همراهی خاک و خاشاک با بازی کودکان کامیارانی/ شهرداری فارغ از وجود کودکان شهر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شاهو خبر؛ بر اساس یافته های روان شناسی و روانکاوی،کودکان به بازی های جمعی و حضور در میادین مختلف نیاز دارند و وظیفه والدین آنهاست که این میادین را در منزل، اجتماع های فامیلی و دوستانه و نیز در محل بسته زندگی مانند کوچه و یا آپارتمان برایشان فراهم سازند.

همین کودکان برای ورود به دنیای بزرگ تر و آشنایی با حجم وجودی همسالان خود نیاز های بیشتری داشته، با حضور در پارک، شهربازی، مهد ها و کلاس های مختلف به اقناع وجودی می رسند،که در این میان نقش دستگاه های دولتی و یا عمومی مانند شهرداری ها پررنگ تر می شود.

شهر کامیاران با جمعیتی70 هزار نفری و طبعا هزاران نونهال وکودک فاقد شهربازی استاندارد و یا پارک های بازی متناسب با سن و سال، جنسیت و حتی عمومیت وجود کودکان است؛ این مشکل زمانی بیشتر نمود پیدا می کند که به شهرک های اطراف شهر با جمعیتی فراوان توجه نماییم که کودکان این بخش چگونه تفریح می کنند یا سرگرمی های روزمره آنان در چه مکان و فضایی سر می گیرد.

پارک بازی که در شهرک بعثت ساخته شده است نمونه بارزی از بی سلیقگی، بی توجهی و حتی بی رغبتی متولیان شهر به امور کودکان و اوقات فراغت آنهاست؛ سرهم نمودن چند دستگاه تاب و سرسره تحت عنوان پارک بازی نه تنها پاک نمودن صورت مساله است، بلکه توهینی بارز به شخصیت کودکان این شهر می باشد که باید در میان خاک و خاشاک زمین پارک خاطره سازی نمایند و بازی های روزمره را تجربه کنند.

همین پارک بازی که از سراتفاق روبروی اداره آموزش و پرورش کامیاران قرار گرفته است در زمینی خاکی و سوخته و با حضور انواع مارمولک ها و حتی مارهایی که از دو سالن مرکز خرید گندم و سالن ورزشی نیمه کاره در اطراف و اکناف می گردند راه اندازی شده است، کاری بسیار غیرکارشناسانه و صرفا برای برباد دادن عوارض و مالیات های شهروندان که سالیانه پرداخت می نمایند.

وجود مرکز خرید گندم خود معضل بزرگتری برای کودکان در پارک و حتی شهروندان ساکن در این منطقه است، با سیلو نمودن گندم در محوطه روباز، وزش بادهای تابستانی و همراهی خاک های زمین پارک، چنان گردوغباری را به گلوی کودک نوشکفته و دیگر ساکنین فرستاده می شود که انگار در میان بادهای سیستان گیر افتاده اند.

این نمونه ایی از دهها مراکز تفریحی کودکان شهر کامیاران است که تقریبا همگی چنین وضعیتی را دارند و شهرداری کامیاران نیز ظاهرا جز ساخت تابلوهای مختلف برای سردر این سازمان عمومی عمل دیگری در سرندارد،ظاهرسازی مناسب هر شهر و توجه به نماها و المان های آن می تواند پوششی برای کمبودها، معضلات اقتصادی و اجتماعی باشد که شهرداری کامیاران نه این را می داند و نه آن را... .

پسندیده است که با همفکری و همکاری شرکت های معتبر در امر شهرسازی و نماسازی، مقداری به وضعیت اسفناک ظاهر شهر کامیاران رسیدگی شود و حدالمقدور به پارک ها و میادین تفریحی که حق کودکان این شهر است رسیدگی شود.

راستی اعضای شورای شهر کامیاران در چه حالند؟!

انتهای پیام/پ