به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از" زنان کویر "،پاییز بوی مدرسه می‌دهد، بوی کیف و کتاب نو و مدادهایی که تا به حال تراش نخورده‌اند بوی لباس های نو.پاییز بوی مدرسه می‌دهد بوی بهانه گیری ها برای خرید مداد های رنگی، بوی کلاس‌هایی رنگ‌شده، صندلی های تازه و تخته‌سیاهی که اول سال حسابی سیاه و تمیز بود و هنوز هیچ تکه گچی ردی روی آن باقی نگذاشته هنوز هم با پائیز به وجد می آیم با صدای زنگ مدرسه شوری دیگر در دلم برپا می شود
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,دلم می خواهد باز روپوش مدرسه به تن کنم و در میان شادی بچه ها خودم را گم کنم.به دنیایی بچگانه بروم و از آن لذت برم. بخندم، بدوم، و بازی کنم، جدا از تمام دنیای سرد بزرگانه ای که هست . این دنیای بچه گانه بی انتها و بدون مرز است. آرام و راحت و بی دغدغه. راحت می خندی، راحت می گریی و راحت تر همه را فراموش می کنی.
,وقتی به روزهای اول مهر فکر می کنم ، یاد آن لحظه می افتم که بچه ها وارد کلاس می شدند و می خواستند جای خود را مشخص کنند . بچه درس خوان ها معمولا ردیف های جلویی را پر می کردند ، بچه های شرور و غالبا مردودی در ردیف های آخر کلاس ، بچه های بازیگوش کنار پنجره ، متقلب ها کنار دیوار و بقیه هم بلا تکلیف هر جا که گیرشان می آمد می نشستند ،چه زیبا بود آن لحظه ای که بغل دستیت هم اندیشه خودت بود و همان می شد یک دوست، دوران مدرسه تنها یک دوست داشتم دوستی که حتی تا دوران بزرگسالی هم خنده ها و بازیگوشی هایمان را به خاطر دارم ، هنوز لبخند پرمهر معلم روز اول کلاس را خوب یادم دارم حتی دلسوزی هایش یا همان گوش مالی هایش یاد آن دوران و روز اول مهر ناخوداگاه لبخندی بر لبم می نشاند
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه