به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زیتون؛ در قسمت چهارم علی عبدالعلی زاده، راجع به گسترش روابط با کشورهای همجوار صحبت کرده بود که در این قسمت یعنی قسمت پنجم از خاطرات استاندار دولت سازندگی به ادامه روایت وی از روابط ایران و جمهوری آذربایجان می پردازیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون,,
... با برقراری روابط دوستانه با کشورهای همسایه، مردم این کشورها دعاگوی جمهوری اسلامی شدند. روابط میان ایران و جمهوری نخجوان به اعتبار کمک های ما در زمینه سوخت و مواد غذایی و ... آنقدر دوستانه شده بود که تابلوهای راهنمایی در جاده های نخجوان هم به خط فارسی و هم به خط روسی نوشته می شد.
,,
حتی با مرحوم عافیت الدین جلیل اف، موافقتانه ای امضا کردم مبنی بر اینکه جمهوری اسلامی برای 300 هزار شهروند نخجوانی کارت شناسایی صادر کند و به آنها کوپن دهد که تهران قبول نکرد.
,,
مسائل دیگری هم بین ایران و جمهوری اذربایجان پیش آمد، مثلاً مذاکره درباره حفاری چاه نفت که ابتدا من مداخله کردم اما آقا ولایتی وزیر خارجه وقت به من گفت : در این امور دخالت نکن.اما اگر می توانی نخجوان را برای ما بگیر. گفتم منظورتان چیست؟ گفت: یعنی نفوذ ما را هموار کن.
,,
بعد از مدتی با عافیت الدین جلیل اف، موافقتنامه ای امضا کردم مبنی بر اینکه حفاظت و امنیت جمهوری نخجوان به جمهوری اسلامی واگذار شود. و تا پایان جنگ ارامنه با جمهوری آذربایجان در مرزهای نخجوان پرچم ایران و آذربایجان مشترک نصب شود. بدین ترتیب هرگونه تجاوزی به نخجوان تجاوز به ایران تلقی شود. یعنی جمهوری اسلامی ایران از نخجوان دفاع کند و تجاوز را دفع نماید.
,,
من این توافق نامه را امضا کردم، اما خبری در این باره هیچ جا اعلام نکردم. اما آقای جلیل اف این را در باکو اعلام کرد.
,,
آقای ولایتی بعد از اطلاع از این ماجرا با من تماس گرفت و گفت: جریان این مصاحبه چیست و چه خبر است؟
,,
من هم با توافق نامه رفتم پیش ایشان و گفتم، شما گفتید نخجوان را بگیر من هم گرفتم. ولی خبرش را اعلام نکردم خود آذری ها این کار را کردند. آقای ولایتی بسیار ناراحت شد و گفت: این اقدام باعث تنش در دنیا می شود و ما را توسعه طلب معرفی می کنند چرا این کار را کردید؟ گفتم آنها خودشان خبر را اعلام کردند.
,]
ارسال دیدگاه