هجرت امام خمینی از عراق به پاریس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مباحث، آغاز هجرت امام خمینی از عراق به پاریس از واقعه ی خونین هفده شهریور شروع شد، دولت عراق از نفوذ روزافزون امام بر روری مردم نجف بسیار نگران شده بود و نهایتا در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل که در نیویورک برگذار شد، بین وزیران ایران و عراق دیداری انجام گرفت که طی آن هیاتی از تهران راهی بغداد شد و اقدامانی پیرامون هماهنگ ساختن سیاست دولت ایران و عراق درباره ی امام به عمل آمد که نتیجه ی آن محدود شدن رفت و آمد های امام شد و نهایتا در روز دوم مهر ماه ماموران امنیتی منزل ایشان را در نجف محاصره کردند و به ایشان اعلام کردند در صورتی می توانند در خاک عراق باقی بمانند که دست ار فعالیت های سیاسی خود بردارند که انتخاب امام ترک خاک عراق بود و اما در گفت و گو با سعدون شاکر، رییس سازمان استخبارات عراق گفته بود: «هر کجا بروم، اگر این فرشم را پهن کنم،‌‌‌ همان جا منزل من است. من از آن روحانیونی نیستم که به خاطر علاقه به زیارت دست از کار مبارزه بکشم و اگر بنا شود از مردم ایران جدا بشوم، دقیقه‌ای اینجا نخواهم ماند.»

امام تصمیم به ترک عراق و حرکت به سمت سوریه گرفتند ولی به دلیل تیرگی روابط بین عراق و سوریه قرار شد ابتدا به سمت کویت حرکت کنند و سپس راهی سوریه شوند، پس از ین که به مرز کویت نزدیک شدند با این که ایشان ویزای کویت را گرفته بودند، مقامات دولت کویت از ورود ایشان به خاک کویت جلوگیری کردند که سبب شد امام به ناچار شب را در بصره بمانند و پس از آن به سمت پاریس حرکت کنند، ایشان هنگام هجرت به پاریس در پیامی به ملت ایران گفتند: “اکنون که من به ناچار باید ترک جوار امیرالمؤمنین علیه السلام را نمایم و در کشورهای اسلامی دست خود را برای خدمت به شما ملت محروم که مورد هجوم همه جانبه اجانب و وابستگان به آنان هستید، باز نمی‌بینم و از ورود به کویت با داشتن اجازه، ممانعت نموده‌اند، به سوی فرانسه پرواز می‌کنم. پیش من مکان معینی مطرح نیست؛ عمل به تکلیف الهی مطرح است. مصالح عالیه اسلام و مسلمین مطرح است. ما و شما، امروز که نهضت اسلامی به مرتبه حساسی رسیده است، مسؤول هستیم. اسلام از ما انتظار دارد.”

به این ترتیب عصر روز چهاردهم مهر ماه سال هزار و سیصد و پنجاه و هفت، امام و همراهانشان پس از بازگشت به عراق، راهی پاریس شدند و در دهکده ای به نام “نوفل لوشاتو” اقامت گزیدند. در این شرایط که رژیم شاه تصور می کرد توانسته امام را کنترل کند، اقامت ایشان در پاریس سبب تسریع در رشد و شکل گیری انقلاب شد به طوری که، این دهکده کوچک به کانون مهمترین اخبار جهان تبدیل شد و پس از چند ماه منجر به پیروزی انقلاب اسلامی گردید و مصاحبه ‏های متعدد و دیدارهای مختلف امام دیدگاههای ایشان را در زمینه حکومت اسلامی و هدفهای آتی نهضت برای جهانیان بازگو می‏کرد. به این ترتیب جمع بیشتری از مردم جهان با اندیشه و قیام ایشان آشنا شدند و از همین جا بود که بحرانی‏ترین دوران نهضت را در ایران رهبری کرد.

انتهای پیام/