بنا بر کاهش تعداد اعضا است؛ باید این کاهش نیز معقول باشد.

امیرحقیان تاکید کرد: هم 21 نفره شدن شورای شهر تبریز و هم 13 نفره شدن این شورا معقول نیست.

شورای 13 نفره پاسخگوی نیازهای مدیریت واحد شهری نخواهد بود

وی با بیان اینکه گستردگی کار در شورا زیاد است؛ گفت:  با نظر به وجود 5 کمیسیون تخصصی در شورای شهر تبریز و همچنین کمیسیون های بدوی و تجدید نظر و مراکز دیگری که اعضای شورا باید در آنها حضور داشه باشند؛ 13 نفر برای آنها کم است چرا که با محدودیت زمانی روبرو خواهد شد.

امیرحقیان تصریح کرد: اگر بنا بر پیاده کردن سیاست مدیریت واحد شهری نیز باشد؛ قطعا با 13 نفر نمی توان راه به جایی برد.

مزایا و معایب شورای 21 نفره

اکرم حضرتی، دیگر عضو شورای شهر تبریز نیز در این خصوص با بیان اینکه این مصوبه ایرادات و مزیت خاص خود را دارد؛ گفت: 21نفره بودن شورا موجب تعدد تخصص ها می شد و به طرح و لوایح از هر بعدی نگاه تخصصی می شد.

وی ادامه داد: از طرفی نیز 21 نفره بودن شورای شهر تبریز موجب تنوع سلیقه ها شده که منجر به بروز اختلافات موضوعی می شد و وقت زیادی را جهت بررسی موضوعات می طلبید.

عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تبریز در خصوص کاهش تعداد اعضای شوراهای شهر، بیان داشت: احتمالا این مصوبه به جهت آسیب شناسی هایی صورت گرفته تا مشکلات احتمالی تعداد بالای اعضا برطرف شود.

کیفیت بخشی به شورا، بر کمیت آن اولویت دارد

علیرضا باغبان، عضوکمیسیون برنامه وبودجه شورای شهر نیز در این خصوص اذعان داشت: مهم تر از توجه به به تعداد و کمیت شوراها، باید به کیفیت آنها توجه داشت.

وی با تاکید بر اینکه باید فرآیند انتخابات اصلاح شود؛ بیان داشت: باید شرایط انتخاب کننده ها و انتخاب شونده ها بهگونه ای باشد که افراد با صلاحیت و کارآمد وارد شورا شده و تصمیمات شهری را اتخاذ کنند.

باغبان با تاکید بر افزایش کیفیت شوراها، تصریح کرد: در صورت بالا بردن سطح کیفی شورا، حضور 21 یا 13 نفر تفاوت چندانی نمی کند و بهتر است در قانون نسبت به کیفیت بخشی به شوراها تجدید نظر شود.

فریدون بابایی اقدم نیز  با مثبت ارزیابی کردن این طرح، تصریح کرد: تجربه 2 ساله شورا نشان داد که تعداد اعضا در شورا موجب عدم هماهنگی های بیشتر می شد و برخلاف شوراهای اول تا سوم، جلسات شورای چهارم با تعامل کمتری روبرو بود و تشتت آرا زیادی حکمفرما بود که به دلیل تعدد بیشتر تعداد اعضا بود.

وی با بیان اینکه کاهش تعداد اعضای شورا اتفاق مثبتی است؛ تصریح کرد: با توجه به 21 نفره بودن اعضای شورای شهر تبریز، ممکن بود عده ای از مردم از روی بی تفاوتی و توجه به وضعیت ظاهری افراد و رفتارهای پوپولیستی به برخی از کاندیدا رأی داده باشند؛ اما اگر همین نگاه در شرایط 13 نفره شدن اعضای شورا نیز باقی بماند؛ شهر لطمه می خورد لذا مردم باید به تک تک آرای خود حساس باشند.

رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تبریز، فرصت سوزی را مهم ترین نقیصه کاهش تعداد اعضای شورای شهر عنوان کرده و افزود: با کاهش تعداد اعضا، برخی افرادی که قصد خدمتگزاری دارند؛ نتوانند به شورا راه یابند.

وی با تاکید بر اینکه افراد متخصص باید در شورای شهر حضور داشته باشند؛ بیان داشت: کسی که قصد خدمت دارد اما تخصص های لازم برای خدمت رسانی را نداشته باشد؛ منجر به حیف بیت المال می شود.

انتهای پیام/پ