چه کسی مقصر باخت سوریان است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،فرهاد عشوندی: او که رفته بود رکورد خاداراتسف را بعد از شکستن رکورد موحد بشکند ، در رسیدن به طلا ناکام ماند .

نه برای ضربه ای که با سر به صورت رقیب کوبید و نه حتی برای فتح پایی که می خواست در کشتی فرنگی بزند و نه حتی آن خنده های عصبی و اعتراض هایش به داور برای باخت ناباورانه اش که ناکام ماند چون محکوم به شکست بود.

شاید حالا همه آنها که در لاس وگاس دورش را گرفتند ، مدام دلداری اش دهند، از ناداوری برایش بگویند. از حق خوری ، درست همان طور که هادی عامل داشت برای مردم می گفت. حمید اما آن حمید همیشگی روزهای مسابقه نبود. او شباهت زیادی داشت به حمید بازی های آسیایی گوانگژو ، جایی که قهرمان دنیا ، با آن همه افتخار در رقابتی ساده با دو باخت حذف شد تا با خشم محمد بنا روی تشک روبرو شود. بنا که با عصبانیتی پدرانه ، با نگاهش همه آنچه لازم بود را به حمید منتقل می کرد ، درباره اش می گفت:«هیچ کس غیر از خودش مقصر نیست. تمرکز نداشت و باخت.»

در لاس وگاس هم شاید حمید ،خودش مقصر اصلی شکستش باشد اما این بار ، او به بهانه ای که 5 سال قبل باخت ، نباخته. یا اقلا این تمام دلیل شکستش نبوده. این بار اگر حمید یک سال تمرین نکرده ، اگر این روزها این قدر عصبی است که برایش گرفتن یقه مامور حراستی را که طنینی به صدایش انداخته و گفته بود:« قهرمان المپیکی که باش ، باید کارت ورد نشان بدهی» از اوجب واجبات است .

اگربرای اینکه در انتخابی کشتی نگیرد ، صدایی بالا می برد و لب به اعتراض می گشاید. عصبیت او از جنس عصبیتی است که کشتی یکی مثل امید نوروزی را به تباهی کشانده و قهرمان المپیک ما حتی در بازی های جهانی هم حاضر نیست . امید این روزها هر بار به مسابقه ای می رود ، برای آنچه فکر می کند حقش است ، باید چوب در دست بگیرد و دشنام بگوید.

این حال و روز کشتی فرنگی است که 4 سال قبل ، ورزش اول ایران شده بود. سنگ بنایی که بنایش را ویران کردند و خانه نشین. بچه هایش هم دیگر هیچ وقت آنی نشدند که بودند. بنا باید می ماند با نه، خیلی مهم نیست ، مهم باوری است که در این چند وقت مدام از دو سو در ذهن سوریان و سوریان ها به ملکه بدل شده است. اینکه فدراسیون رسول خادم به تعمد می خواهد کشتی فرنگی را تضعیف کند تا آزادکار ها زیر سایه کشتی فرنگی نباشند. ذهنیتی که منتقدان جدی رسول که همبازیان قدیمی اش در تیم ملی و هم صنفان غیر ورزشی اش هستند ، این را مدام گفتند و گفتند و از نظام شبه دیکتاتوری بزرگترین تئوریسین این روزهای کشتی آزاد دنیا برای این بچه ها ذهنیتی مخوف ساختند. ذهنیتی که البته با اقدامات تنش برانگیز در همین فدراسیون بزرگ و بزرگتر شده است. گذاشتن انتخابی برای قهرمان المپیک و ایجاد شرایطی برای اینکه قهرمان جهان سال قبل احساس کند قرار است تحقیر شود ، این قدر دردناک است که کار را به چوب و چوب کشی بکشاند. این دو قطبی مخرب و تمرکزی که کنترلش از دست سوریان خارج شده بود ، حاصلش می شود آن ضربه به صورت رقیب و آن فتح پا. می شود افسوسی که شب یک ملت را خراب می کند.

انتهای پیام/