دختران از خانه فرار می کنند نه خانواده!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شبنم ها، جامعه انقلابی ما با رویکردهای فرهنگی و اعتقادی که در رأس آن کرامت انسانی قرار دارد در میان راه همواره با چالشهای متعدد و طاقت فرسایی روبرو بوده است. یکی از اهداف بنیادین ما ، کاهش بزهکاری در میان جوانان با تکیه بر تحکیم بنیان خانواده بوده است. اما در اوائل انقلاب، غرب و شرق، نیروی ما را آنچنان به رفع چالشهای سیاسی و نظامی معطوف کردند که توان ما در این برهه که مهمترین زمان برای فرهنگ سازیهای بنیادین بود، تحت الشعاع قرار گرفت و کمتر به آن پرداختیم.

یکی از مسائل امروز جامعه ما فرار برخی دختران نوجوان از خانه است. موضوع از آنجا شروع شدکه در روزهای گذشته، رئیس اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی در پی ارائه یک آمار کلی از فرار دختران نوجوان، به بیان علل بروز آن در جامعه پرداخت. وی این اتفاق را ناشی از ترس آنان از گرفتاری در دامن اعتیاد و بیم تعرض جنسی توسط اعضای خانواده می داند. با نگاهی اجمالی به دور و بر و با کمی تأمل و تعمق بیشتر، اینگونه به نظر می رسد که نه تنها با یک تحلیل غیر واقعی، بلکه غیرعقلانی مواجهیم.

آقای ارجمندی که در بطن ماجرا فعالیت می کنند باید بهتر بدانند ، اینکه هر از گاهی شنیده می شود که دختران در یک خانواده به خاطر وجود یک انسان روانی که اغلب به دام اعتیاد گرفتار است، احساس امنیت نمی کنند، اگرچه تکان دهنده است اما عمومیت دادن به آن به دور از ژرف نگری یک مقام مسئول است.

در گام نخست باید پرسید که ایشان این آمار به ظاهر جامع را از کجا آورده اند و در گام دوم تحلیل ایشان را از انحراف خانواده بررسی کرد.

آقای ارجمندی! مسئول گرامی! شما که در جایگاه حساسی قرار دارید و بسیاری از مسئولان اجرایی ممکن است با آمار شما توان خود را در این مسیر بگذارند! از شما انتظار می رود کمی با درایت بیشتر مسائل را تحلیل کنید. آنچه دختران نوجوان از آن فرار می کنند، خانه است، نه خانواده. نکته مهم این معضل همینجاست، اصلا کدام خانواده ؟؟ به هر عده ای که در یک خانه دور هم جمع می شوند که خانواده نمی گویند. خانواده باید دارای کانون و پایبند به یک اصول مشخص باشد. اینکه نوجوانی خانه را ترک می کند عمدتاً به خاطر فقدان خانواده است. نبود یک اصول و هویت مشخص در خانواده است که باعث می شود ابزارهای متعدد از جمله شبکه های ماهواره ای با زیر پا گذاشتن آداب و سنن، نوجوان سرخورده و عقده ای را با شکاف عمیقی میان خود و والدینش روبرو کرده و او را به دنبال رسیدن به یک زندگی مرفه و ایده آل که آن را خاتمه دهنده تمام مشکلات خویش می داند، روانه جامعه کند. این نوجوان به بخشی از جامعه که گمان می کند هرچه باشد از خانواده بهتر است پناه برده و به دام دوستان ناباب و شیادان سود جو می افتد.

از این رو انتظار می رود مسئولانی که به هر دلیلی در این جایگاهها قرار دارند، نگاه هوشمندانه تر و دقیق تری به معضلات مهم اجتماعی و فرهنگی داشته باشند تا درمان ریشه ای تری در این باره صورت بگیرد. به امید اینکه در بررسی مسائل و مشکلات جامعه با تشخیص صحیح و پرداختن به ریشه مشکلات، راه بهتری برای درمان آنها پیدا نموده و هرچه بیشتر به سمت جامعه آرمانی حود تحت تعالیم اسلامی به پیش برویم.

انتهای پیام/پ