نامه یک “روستایی” به “آیت الله العظمی هاشمی رفسنجانی دامت برکاته” : من روستایی را می شناسم که به تعداد خانه هایش شهید داد + عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا:اظهارات اخیر حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی در روزهای گذشته با واکنش های تند کاربران شبکات اجتماعی و بسیاری از مردم همراه بوده است.

این ناراحتی تا جایی است که کمپین هایی در بسیاری از مناطق کشور در پاسخ به این اظهارات برپا شده است.

هاشمی در سخنان خود با کنایه گفته بود : کسانی که تا دیروز در روستاها قدم می زدند اکنون انقلابی شدند…

در ادامه نامه یک “روستای” به “آیت الله العظمی هاشمی رفسنجانی دامت برکاته” را مشاهده می کنید:

بسم الله الرحمن الرحیم

مرا اموخته اند که “ادب را بیاموزم از هر آنچیز و هر آنکس که می شود” و من آموخته ام از نامه ی بدون سلام شما در سال ۸۸ که رعایت کنم ادب را و آغاز کنم نامه را با نام خداوند سبحان، پس :

حضرت آیت الله سلام علیکم و رحمه الله

این روزها حرف های زیادی از جانب یار دیرین امام و رهبری در رسانه ها منتشر می شود که واقعا متفاوت است.

گاه با خود فکر می کنم که نکند دروغ باشد ؟ نکند می خواهند آبروی آیت الله را ببرند ؟ نکند عده ای اراده کرده اند که هاشمی را از چشم مردم بیندازند ؟ نکند دوباره فتنه ای در کار است ؟ به سایت هاشمی رفسنجانی مراجعه می کنم و هر بار که به این سایت مراجعه می کنم ناامید تر از بار قبل می بینم که این سخنان شخص شخیص هاشمی رفسنجانی است …

دیروز وقتی شنیدم که آیت الله هاشمی گفته است : تا دیروز در روستاها قدم می زدند اکنون انقلابی شدند…

باز هم باورم نشد و تصمیم گرفتم که خودم پیگیر ماجرا شوم ، و متاسفانه باز هم یقین پیدا کردم ماجرا درست است …

حالا من قصد ندارم مثل خیلی ها ،روستایی بودن شما را به رختان بکشم و آدرس باغ پسته و اظهارات دیگرتان را ذکر کنم ، اما می خواهم چند موضوع را ذکر کنم که خالی از لطف نیست.

حضرت آیت الله ، در حالی دوستانتان شما را سردار سازندگی می خوانند که من جوانانی را سراغ دارم که امروز بدون هیچ چشم داشتی برای آبادانی وطن در روستا ها قدم می زنند و در انجا حضور می یابند.

جوانانی هستند که نه تنها دیروز که امروز هم در کوچه های روستا قدم می زند و سرداران واقعی سازندگی ایران هستند و همه آنها یک وجه اشتراک دارند و آن ولایت پذیری و تنفر از امریکاست.

حضرت آیت الله ! من روستایی را می شناسم که به تعداد خانه هایش شهید داده است.

من روستایی را می شناسم که ساکنانش ۱۱۴ شهید تقدیم اسلام کرده اند و هیچ چشمداشتی ندارند ، بماند که خانواده های پر مدعایی هستند که بر سر هیچ و پوچ طلب ارث پدری دارند از اسلام و انقلاب و امام و امت دارند.

من روستایی را می شناسم که یکی از ساکنانش با خدا عهد کرد که حاصل ازدواجش را در راه اسلام بدهد.مرد کشاورزی که به قول خود وفا کرد و محمود کاوه (فرمانده لشکر)را تقدیم انقلاب کرد و هیچ ادعای هم نداشت.

آقای هاشمی ! من روستایی را می شناسم که مادر شهیدش در جواب این سوال که مطالبه شما از مسئولان چیست ؟ گفته بود : ما اگر از نظام، مطالبه داشتیم که خودمان، تنها بچه مان را عازم جبهه نمی کردیم! ما آمده ایم باری از دوش این انقلاب برداریم، نه اینکه باری اضافه کنیم بر دوش انقلاب. ما مطالبه ای نداریم، طلبی نداریم.

بماند که مادر بعضی گردن کلفت های دله دزد ، وقتی پسرشان را برای محاکمه می برند ، حکم فرزند را پدر سوخته بازی می خواند . (شاد باد روان آقا روح الله که سی سال پیش در جواب چنین آدم هایی گفته بود : غلط می کنید قانون را قبول ندارید ، قانون شما را قبول ندارد)

به یاد دارم مادر شهیدی را در یکی از روستاهای مازندران که هنگامی که ماموران مخابرات برای آنکه اولین تلفن روستا را در خانه اش نصب کنند ، گفته بود : فرزند من بیسیم چی لشکر ۲۵ بود ، بروید اول خط تلفن دیگر خانه های روستا را بکشید…

عجبا که مادر “آقا” زاده ای ، این چنین در کشیدن یک خط تلفن به منزلش جانب مردم را میگیرد و پدر بعضی “آقا زاده” ها بر سر هیچ و پوچ روستایی بودن همین مردم را به سخره می گیرند ، حال انکه ادعا مردم دوستی هم دارند.

حضرت آیت الله من از این دست روستا ها و روستایی ها بسیار سراغ دارم.

آقای هاشمی من در روزگار خویش مردی را می شناسم که یک موی کوخ نشینان را به هزار هزار اشراف زاده نمی داد.

من در همین روزگار مردی را می شناسم که زیلوی خانه اش از زیر انداز خانه های کوخ نشینان زبر تر است.

باید به عرض آقای هاشمی دامت برکاته برسانم که بعضی ها هرچه کردند تا نظام را سرنگون کنند ، همین پابرهنگان و روستایی ها و جنوب شهری ها بودند که نگذاشتند ، پس شکی نیست که بعضی ها از روستایی ها کینه شتری به دل داشته باشند.

بعضی ها هر چه می کشند از بصیرت پابرهنگان و جنوب شهری ها و روستایی ها است.

من از روستاهای بالا شهر تهران عذر خواهی می کنم ، همچنین از تمام روستایی های نیاوران و ونک و شهرک  و غرب ودیگر روستاها ، اما باید به عرضتان برسانم که درود خدا بر ان فرزند شهیدی که گفت : این روزها بوی باغ پسته توسعه، بیش از روستاهای رفسنجان، از کوچه پس کوچه های نیاوران به مشام می رسد! من از اهالی اغلب شریف شمال شهر تهران عذر می خواهم، اما مجبورم ادامه نوشته را این چنین بنویسم؛ اگر شمال شهر یعنی زندگی به سبک خاندان تبعیض، زنده باد کوچه های تنگ جوادیه. اگر شمال شهر یعنی زندگی با وثیقه های ۱۰ میلیاردی، زنده باد خانه نمور مادر شهید.

اگر شمال شهر یعنی «م. ه» ، جنوب شهر و روستاها یعنی «برادران دستواره» و شهید کاوه، اگر شمال شهر یعنی نامه سرگشاده  جنوب شهر و روستا یعنی «وصیت نامه شهید عاشقلو»…

آقای هاشمی دامت برکاته ! ما امنیت امروز خود را از آن روستای لب مرز نشینی داریم که وطن را مانند ناموس خود دانست و تا اخرین قطره خون برای حفظ آن ایستادگی کرد . بماند که جماعتی چهارتا عکس یادگاری پشت جبهه ها گرفتند و حالا ادعا می کردند که از مدیران جنگ بوده و برکت اسلام و مسلمین و ستون های انقلاب هستند.

آقای هاشمی ، همین روستایی ها بودند که در دوران جنگ شانه تخم مرغ انها لشکری را سیر می کرد ! بماند که حالا عده ای پیدا شده اند و انقلابی بودن آنها را نیز زیر سوال می برند.

در میان این همه گستاخی و بی حیایی ، درود بر آن نظام مظلوم و مقتدری که نگذاشت در سال ۸۸ و با وجود این های و هوی مردگان سیاسی ، رای مردم روستانشینان لب مرز گم و گور شود.

من می خواهم نامه ام را با جمله ای به پایان برسانم که به گمانم واجب است تا هاشمی دامت برکاته به آن توجه ویژه داشته باشد ، آمریکا هرچه می کشد از بصیرت همین روستایی هاست ، دیروز روستایی ها و پابرهنگان ایران آمریکا را به زانو در اوردند و امروز روستاهای منامه آمریکا را دچار بحران کرده اند.در این میان ، ما هرچه که خط فکریمان را به امریکا نزدیک تر کنیم ، نتیجه این می شود که روستا و روستایی را به تمسخر خواهیم گرفت.

والعاقبه للمتقین…

انتهای پیام/ج