به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از صاحب نیوز،غواص‌ها که بعد از سی سال در اوج نیاز روحی ومعنوی و فشارهای داخلی و خارجی دشمن به تهران آمدند همه تعجب کردند و چنان استقبال بی‌نظیری ازاین مهمانان عزیز شد که برای همیشه در تاریخ کشورمان ثبت و ضبط شد آن روز جمعیت زیادی از سرتاسرکشور برای میزبانی مسافران غواص به تهران رفته بودند طوری که جای سوزن اندازنبود گفته شد بعد از تشییع، شهدا هر کدام به نقاط مختلف کشور برده می‌شوند وقتی این تصمیم گرفته شد مطمئن بودم از این تعداد مهمان غواص، اصفهان شهید پرور هم سهمی دارد؛ چنانچه درطول هشت سال دفاع مقدس اصفهان تنها شهری بود که بیشترین شهید و آزاده و جانباز را نثار انقلاب اسلامی کرد و حالا باز هم دراین فضای مهم اصفهان سهیم است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز,شاید کمتر کسی بداند اصفهان این شهر کویری گردان مهمی داشت که نقش مهمی را در طول جنگ تحمیلی ایفا کرده است گردانی به نام گردان یونس. نوجوانان و جوانان این روزها زاینده رود را خشک و کم آب می‌بینند؛ درحالی‌که چند سال پیش پر از آبهای خروشان بود طوری که در اصفهان قایقرانی از ورزش های عادی محسوب می‌شد آن هم درزمانی نه چندان دور. اما شاید سخت تر این باشد که بگوییم اصفهان مشهورترین گردان غواصی دفاع مقدس را از آن خود داشت گردانی ازغواص‌های زیردست و شجاعی که در فاو، شلمچه و حتی فتح غیرممکن و سختی چون اسکله الامیه عراق نقش‌های تاریخی ماندگاری را بازی کردند. آن روزها زاینده رود آنقدر آب داشت که نه تنها رودخانه بلکه مادی های آن هم لبالب پراز آب بودند.
,ما در دل کویر با آب بزرگ شدیم و بزرگتر از ما مردانی بودند با دلهای دریایی که با این آب جنگیدندرا آموختند و حالا بعد از سی سال غواص‌ها برگشتند جنگ تمام شده است آب چندانی در رودخانه در دل زنده رود نیست،ق ایق هایی برای قایقرانی در زاینده رود خورشان مان نیست اما غواص‌های برگشتند حضور آنان برای برخی از جوانان و نوجوانان امروز شاید یک موضوع فانتزی باشد اما اگربه خانه بسیاری از شهدای سری زده باشید قاب عکسی که در آن مردی جوان یا نوجوانی با لباس غواصی لبخندی مسیح گونه بر لب دارد دیده می‌شود و این نشان از پیوند اصفهان و آب دارد.
,و حالا شاید نکته جالب همین باشد که غواصان را به دل کویر و در شهرهای اصفهان، کاشان و…تشییع می‌کنند.
,,
اما این یک حقیقت است ما با واژه غواص نه تنها غریب نیستیم که مانوسیم این را نه من به عنوان یک نویسنده ساده بلکه بسیاری از خانواده‌های شهید پرور اصفهانی باآن انس دارند و همچون روضه علی اکبر برایشان گریه‌آور و حزن انگیز است.
,غواص‌ها برگشتند آن هم بعد از سی سال که پدرها و مادرهایشان در فراغ،گرد پیری بر صورتشان نشسته است و کمرهایشان خم شده و در فراغشان غمباد گرفته‌اند. سی سال که جای قبری هم نداشتند تا کنارش ماوا بگیرند و دل ناآرامشان را آرام کنند.
,آری غواص‌ها برگشتند اما از واژه غواص، روضه غواص دردناکتر آن است که غواص‌ها با دست‌های بسته برگشتند. یونس این قوم به خانه آمده است اما دست هایش بسته و تابوتش سبک است.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه