به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی خانه فرهنگ و هنر استان هرمزگان ؛ روستای گوا 40 کیلومتر راه خاکی و ناهموار و بیست کیلومتر آن مال رو دارد که با وجود دور بودن از مرکز شهر و آخرین روستای شهرستان جاسک و نداشتن جاده مناسب، هنوز زندگی در آن جریان دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از پایگاه اطلاع رسانی خانه فرهنگ و هنر استان هرمزگان ؛ , خانه فرهنگ و هنر استان هرمزگان, روستای گوا 40 کیلومتر راه خاکی و ناهموار و بیست کیلومتر آن مال رو دارد که با وجود دور بودن از مرکز شهر و آخرین روستای شهرستان جاسک و نداشتن جاده مناسب، هنوز زندگی در آن جریان دارد.,
تنها دارایی این روستاییان 2 گوسفند است و تنها مواد غذایی که آنها دارند فقط با یک کیسه آرد زندگی می کنند و زنده هستند
,
تنها دارایی این روستاییان 2 گوسفند است و تنها مواد غذایی که آنها دارند فقط با یک کیسه آرد زندگی می کنند و زنده هستند
,
مردم این روستا با وجود این سختی ها و با کمترین و ناچیزترین امکانات همچنان به کار و تلاش ادامه میدهند و در مقابل سختی ها مقاومت میکنند.
روستای گوا از فقدان پزشک و خانه بهداشت نیز رنج می برد و بسیاری از روستاییان به دلیل دسترسی نداشتن به بیمارستان، بیماریشان را فراموش می کنند مردم برای اینکه به پزشک دسترسی پیدا کنند، باید از مسیرهای صعب العبور 2 ساعت پیاده روی کنند و یا باید قاطر داشته باشند این مسیر را با تحمل خطرات زیاد طی کنند.
,
مردم این روستا با وجود این سختی ها و با کمترین و ناچیزترین امکانات همچنان به کار و تلاش ادامه میدهند و در مقابل سختی ها مقاومت میکنند.
, مردم این روستا با وجود این سختی ها و با کمترین و ناچیزترین امکانات همچنان به کار و تلاش ادامه میدهند و در مقابل سختی ها مقاومت میکنند.,,
روستای گوا از فقدان پزشک و خانه بهداشت نیز رنج می برد و بسیاری از روستاییان به دلیل دسترسی نداشتن به بیمارستان، بیماریشان را فراموش می کنند مردم برای اینکه به پزشک دسترسی پیدا کنند، باید از مسیرهای صعب العبور 2 ساعت پیاده روی کنند و یا باید قاطر داشته باشند این مسیر را با تحمل خطرات زیاد طی کنند.
,,
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
انتهای پیام/
اینجا خبری از امکانات دنیای مدرن نیست و سادگی، مظلومیت و محرومیت را می توان در چهره های معصوم مردمانش به روشنی دید.
,,
اینجا جایی است که هنوز تنها گوسفندشان را برای مهمان سر می برند با این حال به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب، مهمانان کمی به دیارشان سفر می کنند.
,
, اما راه ارتباطی تنها مشکل روستاییان “گوا” نیست، اینجا آب آشامیدنی سالم نیست و از یک چاه، آب آشامیدنی خود را تامین می کنند و از همه امکانات بی شمار دنیای مدرن مردم این روستا محروم هستند.
,,
اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.
, اوج محرومیت در روستای گوا شهرستان جاسک به حدی است که با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس، دانش‌آموزان این روستا بدون مدرسه و معلم هستند و جدال بیسوادی در این روستا فریاد می زند.,,
این روستا که 12 دانش‌آموز ابتدایی دارد، اما با گذشت چند روز از بازگشایی مدارس هنوز دانش‌آموزان آن بدون دبستان و معلم هستند و هرچه قدر بیشتر داخل روستا پیش می‌رویم، محرومیت بیشتر به چشم می‌خورد به طوری که کودکان آن در گرد و غبار محرومیت روستا فراموش شده‌اند.
,,
این روستا با جمعیت بالغ بر20 خانوار از کمترین امکانات رفاهی برخوردار است و روستانشینان چشم انتظار خدمات دستگاه‌های ذیربط هستند، روستایی که اهالی آن در کپر زندگی میکنند.
,,
یکی از اهالی روستا می گوید : اگر مسئولین حتی یک کیسه آرد هم به ما بدهند ما قبول داریم ولی مسئولی سالیان سال به این روستا نمی آیند.
,,
انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه