وضعیت ساز های محلی در حالت پریشانی قرار دارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا ، امیر حسین قوسی نوازنده ساز عود استان هرمزگان درگفتگو با خبرنگار فرهنگ کده با اشاره به اینکه از سال 90 یک گروه موسیقی سنتی "آدمیس"تشکیل داده ام گفت : از بچگی علاقه زیادی به موسیقی داشتم  وقتی که بزرگ شدم و این علاقه رو در خودم دیدم تصمیم گرفتم وارد این عرصه هنری شوم .

وی به تعدادی از آثار خود در این زمینه اشاره کرد و اظهار کرد : "میناب" ، "ناخدا" ، "قدیمو" ، "امام رضا" ،"خواب خدا" ،از جمله آثار من هستند که تا کنون عرضه شده است؛ اولین اثری را با نام "میناب " منتشر کردم و خودم خواننده و آهنگساز این اثر هستم.

وی افزود : ساز عود سازی زهی است که سالنی بزرگ دارد و با مضراب نواخته میشود ایرانیان در قرنهای اخیر به علل نامعلوم از آن کمتر سود برده، و این ساز زیبا با صدای دلنشینش جایگاه خود را در میان سازهای دیگر ملی ایران از دست داده است.

قوسی با بیان اینکه ما هرچقدر در باب فرهنگ و هنر هزینه کنیم به همان نسبت مجبور نیستیم در مبارزه با مفاسد اجتماعی همچون مبارزه با مواد مخدر و تهاجم فرهنگی هزینه‌های هنگفت بکنیم ، تصریح کرد: چون افرادی هستند که در زمینه هنر مفهومی وارد نیستند و به خاطر همین میزان سواد هنری کشور پایین می آید و اگر ما هزینه کنیم میتوانیم با این تهاجم فرهنگی مبارزه کنیم .

ویافزود : وضعیت موسیقی در استان هرمزگان دچار یک ضایعه بزرگ شده است و چون افراد بیشتر به ساز های کلاسیک علاقه دارند و این موضوع باعث می شود که ساز های محلی و ساز های اصیل هرمزگانی رو به فراموشی سپرده شود و در استان هرمزگان افرادی انگشت شمار هستند که ساز عود را بلد هستند و به دلیل اینکه در کل مناطق استان ساز عود تدریس نمی شود .

وی به دلایل ایرانی بودن ساز عود و خاستگاه ساز عود اشاره کرد و افزود:ساز عود سازی ایرانی است و قبلا به ساز بربط مشهور بود وبا گذر زمان تغییراتی در این ساز ایجاد شد که آن را به ساز عود نام گذاری کردنداین ساز در کشور هایی مانند امارات سوریه ترکیه و بعضی از کشور های دیگر تدریس می شود.

قوسی با بیان اینکه اطلاعات درباره ساز عود در هرمزگان اندک است درباره پژوهش در این حوزه توضیح داد: متاسفانه ساز عود فقط در مرکز استان تدریس می شود و در شهراستان ها هیچ گونه تدریسی نمی شود  در مرکز استان هرمزگان افراد بیشتر به ساز های کلاسیک علاقه دارند و کسانی که در شهرستان ها یا روستا ها علاقه دارند به ساز عود مشکل دوری دارند که نمی توانند به مرکز استان بروند .

این نوازنده ساز عود با تاکید بر اینکه در کشور ما حوزه پژوهش یک حوزه مظلوم بین فعالیت فرهنگی است، عنوان کرد: حوزه پژوهش در کشور ما سطح پایینی دارد چون افراد فقط به دنبال این هستند که سازی را بنوازند اما از قدمت آن یا تاریخچه آن با خبر نیستند یا افرادی که فیلم می سازند آنان فیلمی می سازند که مردم را سرگرم کنند اما میتوانند فیلمی مستند یا کار های تحقیقی را بسازند و اگر در تمامی نقاط استان آموزشگاه هایی باشد افراد میتوانند به ساز های سنتی مانند عود روی آورند.

وی در پاسخ به سوال اینکه چرا کشورهای عربی از عود در ارکسترهایشان زیاد استفاده می‌کنند ولی در ایران ما شاهد چنین چیزی نیستیم ، اظهار داشت :بله کشور های عربی یا خارجی ساز هایی که دست ساز باشد را بیشتر استفاده میکنند اما چون در ایران حتی همان ساز دست ساز به عود الکتریک تبدیل شده و بیشتر از عود الکتریک استفاده میکنند ولی بی خبراند که ساز دست ساز صدا و نغمه های خاصی دارد.

قوسی ادامه داد:  موسیقی‌ای که با عود اجرا می‌شود هم بیشتر سازی است و هم آوازی ولی بعضی افراد نمی توانند به خوبی از آن استفاده کنند موسیقی خواندن و نواختن جداگانه نیست بلکه زمانی که اسم از موسیقی می آید یعنی هم خواندن و نواختن پس این دو باهم است.

وی به از جمله مشکلاتی که در این حوزه هنری بود اشاره کرد و خاطر نشان کرد : یکی از مشکلاتی که با آن رو برو هستیم نداشتن اسپانسر است که حتی ما مجبور شدیم هزینه از جیب بدیم تا گروه به اینجا رسیده است.

انتهای پیام/