به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنجان ، ابراهیم یزدی، در مهر ماه 1310 در شهر قزوین و در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد و از سال 1316 همراه با خانواده به تهران عزیمت نمود؛ دبستان های مولوی و ادیب تهران، شاهد دوران ابتدایی و دبیرستان دارالفنون محل تحصیل دوره متوسطه او بودند. در سال 1332 از دانشکده داروسازی دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و در سال 1348 در تاسیس انجمن اسلامی پزشکان امریکا و کانادا شرکت کرد. وی در دوران اقامت امام (ره) در نوفل لوشاتو همراه ایشان بود،
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسیم زنجان ,در این ایام ابراهیم یزدی سعی داشت خود را سخنگوی امام (ره) معرفی کند که با واکنش شدید امام روبه رو شد. خود را همه کاره نظام نشان دادن از صفات بارز او بود، مثلاً همیشه از خود به عنوان کرایه کننده هواپیمای امام در پرواز انقلاب یاد می کرد، در صورتی که محمد مکری و شهید عراقی کرایه کنندگان این هواپیما بودند، علاوه بر این وی در آن روزهای حساس، سعی داشت عناصر انقلابی را از محل اقامت امام در نوفل لوشاتو دور نگه دارد؛ که جزئیات این مسأله را می توان در اظهارات مرحوم صادق خلخالی به طور مفصل مشاهده نمود.
,
نظرات وی درباره نحوه و مدت زمان انتقال قدرت، با آنچه مورد پسند دربار و امریکا بود، شباهت عجیبی داشت. خود وی در مصاحبه با روزنامه شرق در این باره به صراحت می گوید : «من سعی در متقاعد کردن امام داشتم که نخست وزیری بختیار را به رسمیت بشناسیم و بعد زیر نظر سازمان ملل رفراندوم برگزار کنیم.»
این راهبرد نظر امریکا و دربار را کاملاً تأمین می کرد و ابراهیم یزدی هم به این نکته واقف بود. وی پس از انقلاب به پیشنهاد حسین مهدیان از طرف حضرت امام به سرپرستی مؤسسه کیهان منصوب شد، البته امام در حکم انتصاب یزدی خاطر نشان کردند که این مؤسسه را به طور اسلامی و مناسب با شئونات جمهوری اسلامی اداره کنید. اما یزدی با عدول از انچه امام فرموده بودند در نشریه کیهان در مطلبی امام را به ایجاد دیکتاتوری صالحان متهم کرد !
بعد از انقلاب با آغاز دستگیری و محاکمه سران حکومت پهلوی، علیرغم اینکه حضرت امام مرحوم خلخالی را به عنوان حاکم شرع و با اختیارات کامل برای رسیدگی به پرونده های آنان انتخاب کرده بودند، وی در امور دادگاه انقلاب نیز دخالت می کرد. مرحوم خلخالی در این باره می گوید : «ابراهیم یزدی در طبقه سوم مدرسه رفاه که من هم آنجا بودم، نصیری و رحیمی را به محاکمه کشید.
,
,
آنها با وجود اینکه می‌دانستند که من از طرف امام به عنوان قاضی و حاکم شرع معرفی شده‌ام به این امر توجه نمی‌کردند، خودشان می‌بریدند و می‌دوختند و در باغ سبز نشان می‌دادند. تلویزیون هم جریان را ضبط می‌کرد و ما هم نظاره می‌کردیم. سرانجام کاسه صبرم لبریز شد و مستقیماً به خدمت امام رفتم و عرض کردم: ابراهیم یزدی می گوید که جزو شورای انقلاب است و نمی‌گذارد من به کارها رسیدگی کنم. او در همه کارها مداخله می‌کند و مانع کار ما می‌شود. امام فرمود: او جزو شورای انقلاب نیست و زورش هم به تو نمی‌رسد اگر آمد آنجا یقه او را بگیر ! (سپس امام یقه مرا گرفت و گفت اینجوری) پس از بیانات امام من با قدرت تمام به مدرسه رفاه برگشتم. اما ابراهیم یزدی همچنان در کارها مداخله می‌کرد.»
جالب اینکه با وجود این مداخلات گسترده عوامل نهضت آزادی در فعالیت های دادگاه های انقلاب، مهدی بازرگان نخست وزیر وقت در مصاحبه ای با فرار به جلو، اعلام کرده بود ما از جزئیات دادگاه ها خبر نداریم ! ناگفته نماند هرچند یزدی و دیگر اعضاء نهضت آزادی در پشت پرده تمام قدرت و نفوذ خود را برای نجات سران رژیم منحوس پهلوی از اعدام به کار بسته بودند؛ اما وی برای بهره برداری سیاسی و تبلیغاتی از میل افکار عمومی به مجازات هر چه سریع تر عوامل رژِم گذشته، در مصاحبه ای با بی بی سی عنوان کرده بود : «عوامل شاه که امروزه اعدام می شوند هزاران نفر را کشته اند و من دلم می خواهد تا اسناد جنایات این ها را منتشر کنم تا مردم از جنایاتشان مطلع شوند.»
یزدی، پس از استعفای زود هنگام کریم سنجابی از سمت وزارت خارجه به عنوان وزیر امور خارجه دولت موقت برگزیده شد. وی در روز ۱۰ شهریور ۱۳۵۸ در حاشیه اجلاس سران جنبش عدم تعهد در هاوانا پایتخت کوبا، با صدام حسین، معاون رئیس‌جمهور وقت عراق دیدار و گفت و گو کرد. نشریات وقت محورهای دیدار و گفت‌وگوی یزدی با صدام را پیرامون مسائل مربوط به خوزستان، کردستان و تبلیغات مطبوعاتی دو کشور عنوان کردند و به نقل از یزدی نوشتند فضای حاکم بر کنفرانس و صراحت در بیان مسائل از جانب دو طرف رضایت بخش و این دیدار، سازنده بوده است.
,
,
این دیدار با وساطت و درخواست رئیس‌جمهور الجزایر در ویلای محل اقامت صدام صورت گرفت. علاوه بر صدام حسین، سفیر عراق در سازمان ملل متحد و سعدون حمادی وزیر امور خارجه عراق نیز حضور داشتند. از ایران علاوه بر یزدی، آقایان حسین لواسانی، دکتر منصور فرهنگ و یک نفر دیگر از اعضای هیأت ایرانی شرکت داشتند. یزدی در مصاحبه سال 1390 خود با شرق، تسخیر لانه جاسوسی را با تجاوز عراق در ارتباط دانست و اظهار کرد : «که اگر مسأله گروگان گیری طی دو سه روز حل می شد عراق جرئت حمله به ما را نداشت ! در صورتی که یزدی حتی قبل از اینکه وزیر امورخارجه شود، از طریق پرواز با هلیکوپتر صدا و سیمای مرکز اهواز آرایش تهاجمی ارتش عراق در مرزهای ایران را دیده و از احتمال حمله عراق کاملاً مطلع بود. اما با وجود اطلاع از این خطرات، سران نهضت آزادی از ابتدای شروع به کار خود در دولت موقت به دنبال انحلال ارتش بودند که با مخالفت حضرت امام (ره) مواجه شدند .
,انتهای پیام /ج
]
ارسال دیدگاه