به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کریمه، در سال 1307ش برابر با سال 1347 ق در مشهد مقدس به دنیا آمد و سرانجام صبح روز جمعه 30 تیر 1357 هجری شمسی مصادف با نیمه شعبان سال 1398 هجری قمری به شهادت رسید...
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری تحلیلی کریمه،,وی خطیب توانا و شیرین‌سخن، مؤسس و بنیان‌گذار مهدیه تهران و دیگر شهرها، از برجسته‌ترین و زبده‌ترین مروجین مکتب اهل‌بیت (علیهم‌السلام) و از رادمردان شجاع و با اخلاص معاصر بود.
,همان‌طور که ایشان در صحبت‌هایش گفته و وصیت کرد آرزویش این بود که در روز جمعه با گفتن یا صاحب‌الزمان (عج) بمیرد؛ بنابراین هدیه‌ای را که تا به حال امام زمان (عج) به کمتر عاشقی از عاشق‌هایش داده بود به وی داد.
,آری، شهید کافی (ره) در آخرین لحظات عمر مبارکش، مولا و معشوق خود را زیارت کرد و درحالی‌که روی زمین افتاده بود ناگهان نشست و سه مرتبه یا صاحب‌الزمان (عج) گفت و جان داد...
,
ماجرا از این قرار است که مرحوم شهید حاج شیخ احمد کافی (ره) به دستور امام خمینی (ره) از مراسم جشن سالانه‌ی نیمه‌ی شعبان در مهدیه‌ی تهران خودداری نمود و در 29 تیرماه 57 با فشار و تهدید ساواک مجبور به مسافرت به مشهد شد.
... و در نهایت در 30 تیرماه 1357 رژیم یک تصادف و سانحه‌ی ساختگی برای قتل وی که از قبل برنامه‌ریزی کرده بود به اجرا گذارد. در روز جمعه 30 تیرماه 1357 مطابق با روز نیمه شعبان، کافی این واعظ مخلص بی‌نظیر بر اثر این تصادف ساختگی نزدیک پاسگاه ژاندارمری چناران بین راه قوچان و مشهد در سن 42 سالگی به شهادت رسید. (کتاب کافی واعظ شهیر)
,
جادۀ قوچان – چناران؛ صبح روز ۳۰ تیرماه ۱۳۵۷؛ پژویی با رانندگی شخصی بنام عنابستانی با سرعت به پیش می‌رود، سرنشینان، او را از سرعت‌بالا بر حذر می‌دارند اما هشدار‌ها کارگر نمی‌افتد، در همین کش‌وقوس‌هاست که کامیونی ارتشی ناگهان جلوی ماشین ظاهر می‌شود، کنترل ماشین در دست راننده نیست؛ برخوردی سخت و تمام...
,اعلام خبر درگذشت احمد کافی آن‌هم در تصادف رانندگی خیلی‌ها را به شک انداخت، این‌چنین بود که مراسم تشییع‌جنازه و مجلس ختم به گردهمایی‌های اعتراضی تبدیل شد!
,
, توپ‌ریز خبرنگار وقت روزنامۀ «خراسان» دراین‌باره می‌گوید: «خبرش را چاپ کردیم و فردای آن روز همه مردم شهر از قضیه باخبر شدند و منتظر ورود پیکر آن مرحوم بودند. چون حادثه در جاده شمال به مشهد که آن‌وقت‌ها به آن خط کناره می‌گفتند پیش آمده بود، پیکر آن مرحوم را از سمت جادۀ قوچان آوردند. از میدان فردوسی تابوت را از خودرو بیرون آوردند و مردم سر و سینه‌زنان دنبال تابوت به راه افتادند. با هر قدمی که تابوت به جلو حمل می‌شد، تعداد تشییع‌کنندگان افزایش می‌یافت. نزدیکی‌های دروازه قوچان جمعیت بسیار انبوهی دنبال جنازه بودند و کم‌کم الله‌اکبرها به شعارهای تند انقلابی تبدیل شد.»
,گفتنی است که احمد کافی خطیب توانایی بود، طوری که به گفتۀ فاضل کدکنی از خطیبان برجستۀ خراسانی «وقتی ایشان منبر داشته سینما‌ها در شهرها تعطیل می‌شده است. منبر‌ها را هم تعطیل کرده بود! همه می‌رفتند پای منبر ایشان... دوران حضورش در مهدیۀ تهران با کارهای فرهنگی‌اش شناخته می‌شد، از آن جمله خرید مشروب‌فروشی‌ها و تبدیل آن‌ها به کتاب‌فروشی. روزی شاید ۸ منبر هم می‌رفت و خطبه‌هایش هم طرفداران خاص خود را داشت، چه حاضرانی که گوش تا گوش مهدیه و بعد‌ها حسینیه ارشاد تهران را برای شنیدن حرف‌هایش پر کرده بودند و چه آن‌ها که فرصت از دست رفته را با شنیدن کپی نوارهای سخنرانی‌هایش جبران می‌کردند. خطبه‌اش که داغ می‌شد نقبی هم به مسائل روز می‌زد، روایات دینی را با توصیفات زمینی می‌آمیخت و قصۀ ظالم و مظلوم را به اسرائیل و فلسطین می‌کشاند. جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی را به نقد می‌کشید و مفاسد اجتماعی را تقبیح می‌کرد. در مقابل شریعتی مکلا، خراسانی‌ها خطیبی در لباس روحانیت هم داشتند که در جبهه‌ای دیگر علیه جریان حاکم می‌جنگید. کافی معترض نمی‌خواست مجری فرمان ساواک باشد و بنابراین ترک پایتخت را به آذین‌بندی بی‌میل مهدیه ترجیح داد. سی‌ام تیرماه نماز صبحش را در مسجد شیروان خواند و ۳۰ کیلومتری از قوچان فاصله نگرفته بود که آن اتفاق افتاد.»
,خلاصه اینکه با وجود گذشت ۳۵ سال از انقلاب هنوز هم ابهامات دربارۀ این مرگ همچون تمامی مرگ‌های مشکوک سال‌های حکومت پهلوی دوم ادامه دارد و با وجود گفته‌ها و شنیده‌های بسیار همچنان سندی مکتوب و قطعی برای اثبات چگونگی مرگ این افراد به دست نیامده است!
,چنانکه مجلۀ «خراسان فرهنگی» در بخشی از صفحات ویژۀ خود برای مرحوم کافی آورده است: «در آن ایام برای مردم مسلم بود که مرحوم کافی به دست عوامل ساواک به شهادت رسیده است. در این میان از وجود برخی اسناد و نشانه‌ها دراین‌باره هم سخن گفته شده است. از جمله گویا شهید موسوی قوچانی در دوران مسئولیتش در کمیته‌های انقلاب اسلامی، اسنادی از ساواک مشهد مبنی بر مأموریت فردی به نام «غضنفری» برای به شهادت رساندن مرحوم کافی، یافته بوده است. تلاش ما برای به دست آوردن این سند مهم تا این لحظه بی‌نتیجه بوده است...»
,روحش شاد
]
ارسال دیدگاه