بیم‌ و امید اردوغان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس، مدتی است که اردوغان، نخست¬¬وزیر ترکیه در سیاست‌های منطقه‌ای‌ در عراق و سوریه با ناکامی مواجه شده‌ و بر سر دوراهی سرنوشت¬سازی قرارگرفته است. بن¬بست حزب عدالت و توسعه – حزب متبوع اروغان – از واقعه کوبانی شروع شده است. او که در طول مدت ۴سال بحران غرب آسیا به ظاهر خود را بی‌طرف نشان می‌داده، اما در جنگ نیابتی که دستگاه امنیتی ترکیه بصورت پنهانی، حمایت‌های جدی از تروریست‌ها داشته، ترکیه را با بن‌بست مواجه نموده است.

 
در واقع مقاومت و انسجام کردهای کوبانی در مقابل داعش از یکسو و از طرف دیگر حضور مقتدارانه «پ‌ک‌ک» در این میدان نبرد، باعث ناکامی داعش و شکست اردوغان در این جنگ نیابتی شده است. به این دلیل که از همان روز اول شروع جنگ در کوبانی و واکنش جامعه جهانی نسبت به آن، واضح بود که ترکیه وارد مسیری می‌شود که خروج از آن به سهولت نخواهد بود. در چنین وضعیتی اردوغان تلاش کرد تا نقش «پ‌ک‌ک» کمرنگ شود و از سویی برای برهم زدن معادلات کردها در سوریه، که خطر جدی برای ترکیه محسوب می‌شد، ترکیه را وارد این جنگ نمود.

 
امری که باعث درگیری ارتش ترکیه در داخل و خارج مرزها با «پ‌ک‌ک» شد. ضمن این که پیام این اتفاق، شکست حزب عدالت و توسعه در انتخابات پارلمانی بود که البته اردوغان و هم‌فکرانش آن را نادیده گرفته‌اند. واقعیت این‌ است که سیاست اردوغان در کوبانی و حمایت‌های پنهان از داعش اردوغان را با بحران مواجه ساخته است. چرا که با شکست پارلمانی حزب عدالت و توسعه، مطالبات کردها به سطحی بالاتر کشانده شده و برای کاهش این چالش‌ها به ناچار با ناتو و آمریکا وارد معامله شده و به آنها اجازه داده تا از پایگاه اینجرلیک استفاده نمایند.

 
در عین حالی که اردوغان با این هدف که از یکپارچه شدن جغرافیای کردها در دو بخش سوریه و ترکیه جلوگیری کند و از طرفی هم به دنبال ایجاد منطقه پرواز ممنوع می‌‌باشد تا از این طریق از دسترسی یکپارچه کردها به دریا جلوگیری نماید. هر چند که این طراحی اردوغان با استراتژی آمریکا همخوانی نداشت و عملاً مجاب نشدند و به جایی هم نرسید.

 
پیامد شکست‌های پی‌درپی اردوغان باعث شد تا او نتایج انتخابات عمومی را نپذیرد و برگزاری انتخابات زود هنگام را مطرح نماید، تا از این طریق بتواند مقابل کردها و حزب دمکراتیک خلق قرار گیرد. همچنین به بهانه مقابله با داعش فشار نظامی را بر «پ¬ک¬ک» افزایش داده تا بتواند اعتماد به نفس کردها را در کوبانی تحت‌الشعاع قرار دهد.

 
به این ترتیب اردوغان در شرایط بیم و امید به سر می‌برد. استراتژی او از ابتدا برای مقابله با داعش محدود و منکوب نمودن کردها و «پ¬ک¬ک» بوده است. هر چند که دیگر اردوغان مثل گذشته اقتدار و کاریزمای لازمه را در فضای سیاسی ترکیه ندارد و از طرفی قول¬وقرار آتش¬بس با عبدالله اوجالان برای صلح و ثبات در ترکیه را هم زیر پا گذاشته است.

 
فرجام سخن اینکه ادامه این سیاست‌ها، مرگ سیاسی اردوغان را در پی دارد. وی امید دارد با انتخابات زود هنگام صحنه سیاسی را به نفع خود پیش ببرد. اما صحنه سیاست داخلی و افکار عمومی ترکیه حکایت از اتفاقات دیگری دارد.

 
انتهای پیام/