به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از سرویس ترجمه صبح توس، در شرایطی که کنگره ایالات‌متحده در حال بحث و جدال بر سر توافق شکل گرفته میان گروه ۱+۵ و ایران است، نظرسنجی عمومی در آمریکا نشان می‌دهد که اکثریت مردم مخالف توافق هستند. در عین حال، بیشتر تحلیلگران و سیاستمداران انتقاد سختی در مقابل توافق داشته‌اند و هشدار داده‌اند که اگر به توافق رأی مثبت داده شود، سناریوی وحشتناک و غیر قابل تصوری رخ خواهد داد؛ بنابراین بررسی این انتقادها در دو وجه منطقی و تاریخی بسیار مهم شمارده می‌شود.
فرصت ایران برای رسیدن به سلاح هسته‌ای افزایش می‌یابد!
بیشترین استدلالی از توافق ایران صورت گرفته است، افزایش فرصت ایران در راستای رسیدن به سلاح هسته‌ای است، چیزی که برخلاف خواسته مذاکرات بوده است. این رویداد می‌تواند به چند روش اتفاق بیافتد: به طور ساده، ایران می‌تواند تا پایان زمان توافق صبر کند و سپس به دنبال بمب هسته‌ای برود؛ ایرانیان می‌تواند از انباشت منابع و درآمد حاصل از رفع تحریم‌ها برای شروع دوباره و سریعتر برنامه هسته‌ای مخفی خود استفاده کنند؛ یا اینکه می‌توانند به طور مستقیم توافق را ترک کنند، زیرا می‌دانند که عکس‌العمل مخالفان بین‌المللی برای مقابله دوباره با آن‌ها بسیار کند خواهد بود. هیچ کدام از این استدلال‌ها معنایی ندارد.
اول اینکه، با اتمام محدودیت برنامه غنی‌سازی ایران در زمان مقرر شده، ایرانیان «آزاد» نخواهند بود که به سراغ ساخت سلاح هسته‌ای بروند. ایران عضو ان.پی.تی است، در نتیجه از ساخت و توسعه تسلیحات هسته‌ای منع شده است. در جایی که احساس شود ایران در جهت ساخت بمب در آینده قدم برداشته است، تخلف از تعهدات بین‌الملل شکل گرفته و گزینه تحریم و حمله نظامی امریکا و اسرائیل علیه ایران روی میز قرار خواهد گرفت.
دوم، منتقدان اینگونه می‌گویند که احتمال می‌رود تهران با استفاده از انباشت منابع و درآمد حاصل از رفع تحریم‌ها، به صورت مخفیانه از توافق تخطی کند و به سوی برنامه تسلیحاتی پیچیده‌ای قدم بردارد. احتمال این اقدام توسط ایران وجود دارد، اما بازرسی‌های سرزده و دسترسی‌های بیشتر به برنامه هسته‌ای ایران و بررسی تأسیسات هسته‌ای، این امکان را فراهم می‌آورد که از هر گونه اقدام مخفیانه ایران در جهت ساخت تسلیحات هسته‌ای جلوگیری شود.
سوم، احتمال این می‌رود که پس از توافق، ایران این گونه نتیجه‌گیری کند که گرد آمدن دوباره ائتلاف بین‌المللی در مقابل برنامه هسته‌ای بسیار کُند و آهسته خواهد بود. در نتیجه، ایران برای چند سالی صبر می‌کند و سپس به صورت علنی از توافق تخطی می‌کند. در مقابل این ادعا می‌توان این گونه گفت که ایران نمی‌تواند از ان.پی.تی تخطی کند و همچنین در توافق ۱+۵ و ایران آمده است که مکانیزمی برای چنین سناریویی پیش‌بینی شده است که در آن تحریم‌ها به سرعت بازخواهند گشت.
حتی اگر ائتلاف بین‌المللی هم کند عمل کند، در صورت لزوم چیزی نیست که بتواند جلوی اقدام نظامی یکجانبه ایالات‌متحده و اسرائیل را به ایران بگیرد.
نویسنده: نیکلاس ال. میلر/ مترجم: رضا خزائیان مقدم
انتهای پیام/ج
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه