پل شهر چای میانه در آستانه تخریب/میراث فرهنگی و گردشگری پاسخگو باشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از میانا، بهره مندی شهرستان میانه از آثار و ذخایر ارزشمند فرهنگی، تاریخی و باستانی و مناظر دل انگیز طبیعت بکر در جای جای این شهرستان وسیع پراکنده شده ولی متاسفانه عدم توجه کافی مسئولان این ظرفیت را از بین می برد.

با مد نظر قرار دادن این موضوع که بیشترین آثار باستانی ثبت شده در آذربایجان شرقی متعلق به شهرستان میانه است، به گفته مسئولین یکی از هسته های اصلی و کلیدی توسعه شهرستان در سند تدبیر و توسعه، حفظ، نگهداری، مرمت و معرفی آثار باستانی لحظ شده است، متاسفانه تا کنون تلاشی را در جهت حفظ، نگهداری و بازسازی ارزش های تاریخی این شهرستان انجام نداده اند.

این سند با رایزنی های صورت گرفته و طی جلسات متعدد در استان و نهایتا با حضور استاندار و نمایندگان استان در جلسه شورای برنامه ریزی آذربایجان شرقی در شهرستان میانه به تصویب رسیده تا کنون در حد شعار و بر روی کاغذ باقی مانده تا همچنان مردم شهرستان میانه رسیدگی عملی به وضعیت بناهای تاریخی شهرستان را جزو خواسته های اصلی خود در رونق گردشگری و به واسطه آن خروج از رکود اقتصادی جامعه عنوان نمایند.

پل شهر چای که نمونه ای از صدها آثار و بناهای تاریخی موجود در شهرستان میانه بشمار می آید، در طول سالیان متوالی به دفعات مورد تعمیر و مرمت قرار گرفته است،  در سایه بی مهری مسئولان میراث فرهنگی در پیکره بی جان خود شاهد ترک ها و ریزش های متعددی است.

پلی زیبا در ۱۲ کیلومتری جنوب شهر میانه و در مسیر میانه به راه آهن بر روی رودخانه شهر چای قرار گرفته است و گفته می شود قدمت آن به دوران صفوی بر می گردد اما تاریخ ساخت پل به درستی روشن نیست.

پل شهر چای با طول ۲۶۰ متر، در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران و طولانی ترین پل آذربایجان شرقی به ثبت رسیده است. سبک و سیاق معماری و مصالح بکار رفته در آن دقیقا همان چیزی است در سی و سه پل اصفهان مشهود است با یک تفاوت که این پل شکل ساده تری به خود دارد و بر روی رود قرانقو (شهرچای) هم چون نگینی ارزشمند تداعی کننده ی تاریخ درخشان معماری شهرستان میانه است.

همچنان که تصاویر خود گویای وضعیت نابسمان این بنای تاریخی می باشد، شهردار میانه نیز بارها وعده تبدیل این بنای تاریخی را به یک مجموعه تفریحی و گردشگری را نیز مطرح کرده است که با گذشت چندین سال هنوز رنگ و بوی واقعیت به خود نگرفته است.

اما سوال اساسی و قابل توجه در این خصوص این است که اداره ای که برای خود محل اسکان ندارد و تنها با یک کارمند چگونه می تواند حافظ میراث و تاریخ یک شهرستان باشد. در حالی که شهرستان هایی که کمترین میراث و آثار باستانی را دارند، دارای اداره میراث فرهنگی باشند و شهرستان میانه با بیشترین آثار ثبت شده تنها یک نمایندگی سازمان میراث فرهنگی داشته که آن هم ساختمان اداری ندارد.

سکوت مسئولین و متولیان امر در رابطه وضعیت بحرانی  و در آستانه تخریب پل شهر چای به عنوان طولانی ترین پل استان آذربایجان شرقی و بی نتیجه ماندن و عدم تخصیص نیافتن بودجه هایی که برای مرمت آثار تاریخی شهرستان میانه باعث گردیده تا این بنای زیبا محل برای تخلیه زباله ها و در خطر نابودی قرارگیرد.

جبار زاده استاندار آذربایجان شرقی نیز طی واکنشی با اشاره به وضعیت بحرانی بناهای تاریخی استان از میزان اعتبارات اختصاص یافته به بخش مرمت آثار تاریخی استان انتقاد کرده است .

حال علاوه نبود زیرساخت های لازم گردشگری از جمله سرویس های بهداشتی و کمپینگ های اسکان مسافر در مکان های تاریخی شهرستان میانه، آثار تاریخی این منطقه نیز به دلیل سهل ‌انگاری در وضعیت اسف ‌باری دارد و بدون‌ شک ادامه چنین روندی آسیب‌ های زیادی را به این حوزه وارد می‌ کند.

انتهای پیام/