رابطه «برجام» و«رکود اقتصادی» با نابودی کارگاه های تولیدی درکامیاران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  شاهو خبر؛ بحث گسترش روزافزون صنوف مزاحم در سطح شهر کامیاران سال هاست که از مباحث امور شهری بوده و به علت های مختلف تاکنون راه حلی برای کاهش، نظم بخشی و یا حتی حذف آن درنظر گرفته نشده است.

با اختصاص زمین هایی تحت عنوان شرکت تعاونی صنوف مزاحم در سال 83 و پیگیری انتقال این مشاغل به محوطه ایی در کنار شهرک صنعتی کامیاران امیدهایی در جهت توجه به این مشاغل و نیز انتظام شهری به وجود آمد، اما این مساله تاکنون ادامه یافته و حتی با تفکیک قطعات در نظر گرفته برای هر شغل، هنوز این انتقال صورت نگرفته است.

"شهرام امامی" نماینده هیئت مدیره شرکت تعاونی صنوف مزاحم در این باره اظهار می دارد: ساماندهی صنوف مزاحم از جمله مباحث بسیار مهم شهری در کامیاران است و ممکن است تا این مساله حل نشود نتوان کاری برای زیباسازی شهری و حتی مشکلات ترافیکی انجام داد.

وی مهم ترین مشکل عدم انتقال صنوف مزاحم را به خارج از شهر، عدم همکاری شهرداری کامیاران می داند و اظهار می نماید: این عدم همکاری باعث شده تا به امروز اهداف شرکت تعاونی محقق نشود و با وجود آن که در سال 87 عضوگیری شده و 442 نفر در مجمع عمومی حضور دارند و قطعات زمین خریداری شده تفکیک شده، تا به حال نتوانسته ایم این صنوف را به خارج از شهرانتقال دهیم.

"اقبال ندیمی" از استادکاران حاضر در هیئت مدیره شرکت تعاونی مشاغل مزاحم نیز این گونه نظر خود را بیان می دارد: به علت رکود اقتصادی موجود در کشور و راکد شدن بازار کار تقریبا تمام مشاغل کارگاهی شهر به حالت نیمه تعطیل درآمده است و استادکاران سرمایه ایی ندارند که بتوانند از طریق پیمانکاران شهرک صنوف مزاحم را ساخته و راه اندازی نمایند.

ندیمی درباره ساخت شهرک توسط پیمانکاران توضیح می دهد که ، شهرداری کامیاران با توجه به آیین نامه های مربوطه این شرکت تعاونی را ملزم نموده که با آورده اعضا تمام شهرک توسط پیمانکارساخته شود، در حالیکه حداقل 6 میلیارد تومان سرمایه اولیه برای ساخت و ساز لازم است وهیچ یک از اعضا توان پرداخت سهم خود را ندارند.

"صفری"یکی دیگر از اعضای این شرکت تعاونی می گوید: با وجود اعلام های پرطمطراق درباره توافق هسته ایی و اتصال کسب و کار به جریان های پولی و پررونق، متاسفانه نه تنها بازار تولید در منطقه کامیاران رونقی ندارد بلکه تولیدات قطره چکانی نیز طی این چندماهه ی بعد از توافق عملا از بین رفته است.شاهد مدعا کارگاه های بسته سطح شهر و شهرک صنعتی می باشند.

وی می گوید، کامیاران شهری صنغتی نیست اما کارگاه های تولیدی فراوانی در گوشه  وکنار این شهر فعالیت داشته اند که حال استادکاران و کارگران به خاطر نبود بازار اجبارا کارو تولید را تعطیل کرده و به خیل بیکاران پیوسته اند.

این سخن عضوهیئت مدیر اصناف مزاحم درست و بجاست، با نگاهی گذرا به سیل بیکاران در گوشه خیابان مرکزی شهر به عینه افرادی را می بینیم که خود زمانی نمونه ای از یک تولیدکننده و استاد فن بوده اند و حال به علت رکود بازار تولید در کشور "دوزبازی" قهار از آب درآمده و با پیرمردان فارغ از هر کاروباری دمخور شده است.

"حسین فاتحی" که خود سال ها به عنوان تولیدکننده تولیدات چوبی در این شهر فعال است و حال کارگاهی نیمه تعطیل در شهرک صنعتی را اداره می کند، ضمن نشان‌دادن نامه‌های متعدد ارجاعی به مدیران و دستگاه‌های متولی، می گوید: ما برای حل مشکلاتمان نامه‌نگاری‌های متعددی انجام داده‌ایم که تاکنون پاسخ و یا اقدامی از سوی مسئولان دریافت نکرده و ناچار دست به دامن وزرای کشوری شده و منتظر لطف آنها هستیم که آنان نیز طبعا توجهی نخواهند کرد زیرا خود به رکود اقتصادی موجود در کشور اذعان نموده و وضعیت را شاهد هستند.

وی به تعداد کارگاه ها و کارخانه های غیرفعال شهرک صنعتی اشاره می کند و ابراز می دارد: شهرک صنعتی کامیاران  تنها 5 کارگاه فعال داشت که آن هم اعلام ورشکستگی کرده و متوقف شده اند، دیگر صنایع کوچکی که زمانی در این شهر فعالانه تولیداتی داشتند تماما از بین رفته است.

ودر این میان سخن مدیرعامل شرکت سوله‌سازی در شهرک صنعتی کامیاران شنیدنی است که می گوید: مسئولان در قبال تعطیلی این کارگاه ها، بیکاری جوانان و حتی رو کردن آنها به سمت اعتیاد مسئول و مدیون  هستند.

عدم تولید نیازهای سطحی یک شهر توسط صنعتگران باعث شده است که میزان واردات کالاهایی که روزگاری در همین شهر کامیاران تولید می شد چندین برابر شده و دم خروس رونق بخش اقتصادی و تولیدی دولت بیرون زند.

انتهای پیام/ج