آیا برجام گذرگاهی برای نفوذ است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل فردا ؛‌ دستاورد دوساله مذاکرات هسته ای دولت تدبیر و امید باز هم بحث برانگیز شد و این بار با نام پروژه نفوذ آمریکا در ایران خود را مطرح کرد. پروژه ای که در سخنرانی های اخیر رهبر معظم انقلاب نیز بر روی آن تاکید شده و در آخرین مورد در دیدار خود با فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با اشاره به نیت شوم دشمنان سلطه‌گر برای بازگشت و نفوذ در ایران اسلامی فرمودند: «در زمینه‌ی سیاسی نیز بیگانگان به‌دنبال نفوذ در مراکز تصمیم‌گیری و اگر نشد، نفوذ در مراکز تصمیم‌سازی هستند که در صورت تحقق این توطئه، جهت‌گیری‌ها، تصمیمات و حرکت عمومی کشور، بر اساس خواست و اراده‌ی بیگانگان، تنظیم و اجرایی خواهد شد.»

ما در این مجال به بررسی این سوال می پردازیم که آیا صرفا هدف ایالات متحده از مذاکره با ایران ایجاد خلل در برنامه هسته‌ای بوده است و یا اهدافی فراتر از این در راهبرد آمریکا وجود دارد؟! در پاسخ به این پرسش با توجه به گذشته ای نه چندان دور از اتفاقات منطقه و جهان، ذکر نکات زیر ضروری است :

1)آمریکا در شرایطی پشت میز مذاکره با ایران نشست که قبل از آن شدیدترین تحریم های اقتصادی در طول تاریخ را علیه جمهوری اسلامی وضع کرد و در این باره به اجماع جهانی رسید. اما با این وجود نه تنها برنامه هسته‌ای ایران متوقف نشد بلکه روز به روز ابعاد وسیع تری به خود گرفت.

2)در شرایط منطقه ای نیز نفوذ ایران در غرب آسیا هر روز گسترش یافت تا جایی که برای حل بحران های منطقه، نقش ایران بسیار تعیین کننده و راهبردی بود، از جمله در قضیه سوریه.

3)جمهوری اسلامی با تقویت جبهه مقاومت به ویژه حماس و حزب الله امنیت رژیم صهیونیستی را به کلی به خطر انداخت تا جایی که این رژیم جعلی مجبور به آغاز جنگ هایی علیه جبهه مقاومت شد و در تمامی این جنگ ها به اهدافش دست نیافت.

4)آمریکا با حمله به افغانستان و عراق عملاً پس از گذشت چند سال، در نتیجه ی عدم دستیابی به اهدافش در هر دو جبهه مجبور به خروج کامل از عراق و کاهش نیروهای خود در افغانستان شد به گونه ای که صدام حسین، دشمن خونین ایران، سرنگون و زمینه روی کار آمدن دولت شیعی در عراق (که به جمهوری اسلامی نزدیک بود) فراهم گردید و همچنین شکست در این دو جنگ سبب کاهش اعتبار دولت آمریکا، در افکار عمومی داخل و خارج از ایالات متحده شد. این عوامل نشان دهنده افزایش قدرت نفوذ ایران و کاهش اقتدار منطقه ای و جهانی آمریکاست که باعث شد کشوری چون ایالات متحده تن به مذاکره با جمهوری اسلامی دهد. از طرفی دولت فعلی آمریکا قصد داشت با جلب نظر افکار عمومی در داخل این کشور پیروزی در توافق هسته ای را به اسم خود ثبت کرده و از این جهت بتواند در رقابت های انتخاباتی امتیاز بیشتری کسب کند. اما در پروژه نفوذ، آمریکا چه اهدافی در قبال ایران را دنبال می‌کند؟!

باتوجه به سخنان اخیر مقامات آمریکایی پس از توافق وین، ذکر نکات زیر نشان دهنده ی راهبرد جدید آمریکا در قبال ایران پس از اجرای برجام است:

1)از بین بردن روحیه انقلابی در بین مردم ایران و تلاش برای جلب افکار عمومی به این سمت که مشکلات تنها با نگاه به غرب به ویژه آمریکا حل خواهد شد.

2)ایجاد اختلاف بین دولت و حاکمیت، بین قوه ی مجریه و مجلس، و در بین آحاد مختلف مردم.

3)ایجاد تغییر در رویکرد کشورهای منطقه به ویژه کشورهای حاضر در خط مقاومت در قبال جمهوری اسلامی.

4)تضعیف روحیه مسلمان و همه مظلومان جهان با این نگاه که حتی جمهوری اسلامی نیز که پرچم دار مبارزه با آمریکاست به سازش تن داده است.

5)تامین امنیت رژیم صهیونیستی با کاهش قدرت سیاسی و نظامی ایران و جبهه مقاومت در منطقه .

6)اختلاف افکنی میان مذاهب شیعه و سنی و اداره گروه های تروریستی به جای مبارزه با آنها و ایجاد ناامنی دایمی در منطقه غرب آسیا.

7)تضعیف رشد علمی، صنعتی و اقتصادی برای وابستگی به غرب و جلوگیری از دستیابی ایران به تکنولوژی های برتر روز دنیا.

8)نفوذ در رسانه ها و مطبوعات داخلی برای تشکیل دوباره روزنامه های معاند با نظام با هدف نفوذ نرم و ایجاد فتنه ای جدید.

9)دست یابی به اشخاص و مکان های امنیتی و نظامی کشور به منظور برآورد قدرت نظامی و بازدارندگی ایران و در صورت لزوم حمله به کشور در کمترین زمان و با حداقل تلفات و خسارات ممکن.

10)افزایش قدرت افراد، گروه ها و جریان های غرب گرا در درون نظام با هدف براندازی سریع نظام جمهوری اسلامی. مسلما همه این اقدامات با هدف تهی کردن ساختار نظام از محتوای ارزشی آن صورت می گیرد. پس آنچه در این زمان بسیار حائز اهمیت است هوشمندی و بصیرت تمامی مسولان نظام و آگاهی مردم برای شناخت و مقابله با نقشه های شوم استکبار جهانی است و قطعا غفلت از این موضوع ضربه های جبران ناپذیری را به ساختار نظام اسلامی خواهد زد.

پیتر هارل، از پژوهشگران اندیشکده‌ی «مرکز امنیت آمریکایی جدید»، به مقامات کاخ سفید چنین تجویز می‌کند: «آمریکا باید یک استراتژی تهاجمی ترویج اصلاحات سیاسی و اجتماعی در ایران را دنبال کند تا تعامل بیشتر مؤسسات غیردولتی آمریکایی و بین‌المللی و نهادهای جامعه‌ی مدنی در ایران تسهیل شود. واشنگتن باید به باقی ماندن در کنار فعالانی در ایران، که به‌دنبال اصلاحات سیاسی در کشور هستند، ادامه دهد»

یادداشت از محمدرضا شفیع زاده

انتهای پیام/