به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از سایت فرهنگ نگار، همه به یاد داریم در کودکی منتظر بودیم تا عمو، دایی و یا یکی از اقوام، خانواده ما را به مهمانی دعوت کند و یا خودمان برای شب‌نشینی به منزل یکی از اقوام برویم تا در آنجا با بچه‌های هم سن خودمان بازی کنیم و یا به قول بزرگ‌ترها آتشی بسوزانیم!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فرهنگ نگار,در آن زمانی آخرین جمله قبل از ورود به منزل اقوام برای مهمانی به کودک خردسال خانواده بود که نباید شلوغ کند و مثل یک پسربچه آقا و یا مثل یک دخترخانم متشخص کناری بنشیند ولی این حرف‌ها و نصیحت‌ها برای چند دقیقه ابتدای مجلس بود و بعدازآن سروصدای بچه‌ها بود که بر مهمانی حکمرانی می‌کرد و به‌گونه‌ای بزرگ‌ترها باید رعایت می‌کردند تا مزاحم بازی و هیاهوی کودکان نشوند.
,در سال‌های نه‌چندان دور گذشته تحرک کودکان در مهمانی‌ها، مدارس، کوچه و... بسیار زیاد بود و به کودکی که بیشترین بازی گوشی را انجام می‌داد لقب شرور را می‌دادند اما این روزها وقتی در مهمانی که چندین خانواده در آن حضور دارند، حاضر می‌شویم در ابتدا با خود فکر می‌کنیم که خانواده‌ها کودکان خود را به همراه نیاورده‌اند که این اندازه مهمانی بی‌سروصدا است اما باگذشت دقایقی درمی‌یابیم که فرزندان هرکدام با یک تبلت و یا گوشی همراه در گوشه‌ای از مهمانی در حال بازی هستند.
,به‌هرحال معضل این روزهای کودکان ما از رایانه‌های خانگی به تبلت و گوشی‌های لمسی تبدیل‌شده است که آن‌ها را از کوچک‌ترین تحرک بازمی‌دارد؛ کودکانی که به اقتضای سن خود باید بازی گوشی کنند و آن انرژی درونی خود را تخلیه کنند تا علاوه بر جلوگیری از اضافه‌وزن و بیماری‌های ناشی از کم‌تحرکی، روحیه شادابی کسب نمایند که کارشناسان کسب روحیه و شادابی از این طریق را برای کودکان لازم می‌دانند.
,درست است که این وسایل مدرن می‌توانند در امر سرگرمی و آموزش به کار بیایند، اما باید به جنبه‌های دیگر آن نیز نگاه کنیم؛ اگر والدین بیش‌ازحد به کودکان خود اجازه کار کردن با گوشی و تبلت را بدهند، آن‌ها از دنیای واقعی فاصله خواهند گرفت.
,از طرف دیگر تحرک کودکان باعث شادابی و سرحالی آن‌ها می‌شود و یک جانشینی باعث بیماری‌های متفاوتی می‌شود و علاوه بر آن کودکان با حضور نیافتن در جمع خجالتی و کم رو بزرگ می‌شوند و این بازی‌های بی‌تحرک آن‌ها را بی‌حوصله و گاهی افسرده و عصبی بار می‌آورد.
,علاوه بر موارد مطرح‌شده، استفاده از این ابزار به مهره‌های گردن، توانایی کلامی، شور و شوق اجتماعی، میزان تمرکز و روابط عاطفی کودکان آسیب وارد می‌کند؛ همچنین باید بدانیم که دیگر از عواقب احتمالی استفاده بیش‌ازحد وسایل الکترونیکی ابتلا به بیماری اوتیسم است.
, ،,انجمن متخصصین اطفال آمریکا می‌گوید که کودکان پیش از دوسالگی نباید از به هیچ نمایشگری نگاه کنند اما تقریباً ۹۰ درصد کودکان تا قبل از دوسالگی به‌طور منظم تلویزیون نگاه می‌کنند و در دنیای الکترونیکی امروز، والدین برای ساکت کردن فرزند خود، گوشی همراه و یا تبلت خود را در اختیار او قرار می‌دهند.
,نکته بعدی تأثیری است که استفاده از این وسایل در یادگیری و کند کردن ذهن کودکان دارد به‌طوری‌که با تحقیقات صورت گرفته کودکانی که از وسایل الکترونیکی استفاده می‌کنند، ازنظر یادگیری و ضریب هوشی نسبت به کودکانی که کمتر از این وسایل استفاده می‌کنند، ضعیف‌تر هستند.
,بهتر است دیگر حاشیه نرویم، آموزش الکترونیکی و بازی‌ها اصلاً برای کودکان در سنین پایین مناسب نیست و درواقع می‌توان گفت که کودکان هنگام کار با وسایل الکترونیکی هیچ‌چیزی نمی‌آموزند؛ آن‌ها در عوض با بازی کردن و خواندن و شنیدن مطالب، چیزهای بیشتری می‌آموزند.
,
کودکان باید در سنین پایین، اجتماعی شوند و آن‌ها این کار را با تقلید از رفتار والدین خود انجام می‌دهند اما اگر قرار باشد که مدام به گوشی و تبلت خیره شوند، دیگر زمانی برای یادگیری باقی نمی‌ماند.
امیدواریم خانواده‌ها بیاموزند که برای ساکت کردن فرزندان خود نباید به آن‌ها یک وسیله الکترونیکی بدهند تا با آن سرگرم شوند و دیگر سروصدا نکند که این به‌نوعی توسری زدن به کودکان و رقم زدن عقب‌ماندگی برای آن‌ها در آینده است.
,
* حسین حیدری
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه