به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از پایگاه خبری صبح قزوین، این گمان عادی و متداول که هر کس هوش کافی داشته باشد، علم را فرا می گیرد، به کلی نادرست نیست؛ اما علم پژوهش است و فراگیری یکی از شرطهای تحقق آن است چنانکه اگر شرطهای دیگر حاصل نشود، کوششهایی که صرف آموختن شده است هدر می شود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, پایگاه خبری صبح قزوین,فراگیری علم برای کسانی که بهره هوش کافی داشته باشند دشوار نیست اما از آنجا که علم جدید از پژوهش جدا نیست یادگرفته ها هرچند که بسیار باشد کافی نیست یعنی اگر دانشمند در شرایط پژوهش و در عالم علم قرار نگیرد از دانسته ها و یادگرفته های خود نیز سودی نمی برد.
,در جایی که پرسش و طلب نباشد علم پایدار نمی شود و رونق و نشاط نمی یابد و دانشمند جایگاه حقیقی خود را پیدا نمی کند.
,روش آموزش باید اصلاح شود اما چگونه در جایی که روح پژوهش وجود ندارد از معلمان مدارس توقع داشته باشیم که همه کودکان، نوجوانان و جوانان را با روح پژوهش بار آورند. نکته ای که باید به آن توجه کرد این است: پیدایش روح پژوهش مقدم بر اصلاح آموزش است.
,
, , یکی از مهمترین مشکلات ما این است که از تجارب خود در تاریخ و از شکستها و پیروزیها درس نمی گیریم، گویی طبیبانی هستیم که برای بیمار دارو تجوز می کنیم اما وقتی بیمار دارو را مصرف کرد و اثری از بهبود در او پیدا نشد بی اعتنا به حال بیمار باز هم همان دارو را درمان درد می دانیم. یعنی بیمار و درمان برای ما مهم نیست بلکه نسخه و دارو اهمیت دارد.
,مسائل اقتصادی، اداری، فرهنگی و آموزشی ما را دیگران نمی توانند دریابند و طرح و حل کنند ما خود باید این مسائل را بشناسیم و بدانیم که چگونه آنها را مطرح کنیم و به پژوهش بپردازیم. در این زمینه ها ما هنوز چنان که باید تأمل نکرده ایم و پژوهشهای راهگشا انجام نداده ایم.
,به جز موارد فوق مشکلات پژوهشگران این موارد را شامل می شود: ۱) حمایت نکردن مالی دانشگاهها و معاونت دانشجویی از رساله های دانشجویی.
,۲) بودجه تصویب شده برای تحقیق پاسخگوی نیاز های محقق نبوده و کم است؛ اگر محقق از جایی حمایت نشود نمی تواند تحقیق کند و یا اینکه نتایج تحقیق مفید نخواهد بود.
,۳) برخی تحقیق را به عنوان محل درآمدی می دانند و به دید اقتصادی و تجاری به آن می نگرند این امر سبب دلسردی پژوهشگران واقعی می شود و استفاده نکردن از نتایج پژوهش را در سیاست های عملی تشدید می کند.
,
, , پژوهشگری ارزش بالایی در فرهنگ علمی ما ندارد و معمولا کسانی که کار آموزش و تدریس را انجام می دهند از منزلت بیشتری برخوردارند.
,۴) پژوهشگران ما در سطح دانشگاهی از ارتباطات دوسویه و مشارکتی که ممکن است بستر فرهنگی داشته باشد برخوردار نیستند و زبان یکی از ابزارهای مهم برقراری ارتباط است.
,۵) به دلیل بالا بودن هزینه پژوهش، پژوهشگران در هیچ زمانی گزینه پژوهش کردن را انتخاب نمی کنند. تا زمانی که گزینه تدریس، هزینه های کمتر و پاداش بیشتری دارد، تمایل به آن سمت است.
,۶) ارتباطات در تمام حوزه ها مسئله دار است، امروزه مدیران اجرایی، دانشگاهیان را افرای خیالی می دانند و پژوهشگران را به عنوان افرادی که کاری از دستشان برنمی آید و از سوی دیگر دانشگاهیان هم مدیران اجرایی را افرادی بی اطلاع می دانند.
,۷) خیلی ها از کشور می روند این افراد نمی توانند در کشور زندگی کنند نه به خاطر اینکه رفاه ندارند بلکه نمی توانند فکر و ایده خود را عملی کنند. افراد متخصص آنقدر که برای آموزش ارزش قائل اند به امر پژوهش توجه چندانی ندارند.
,۸) پژوهشگران ما دارای توانایی علمی در حوزه های مختلف نیستند، نیرویی که به درستی بتواند مسائل مختلف را تشخیص دهد و بر اساس مسائل موجود تحقیق نماید اندک است.
,۹) نظام مندی در خصوص پژوهش وجود ندارد تا در این نظام مندی نیازها، نتایج طرحها، کیفیت تحقیقات و بودجه اختصاصی در این نظام مورد ارزیابی قرار گیرد.
,
, , عین القضاه می گوید: بودن را برگزیده ایم، اما چگونه بودن را کمتر اندیشیده ایم و چگونه بودن مستلزم شناخت است و دریچه شناخت، پژوهیدن است.
,در دنیای جدید ادعا می شود هر چیزی که بوی کهنگی بدهد محکوم به فناست پژوهش در این دنیا باید به صورت یک فرهنگ درآید و این فرهنگ از بعد فردی به ملی و سپس فراملی و بین المللی درآید.
,آری، دنیای امروز، دنیای کشف و تطبیق است. برای یافتن جستن لازم است و جستن از راه پژوهیدن حاصل می شود.
,واقعیت خیلی مهم این است که پژوهش سرمایه همیشگی است چون زاینده ، پاینده و خود بارور می باشد و با حمایت درست از آن محال است متوقف شود. پژوهش قلب آموزش و سرمایه یک تشکیلات است و گاهی ملتی را سالیان متمادی سرافراز می کند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه