راهروهای پرتلاطم دادگاه، گریزگاه خلاصی از زندگی اجباری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آفتاب دل، اگر گذری به راهروهای دادگستری شهر سنندج بزنیم ناخودآگاه چشمانمان به مردان و زنان جوانی می افتد که این مکان را آخرین گریزگاه خلاصی از زندگی خود می دانند، شاید در اول زندگی خود هیچگاه فکر نمی کردند که روزی از این مکان به عنوان بخشی از سختی های پرتلاطم زندگی یاد کنند و منتظر باشند تا زندگی مشترک چندین ساله یا چندین ماهه ی خود خداحافظی کنند .

شاید از دوندگی در این راهروها خسته و کلافه شده اند اما می گویند جدایی بهتر از زندگی با ... است .

روزگاری همه و همه دست به دست هم داده بودند تا امکان ازدواج برایش را در پیش بگیرند اما اکنون خود ماه ها وسال ها در راهروهای دادگستری سرگردان است تا حکم طلاق را بگیرد .

تجربه ی تلخ اما حقیقی
ش. ر یکی از خانم های مراجعه کننده به دادگستری جهت جدایی از همسرش است کنارش دختری مظلوم و گویا فراموش شده نشسته است و غمگین به چهره اش نگاه می کنم از علت حضورش در این دادگاه می پرسم و می گوید: حدود 10 سال است که با همسرم زندگی می کنم ، متاسفانه وی چند سالی است که گرفتار اعتیاد شده است و چندین بار هم ترک کرد اما دوباره به سمت مواد کشیده شده و دیگر نمی توانم با او زندگی کنم .

وی گفت: من در ابتدا که امین به خواستگاریم آمد پدرم چون او به ظاهر مردی سالم بود و دستش هم به دهانش می رسید با ازدواج ما موافقت کرد، چند سالی را خوب زندگی کردیم اما بعد از مدتی متوجه رفتارهای غیرعادی از او شدم تا اینکه متوجه شدم که حشیش و تریاک مصرف می کند وقتی موضوع را فهمیدم سعی کرد چندین بار ترک کند اما هر بار به بهانه های مختلف دوباره شروع به کشیدن مواد می کرد و حالا به خاطر تنها دخترمم که شده می خواهم از وی جدا شوم .

زن با صدایی بغض آلود می گوید: از دوندگی در راهروهای دادگستری خسته و کلافهشده ام اما به خاطر زندگی دخترم چاره ای ندارم .

بی صبرانه منتظر است که از سوی منشی دادگاه به داخل خوانده شود ، نیم نگاهی به دخترش می کند و بغض گلویش را می فشارد و می گوید : بدون دخترم نمی توانم حتی یک لحظه ادامه دهم .

وابستگی شوهرم به خانواده‌اش من را کلافه کرده  است

یکی دیگر از زنانی که به دادگاه خانواده آمده بود می گوید:مدت زیادی نیست که زندگی مشترک خود را آغاز کرده‌ایم اما وابستگی شوهرم به خانواده‌اش من را کلافه کرده و ادامه زندگی مشترک را برایم غیرممکن کرده است.

وی ادامه داد: این وضع به گونه‌ای است که در مدت یک‌سالی که با شوهرم زندگی می‌کنم همیشه او به خانواده پدری‌اش بیشتر از من توجه داشته است و حتی از محل کار به خانه مادرش می‌رود، برخی مواقع نیز بدون آن که به من اطلاع بدهد، شب را نیز در خانه مادرش می ماند.

این زن افزود: علاوه بر اینها شوهرم در طول روز نیز هر موقع بیکار باشد، نزد مادرش می‌رود و کمتر زمانی را با من که همسرش هستم، می‌گذراند.

کردستان رتبه ی 6 کشوری در زمینه ی طلاق را دارد
پرستو توفیقی رئیس کانون وکلای زنان کُردستان در گفتگو با خبرنگار آفتاب دل اظهار کرد: متاسفانه امروزه وضعیت خشونت و طلاق در استان روند رو به رشدی را نشان می دهد .

وی گفت: خشونت صرفاً با اعمال های عملی بر علیه زنان محقق نمی شود بلکه از لحاظ امنیت روانی بیشتر خود را نشان خواهد داد .

وی ادامه داد: قاضی زن در استان کردستان وجود ندارد و امیدواریم که زمینه برای حضور قضات زن در استان فراهم شود .

توفیقی به افزایش آمار طلاق و زنان سرپرست خانوار و مطلقه در استان اشاره کرد که روند روبه رشدی دارد و بیان داشت : کردستان از نظر طلاق در رتبه ی ششم کشوری قرار دارد که این افزایش دارای تبعات اجتماعی است که لازم است برای جلوگیری از آن پژوهش های علمی و عملی در حوزه ی حقوق زنان توسط دادگاه های اجرایی انجام گیرد .

انتهای پیام/