به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شاهو خبر؛ از میان مزار شهدا به سوی انتهای آرامگاه قدم میزنند و زمزمه کنان فاتحه را نثار روح تمام شهدای اسلام می نمایند؛ مادران شهدا و خانواده های شهیدان آنچه را که بر فرزند و عزیز خود روا می دارند را برای تمام به خون خفتگان لاله گون می خواهند و نثار جانان جان می نمایند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, از میان مزار شهدا به سوی انتهای آرامگاه قدم میزنند و زمزمه کنان فاتحه را نثار روح تمام شهدای اسلام می نمایند؛ مادران شهدا و خانواده های شهیدان آنچه را که بر فرزند و عزیز خود روا می دارند را برای تمام به خون خفتگان لاله گون می خواهند و نثار جانان جان می نمایند.,,
نام همه شهیدان برای همه شهر آشناست، زائران قبورمجاهدین اسلام زمانی که بر مزاری می رسند به یاد می آورند که این رشید فرزند کدام روستانشین بوده که در آوان انقلاب و در دورانی که همین شهر خود دهکده ایی بیش نبود لبیک امام امت را تکبیر گفته در برابر خیل نامردمان خودی و بیگانه ایستاده و جان شیرینش را فدا نموده است.
,,
در روزگاری که همین دلاوران در مکتب های روستا درس می آموختند و یا "شمشال"ی به دست داشته و شبانی را پیشه ساخته بودند، یا به دنبال پدر روانه داس زنی در مزرعه های زردو خشک شده گندم می بودند، با شروع آشفتگی های کردستان ویا در مقابله با قدرت طلبی صدام، قلم و شمشال و داس را به مادران و خواهران خود سپرده و تفنگ به دست سینه را سپر گلوله های آتش جهل و فزون خواهی دشمن نمودند، هیچ فرمانده ایی آنان را در گردان جداگانه ایی به جرم روستایی بودن جای نداد. کسی لباس جداگانه ایی بر آنان نپوشاند و اسلحه ها را سبک و سنگین نکردند.
,,
زمانی که شجاعانه از پشت سنگرها و تخته سنگ های میانه دشت ها و کوهستان ها قدعلم کردند و رو در رو، بی واهمه و حسین وار جنگیدند و شهید شدند، طبعا روانشان رو به سوی بهشتی شهری و روستائی پرنکشید، بلکه براساس آیات الهی بدون هیچ موازنه ایی روزی خور درگاه حق شدند و تکریم یافتند.
,,
و امروز نیز فرقی ندارد که از کدام شهر و روستا آمدند، شهیدشدند و در اینجا آرمیده اند، ولی نه خود توهین با شائبه و بدون آن را می پذیرند و نه خانواده هایشان، و نیز همه این را می دانند که اگر هر مستکبر دیگری در برابر ایران اسلامی قد علم کند همین روستانشینان هستند که فوج فوج در دفاع از آیین و کیانشان روانه کارزار می شوند.
,,
اما در این میان، شکوفه های رازقی شهری هیچ وقت تاب و تحمل لاله های سرخگون روستا را نداشته و ندارند، زیرا آنان در دامان نازپرهای فربه شده خود امروز در "اوین" و "قزلحصار" گل می دهند و فرزندان روستائیان رفتند و در مینو میهمان ساقی کوثر شدند؛ این کجا... و آن کجا... .
, این کجا... و آن کجا... .,انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه