تشدید وابستگی به غرب فرجام یک برجام !

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از امید نیوز،  امروزه تفکر غالب بر دولت آنچنان از نظریه های وابستگی به غرب رنج می برد که کوچک ترین اثری از تکیه بر اقتدار و توان داخلی در آن یافت نمی شود اما سوال اصلی و نکته مهم تر اینجاست که به راستی این تفکر به غیر از آب خوردن چه موضوع دیگری را در گرو هماهنگی کامل با غرب می داند ؟ آب یک مایه حیاتی زندگی بشر است و گره زدن این ماده حیاتی با مذاکرات و رضایت غرب آیا می تواند این پیام را داشته باشد که دولت بسیاری دیگر از شئون مهم زندگی مردان و زنان ایرانی را تنها در هماهنگی با غرب می داند ؟ آیا بوی استعمار زدگی از سخنان دولتمردان به مشام نمی رسد ؟

متاسفانه در طول دو سال گذشته در بخش های مختلف اقتصادی کشور مسئولان رده اول همواره در تصمیم گیری ها و حتی در مصاحبه های خود تاکید داشته اند که رهاورد پویایی اقتصاد کشور در شرایط فعلی تنها از به نتیجه رسیدن مذاکرات هسته ای می گذرد.

دولت یازدهم که همواره نگاه به بیرون را برای توسعه و پیاده کردن مولفه های رشد اقتصادی به تحول بنیادی اقتصاد با تکیه بر توان داخلی و ظرفیت های موجود ترجیح میدهد به پیشواز توافقی می رود که راه را برای تحقق خواسته های نابخردانه خود همراه کرده است ، راهی که به عقیده دولتمردان سعادت و پویایی وهم آمیزی را به دنبال دارد اما از نگاه خبرگان اقتصادی و حتی عوام راهی که به ناکجا می رود .

از ابتدای روی کار آمدن دولت یازدهم و به خصوص در طول دوران مذاکرات هسته ای بسیاری از تحلیل گران عقیده داشتند که این دولت تمام استراتژی اقتصادی، سیاسی و حتی اجتماعی خود را بر رفع تحریم ها گره زده است و تلاش دارد با به نتیجه رساندن گفت و گوهای هسته ای میان ایران و کشورهای 5+1 به هر قیمتی بتواند از آن به عنوان ابزار لازم جهت بهره برداری های خود استفاده کند . اگرچه در مبازرات انتخاباتی دوره یازدهم روحانی همواره بر تکیه بر توان تولید داخلی و استفاده از ظرفیت های کشور که تاکنون بالفعل نشده بود تاکید می کرد اما پس از انتخاب به مقام ریاست جمهوری تنها هدف خود را پیروزی در مذاکرات هسته ای قرار داد .

آنچه که تاکنون از فرآیند توافق یا همان برجام نصیب ایران شده است ، در هیچ زمانی مسبوق به سابقه نبوده است ، از بیشترین آمار تهدید آمریکا بر علیه تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران گرفته تا تقبل نفوذ سیاسی ، فرهنگی و بنیادی است که مقام معظم رهبری با بیان مصادیق بارز این نفوذ هشدارهای لازم را بارها اعلام نمودند تا همچنان نگرانی ها از نیت پلید غرب در پساتوافق به قوت خود باقی بماند.

البته این پایان ماجرا نیست و دعوت رئیس جمهور روحانی از سرمایه گذاران خارجی که بیشتر شبیه یک شوی سیاسی است ، در کنار تعطیلی پروژه ها و مراکز بزرگ تولیدی چه توجیه خاصی میتواند داشته باشد ، از سویی مگر مردم به چه میزان میتوانند منتظر بمانند تا تیم اقتصادی دولت به بهبودی اوضاع کنونی بپردازد ؟

برجام امروز دستمایه ای برای دور کردن اذهان عموم از شکست اقتصادی دولت شده است تا با سوق دادن نگاه جامعه به وابستگی هر چه بیشتر به بیرون القای ایجاد بهشت برین مشروط بر ارتباط با اقتصاد ترک خورده غرب را نهادینه کنند ، اقتصادی که به گفته نخبگان غربی صدای شکستن استخوان آن به گوش می رسد.

لهذا فرجام برجام پیش از اینکه برای مردم و اقتصاد کشور نفعی را به دنبال داشته باشد ، یک پیروزی سیاسی برای در قدرت ماندن دولتمردان به شمار می آید.

( سید تاج الدین ایزدگشب )

انتهای پیام/ج