به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از فسایی ساعت 20 دقیقه به پنج صبح. یکی از کوچه های فسا. صدای اذان از بلندگوی مسجد شنیده می شود. کارگران شهرداری همچنان مشغول کارند. خبری از سحری خوردن نیست. ساعت کاری آنها 11 شب تا 7 صبح است. از یکی از آنها پرسیدم چطور سحری می خورید؟ می گوید: خودتان قضاوت کنید چه طور می خوریم به نظر شما فرصت سحری خوردن پیدا می شود؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فسایی ,می گویم: اعتراض نکردید ساعت کاریتان را عوض کنند؟ می گوید: چرا ولی .... حرفش را می خورد. می ترسد برایش بد شود. می خواهد بی خیال شویم و چیزی ننویسیم. می گوید ما کارگریم کاری از دست ما هم که بر نمی آید دستمان به جایی بند نیست.
,می گویم باشد حرفت را به گوش مسئولین می رسانم تا ساعت کاریتان را عوض کنند. می گوید: ماه رمضان یک هفته دیگه تمام میشود هر طوره سر می کنیم اگه زحمتی نیست به مسئولین بگویید 3 ماه است حقوق نگرفته ایم جواب زن و بچه هایمان را دیگر نمی دانیم چه بدهیم! دیگر حرفم نمی اید. به کارشان ادامه می دهند. می رود به سمت خانه های بعدی تا زباله هایشان را در کامیون حمل زباله بریزد. صدای اذان هنوز شنیده می شود. پیرمرد مشغول بستن کیسه یکی از همسایه هاست که زباله هایش روی زمین ریخته است.
,با خودم فکر می کنم حالا که این عزیزان با این همه سختی رفت و روب شهر را به جان می‌خرند، بهتر این است ما به عنوان یک شهروند سعی کنیم زباله خود را در کوچه و خیابان رها نکنیم تا هم کسی را آزرده خاطر نکرده باشیم و هم اینکه لبخندی را به خادمان شهر هدیه کرده باشیم.
,حالا از من خیلی دور شده. راستی یادم رفت بگویم "خدا قوت"
,,
, ,
, ,
, , ]
ارسال دیدگاه