قطار خارج شده از ریل

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا

به گزارش منطقه آزاد، میثم شهبازی، فعال دانشجویی در یادداشتی نوشت:

بانگ« دانشگاه مبداء همه ی تحولات است.» دوباره طنین انداز شد. و با یادآوری نمودن نقش موثر دانشگاه در پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی، رسالت ها و وظایف جامعه دانشگاهی در سال جدید ترسیم شد.

مهمترین سم مهلک در جامعه دانشگاهی حاشیه سازی و سیاست بازی است. حاشیه سازی نقطه مقابل فهم، آگاهی و دانش های سیاسی می باشد، که برای روشن تر شدن موضوع نگارنده، نیاز است به نکات زیر اشاره شود.

1- تفاوت اصلی بین دو موضوع مطرح شده زمانی مشخص می شود، که نتایج و آثار حاصل از آنها در مقاطع حساس و تحول ساز جامعه دانشگاهی نمود پیدا می کند. به این صورت که وقتی در برهه ای حاشیه سازی به معنای حقیقی، سوء استفاده از ظرفیت های موجود دانشگاه جهت بهره برداری اهداف عده ای خاص در خارج از دانشگاه ها صورت می گیرد. و ماحصل آن التهاب در فضای جامعه و خارج شدن کانون علمی کشور از مسیر اصلی خود که همان رشد، پویایی و شکوفایی حرکت علمی است.

با نگاهی به گذشته تاریخی این اتفاقات در سال های پس از انقلاب اسلامی، اهمیت این موضوع بیشتر مشخص خواهد شد. در حادثه کوی دانشگاه 78 و فتنه آمریکایی اسرائیلی 88 کانون اصلی جریانات تجدید نظر و رفورمیسم، متمرکز به دانشگاه و جنبش های دانشجویی بود. که در اصل با ضربه زدن به نقش آفرینی جنبش های دانشجویی و هدف قرار دادن این قشر مطالبه گر و آرمانخواه، در پی التهاب فضای دانشگاه بوده و در نهایت سرایت و انتقال این التهاب کاذب به فضای کشور، در صدد هدف قرار دادن اصل نظام بر آمدند. مطرح شدن این موضوعات در شرایط کنونی کشور حاکی از آن است که این جریان در قالبی دیگر و در سایه شعار اعتدال دولتی به دنبال رویش مجدد در دانشگاه ها و دنبال نمودن همان اهداف گذشته می باشد. اگر بخواهیم به مصداق این نوع نگاه و حاشیه سازی و سیاست بازی در محیط های علمی اشاره کنیم. بحث جنجالی درباره موضوع بورسیه ها مطرح می شود. که به فرموده مقام معظم رهبری، در واقع از غلط ترین کارهای چندسال اخیر است و مساله به آن شکلی که در روزنامه های زنجیره ای و جریان منتسب به دولت با آن بازی کردند نبود. اما اگر هم بود باید از راه های قانونی امتیازاتی که عده ای بر خلاف قانون گرفته بودند لغو می شد نه اینکه سر و صدا و جنجال درست شود. و این  شیوه جنجال سازی هم خلاف قانون، هم خلاف تدبیر و هم خلاف اخلاق بود.

2- نباید فراموش کنیم که مهمترین وظیفه ی اصلی جنبش دانشجویی و جامعه دانشگاهی ایجاد بستر مناسب برای رشد آگاهی سیاسی، تبیین و روشنگری است. با نگاه به مطالب مطرح شده قبلی به نتایجی می رسیم که با این موضوع ارتباط مستقیم دارد. وقتی جامعه دانشگاهی از مسیر اصلی خود خارج می شود، در اولویت اول نقش اساتید و دانشجویان و جنبش های دانشجویی است که قطار خارج شده از ریل را به مسیر اصلی باز گردانند. در برخی برهه ها این نوع نگاه به حاشیه برده شد و کار به جایی رسید که رهبر معظم انقلاب در دیداری به مناسبت «روز ملی مبارزه با استکبار» در تاریخ 12 آبان سال 72 چنین می‌فرمایند: «بنده دلم می‌خواهد این جوانان ما شما دانشجویان؛ چه دختر، چه پسر و حتی دانش‌آموزان مدارس، روی این ریزترین پدیده‌های سیاسی دنیا فکر کنید و تحلیل بدهید. گیرم که تحلیلی هم بدهید که خلاف واقع باشد؛ باشد! خدا لعنت کند آن دست‌هایی را که تلاش کرده‌اند و می‌کنند که قشر جوان و دانشگاه ما را غیر سیاسی کنند. کشوری که جوانانش سیاسی نباشند، اصلاً توی باغ مسائل سیاسی نیستند، مسائل سیاسی دنیا را نمی‌فهمند، جریان‌های سیاسی دنیا را نمی‌فهمند و تحلیل درست ندارند. مگر چنین کشوری می‌تواند بر دوش مردم، حکومت و حرکت و مبارزه و جهاد کند؟!».

متاسفانه شرایط فعلی حاکم بر وزارت علوم این نوع نگاه به هنگام حضور مسئولین در دانشگاه ها به صورت واضح وجود دارد. از عدم اجازه ورود نماینده دانشجویان در نشست های رسانه ای و دولتی گرفته تا گزینشی برخوردکردن با نگاه های موجود در دانشگاه ها. و در موارد کثیری نیز عدم توجه به مطالبات دانشجویان شامل: هشدار کاهش رشد علمی کشور به مسئولین علمی کشور، نگاه به ظرفیت عظیم جوانان دانشگاهی پیرامون حل مشکلات اساسی نظام، تبیین موضوعات مذاکرات هسته ای توسط مسئولین در اجتماعات نخبگانی دانشگاهی و... می باشد. که اگر توجه حقیقی حاصل نشود، بی شک به حرکت پیشروندگی انقلاب اسلامی آسیب های چشمگیری وارد خواهد شد.

انتهای پیام/