به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مطالبه‌گر، رمز موفقیت سریال پایتخت را بسیاری در بسیاری مقالات مختلفه شرح داده اند. اما آنچه که در اینجا محل بحث نگارنده است صحبت از تهدیدی است که پایتخت در ادامه ی مسیر خود با آن روبروست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مطالبه‌گر,یکی از مهم ترین اتفاقاتی که در پایتخت به خوبی می افتد و سبب جذاب تر شدن طنز آن می گردد طنز در موقعیت است. مجموعه ی موقعیتهایی که در این سریال اتفاق می افتد حاصل خلاقیت بی انتهای سازندگان آن است. پایتخت البته تا کنون توانسته به خوبی مخاطبانش را راضی نگه دارد. و عملا از زیر تیغ تیز منتقدین هم به سلامت در رفته است.
,به طور مشخص پایتخت به دلیل پیدا کردن موقعیت های منحصر به فرد در یکی از فرهنگ های محلی ایران توانست طنز فوق العاده ای را در موقعیت به وجود بیاورد. یعنی در بسیاری از موارد خود فضا به قدری حاوی طنز است که حتی بازیگری متوسط هم می تواند خنده ی حرفه ای بر لب مخاطب بنشاند. – شاید در این مورد بتوان به سکانسی از پایتخت ۳ اشاره کرد که هما و خواهر شوهرش برای خرید مجسمه ی پلنگ به مجسمه ساز رجوع کرده اند و الخ- البته نباید از این نکته نیز غافل شد که شخصیت ها در پایتخت به خوبی خود را پیدا کرده اند. و در واقع عمده ی شخصیت ها به خوبی شخصیت پردازی شده اند. علی الخصوص شخصیت های درگیر در قصه ی اصلی. و باز نمی توان از این گذشت که نقش های مهم سریال را بازیگرانی فوق العاده – با مهره چینی ای شاید فوق العاده تر- بر عهده دارند.
,اما آنچه که به نظر می رسد پایتخت را تهدید می کند در نکته ای ظریف نهفته است. در واقع پایتخت در ابتدا زمانی که با حفظ احترام مردمان خطه شمال کشور توانست موقعیت های طنزی که بسیاری از آنها واقعا در این فرهنگ رویت پذیرند را نشان دهد اولین برگ برنده ی خود را رو کرد. موقعیت های طنز بسیاری البته قابل کشف کردن بودند که پایتخت به خوبی به سمت آنها حرکت می کرد و هنوز هم البته این سیر ادامه دارد. اما ادامه ی این سیر که یکی از مهمترین پایه های آن است به موقعیت باز می گردد. در واقع سازندگان پایتخت برای ادامه ی روند موفقیت آمیز پایتخت بایستی به کشف بپردازند. این کشف در واقع از زندگی کردن با مردمان آن خطه بدست می آید؛ تا بتوان به خوبی طنز های موقعیت را جستجو و سپس به قلم و تصویر تبدیلشان کرد. در واقع مهمترین خطری که برای پایتخت در برهه ی پیش رو به نظر می رسد افتادن در خطر یکنواختی و تکیه به شوخی های گذشته اش است.
,برای عبور از این بحران دو مسیر به نظر می رسد. اولین مسیر که اتفاقا معقول نیز به نظر می رسد این است که پایتخت محیط خود را حداقل برای یک سری عوض کند. به عبارتی از موقعیت های طنز در شهری دیگر و یا از تقابل های خرده فرهنگ ها بین مردمان مثلا شمال و جنوب استفاده کند. که البته این تقابل می تواند بسیار جذاب و طنز آفرین باشد. گرچه به اعتراف دست اندر کاران خود این مجموعه یکی از مهمترین دلایل موفقیت پایتخت حضور تنابنده است و باز خود تنابنده داشتن پسرخاله های شمالی و آشنایی قبلی با این فرهنگ را علتی بر این موفقیت می داند. و این که او بتواند در برقراری ارتباط میان دو خرده فرهنگ که نسبت به یکی از آنها شاید شناخت کافی را نداشته باشد موفق شود خود محل بحث است. اما در یک برآیند کلی این اتفاق می تواند روندی مثبت را برای پایتخت بوجود آورد و نفس تازه ای به آن بدمد.
,اما مسیر دوم در واقع ادامه ی روند قبلی و استفاده از همین فضای فعلی و شهر های شمالی است. این روند اگرچه تا کنون توانسته است مخاطب را راضی نگه دارد اما در پایتخت چهار رگه هایی از تکرار را در خود بوجود آورده بود که شاید به دلیل طولانی شدن کار نسبت به سری های قبلی و یا هر دلیل دیگری باشد. اما مهمتر از آن این نکته قابل توجه است که شرط ماندن در این فضا این است که گروه فعلی برای خلق موقعیت های طنز یک زمان طولانی را سپری کند و مطالعاتی گسترده داشته باشد. به عبارتی اگر پایتخت بخواهد در ادامه ی روند فعلی و بدون تغییر محیط به کار خود ادامه دهد یکی از مهمترین چالش های روبروی آن چالش خلاقیت و بوجود آوردن موقعیت طنز در آمده از دل فرهنگ مردمان خطه ی شمال کشور است.
]
ارسال دیدگاه