کشکان حرف می زند!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل آسوبان، رودخانه ها، سواحل دریا، کوه و زمین های کشاورزی از جمله منابع مهم تأمین شن و ماسه مورد نیاز ساخت و سازها هستند. در این میان شن و ماسه موجود در بستر رودخانه ها به‌ علت مطلوبیت و نیاز بـه فرآوری کمتــر و از طرفــی دسترسی آسان و نزدیکی به جاده ‌های حمل و نقل و محل مصرف بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.

این در حالی است که مصالح رودخانه ای به منزله شش در بدن انسان است که رودخانه با استفاده از شن و ماسه موجود می توانـد اقـدام بـه خـود پـالایی کند؛ اما جای تعجب آن جا است که بعضی از مسئولین محترم نسبت به این مهم کم اهمیت و یا شاید بتوان گفت آگاه نیستند.

رودخانه کشکان یکی از بزرگ ترین رودخانه های استان لرستان می باشد که متأسفانه در چند سال اخیر مظلوم واقع شده است؛ چرا که علیرغم کمبود بارش باران؛ شرکت های شن و ماسه نیز با برداشت بی رویه مصالح، مشکلاتی را برای این رودخانه و روستاهای هم جوار آن پیش آورده اند. برداشت بی رویه مصالح از کشکان باعث شده تا در بعضی از نقاط بوی تعفن این رودخانه به راحتی استشمام شود.

این در حالی است که کارشناسان معتقدند برداشت بی رویه شن و ماسه مرگ تدریجی رودخانه ها را به همراه دارد و عوارضی هم چون خطر جاری شدن سیل، انقراض نسل موجودات آبزی و تهدیدات جدی زیست محیطی از جمله پیامدهای منفی برداشت غیر اصولی و بی رویه شن و ماسه از بستر رودخانه ها است.

کارشناسان محیط زیست نیز معتقدند برداشت غیر‌ اصولی منابع و معادن و شن و ماسه از بستر رودخانه ‌ها منجر به تخریب محیط زیست و خسارت‌های جبران ‌ناپذیر به بخش کشاورزی شده است.

البته عوارض برداشت شن و ماسه  نه تنها در محل برداشت باعث بروز عوارض مورفولوژیکی می شود؛ بلکه تأثیر انجام این عملیات تا کیلومترها در بالا دست و کیلومترها در پائین دست بر ژئومورفولوژی اکوسیستم و ارگانیسم های زنده تأثیر می گذارد.

با این اوصاف به مسئولین محترم پیشنهاد می گردد تولید شن و ماسه از مصالح کوهی را در دستور کار خود قرار دهند تا از آسیب و تخریب اکوسیستم رودخانه های استان جلوگیری شود. هم چنین ضرورت دارد میزان برداشت شن و ماسه رودخانه ای محدود شود و با نظارت صحیح و بازدارنده منطقه فعالیت های برداشت و مجرای آبریز از هم جدا گردد و در نهایت پس از خاتمه فعالیت باید بهره برداران را به احیاء محیط زیست رودخانه موظف کرد.