استاندار در آزمون اعتدال

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از خاورستان پس از روی کار آمدن دکتر روحانی کلمه ای در ادبیات سیاسی یا ادبیات عامه مردم وارد شد و بر سر زبان ها و قلم ها افتاد که پیش از آن آنچنان مسبوق به سابقه نبود و آن کلمه اعتدال بود هر چند تاریخ سیاسی ایران نشان داده هر چند از گاهی کلماتی با مفهوم خاص سیاسی منتشر می شود و در فضای رسانه ای و سیاسی باز نشر می یابد همچون اصطلاح چپ و راست که از سال های پس از انقلاب به وجود آمد و در انفکاک مجمع روحانیت از جامعه روحانیت مبارز کمی برجسته شد و پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 76 به اوج خود رسید یا اصطلاحاتی همچون اصلاح طلب یا اصولگرا که از سال 81 وارد ابیات سیاسی ایران شد یا بصیرت و فتنه و ...
مفهوم کلمه اعتدال بیش از آن که مفهومی عینی باشد مفهومی سیاسی و انتخاباتی است و آنچنان این کلمه نامفهوم بود که رهبری در یکی از بیانات خود از رئیس جمهوری تلویحاً خواست که منظور خود را از اعتدال بیان نماید که پس از آن همایشی با این نام و با حضور رئیس جمهور در این باره برگزار شد.
اما آنچه تا کنون در عملکرد دولت شاهد آن بوده ایم قدری از مفهوم عینی اعتدال به دور بوده است. آنچه که دغدغه خیلی از صاحب نظران است آن است که نباید به آنانی که روحیه انقلابی و جهادی دارند به دلیل هم فکر و هم سو نبودن با دکتر روحانی برچسب افراطی زده شود.
مهم ترین میدان آزمون برای دولت و شخص دکتر روحانی در سال اول دولت مسأله انتصابات بود هر چند بنا به اصول 124 و 133 قانون اساسی کشور رئیس جمهور حق تعیین وزار و معاونان خود را دارد و از نظر عرف سیاسی هم برای آن که بتواند طرز تفکری که به مردم به آن رأی دادند را پیاده کند باید افرادی هم سو و هم فکر با خود را انتخاب نماید لکن به نظر می رسد در این زمینه شعار اعتدال وی تحقق پیدا نکرده است و این نکات را در پی دارد:
1 – انتظار می رفت با توجه به حوادث تلخ فتنه سال 88 از به کارگیری افراد حاشیه دار در هیأت دولت و دستگاه های اجرایی پرهیز شود این مهم صورت نپذیرفت و واکنش های مختلفی را در پی داشت که مهم ترین آن ها را می توان واکنش حضرات آیات جنتی و خاتمی در خطبه های نماز جمعه تهران دانست.
2 – اصلاح طلبان بیش از حد خود را صاحب عله پیروزی دکتر روحانی می دانند و بیان می کنند مهم ترین دلیل پیروزی وی، کناره گیری دکتر عارف به نفع وی می باشد حال آن که دکتر عارف در متن نامه کناره گیری خود در انتخابات 92 نامی از دکتر روحانی نیاورد و ثانیا شاید بتوان یکی از دلایل رأی آوردن دکتر روحانی را کناره گیری عارف از رقابت های انتخاباتی دانست اما قطعا این مهم ترین دلیل آن نبوده است.
3 – برخی از این افراد با سوءاستفاده از واژه اصلاحات خود را صاحب امتیاز مناصب می دانند و چنین ادعا می کنند اگر کسی در ستاد دکترروحانی بوده است باید پست بگیرد و اگر مدیری در ستاد وی نبوده است یا به وی رأی نداده است باید از پست خود برکنار شود اگر این رویه ادامه پیدا کند زین پس باید شاهد آن باشیم که ستادهای انتخاباتی تبدیل به یک شرکت سهامی شود که قبل از انتخابات اعضای آن طی قراردادی غنیمت های پس از پیروزی را بین هم تقسیم کنند و دیگر آن ستاد، ستاد انتخاباتی نخواهد بود بلکه ستاد تقسیم مشاغل خواهد بود.
4 – و اما آن چه در استان ما مهم است اعتدال استاندار است استاندار به عنوان عالی ترین مقام اجرایی استان و نماینده دولت تدبیر و امید در استان باید بتواند اعتدال را مد نظر قرار داده و مهم ترین آزمون وی در پیشگاه مردم برای پیاده سازی آن انتصاب مدیران است در این میان برخی از کسانی که خود را صاحبان پیروزی دکتر روحانی می دانند در پی آنند که مهره های خود به دولت در استان بقبولانند حال آن که استاندار محترم باید با دید و دستی باز و فارغ از هرگونه فشار مدیر خود را انتخاب نماید این روزها که فتنه گرانی که سابقه فتنه انگیزی آن ها برای مردم مشخص است در پی میز و صندلی ریاست اند وحتی یکی از همین افراد که در خرداد 88 بازداشت شده است از هم اکنون خود را رئیس فلان ارگان می داند.
در خاتمه یادآور می شوم امید دارم به جای آن که نگاه سیاسی بر دستگاه ها داشته باشیم و پیش از آنکه به حضور آن شخص در ستاد های انتخاباتی فرد پیروز یا غیر پیروز در انتخابات نگاه کنیم به سابقه اجرایی وی و پاک بودن پرونده وی مخصوصا در فتنه 88 نگاهی بیافکنیم.

انتهای پیام/