تومور بدخیم حاشیه نشینی دربطن جامعه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آفتاب دل، این روزها خبرهای ناگواری از تداوم مهاجرت ها و توسعه حاشیه ها در شهر سنندج به گوش می رسد. آهنگ مهاجرت اکنون تندتر از سال های قبل نواخته می شود و بسیاری از مهاجرت ها نیز به دلیل بیکاری و از طرفی برخی از کمبودهای اساسی از جمله آب آشامیدنی است که روستاییان را مجبور به ترک دیار خود و مهاجرت به شهرو گسترش حاشیه نشینی می کند.

هرگاه حادثه ای از جمله زمین لرزه و سیل رخ می دهد، مسوولان می گویند آماده ایم تا با تمام توان جلوی خسارت ها و مشکلات پیش رو گرفته شود اما هنگامی که سخن از حاشیه نشینی می شود با وجود آنکه اکثر معضلات اجتماعی در این مناطق بروز می کند اما سخنی از حل آن وجود ندارد زیرا خود این بحث، مسئله ی بزهکاری، اعتیاد، بیکاری، رواج شغل های کاذبی همچون سیگارفروشی، جمع آوری و فروش ضایعات و زباله های کثیف و تکدی گری ، بافت های فرسوده و بسیاری از مشکلات خود به خود ظهور می کند و لازم است تا بعضی از ارگان ها هم به یاری بشتابند زیرا فقط زمانی می توان به عمق فاجعه بار بودن حاشیه نشینی و خطرناک و مخرب بودن این پدیده برای جامعه پی برد، که پیامدهای منفی آن را رصد کرد و مورد بررسی قرار داد.

طبق آمار بدست آمده شهرهای زاهدان ، کرمانشاه و سنندج از 20 استان پرخطر کشور در زمینه سکونتگاه های غیررسمی بعنوان پایلوت برای توانمندسازی سکونتگاه های غیررسمی از سوی وزارت مسکن و شهرسازی انتخاب شده است اما شواهد به قرین نشان می دهد که کارهای اساسی در بحث حاشیه نشینی و بافت های فرسوده صورت نگرفته است .

مهاجرت روستا نشین ها به شهر عامل تشدید کننده حاشیه نشینی
هر پدیده ای علتی دارد اگر به روستاهای استان به عنوان کانون تولید توجه می شد و زیرساخت های روستایی توسعه می یافت شاهد رشد روز افزون مهاجرت روستائیان به شهرهای استان نبودیم زیرا بیشتر ساکنان مناطق حاشیه نشین سنندج را مهاجرانی تشکیل می دهند که به امید دستیابی به رفاه نسبی، از روستاها و مراکز کم جمعیت به سراب شیرین زندگی در حاشیه شهر روی آورده و پس از مدتی خود را در باتلاقی هلاک کننده گرفتار می بینند.

نمونه عینی این وضعیت را می توان در شهر سنندج و در روستاهای نایسر، ننله، حسن آباد و گریزه مشاهده کرد که طی کمتر از مدت ۱۰ سال جمعیت آنها ۱۰۰  برابرشد و بعد از ملحق شدن به شهر سنندج به عنوان منطقه منفصل شهری امروز در باتلاق مشکلات گیر افتاده اند.

حاشیه نشینی برهم زننده تعادل فیزیکی شهرهاو نشان دهنده توسعه ناموزون شهری است لذا اتخاذ راهکارهای کاهش مسایل و مشکلات آسیب های اجتماعی، فرهنگی مناطق حاشیه نشین در استان می تواند تا حد التیام بخش دردهای بی پایان اهالی این مناطق و گامی مهم در راستای توسعه متوازن شهرهای استان نیز باشد ومی طلبد دغدغه بسیاری از متخصصان شهری، جامعه شناسان، معماران باشد و چاره ای برای حل این مشکل اندیشیده شود .

انتهای پیام/