داستان بورسیه ها ترمز رشد علمی کشور را کشید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام بیدار، امروزه اهمیت علم و فراگیری آن بر کسی پوشیده نیست به طوری که همه کشورهای دنیا برای دستیابی به آن از هیچ تلاش و کوششی دریغ نمی کنند.

می توان گفت دستیابی به علم در بین کشورها به رقابت نیز تبدیل شده به نحوی که کشورها با وجود دسترسی به علم پیشرفت خود را تضمین می کنند.

اینجاست که کشورهایی که از جایگاه علمی بالایی برخوردارند آن را به رخ سایر کشورها می کشانند که رتبه های جهانی علمی خود حکایت از این موضوع دارد.

رهبر معظم انقلاب در سخنان دیروز خود در جمع  اساتید دانشگاه ها بیان کردند: " شتاب علمی شوق برانگیزی که این افتخار را نصیب ایران کرد، امروز کم شده است و مسئولان باید همّت مضاعف کنند که حرکت پیشرفت علمی از دور نیفتد و متناسب با نیاز کشور شتاب گیرد."

این سخنان رهبر معظم انقلاب حکایت از کم کاری های صورت گرفته در این عرصه دارد که باید مورد توجه ویژه قرار گیرد و نیز این موضوع باید از سوی مقامات مسئول در آموزش عالی و تحقیقات علمی مورد کنکاش قرار گیرد.

بر همن اساس بررسی میزان تولیدات علمی کشور در سال 1392 برابر با سال 2013 میلادی در پایگاه استنادی اسکوپوس نشان می‌دهد که کل تولیدات علمی ایران 39 هزار و 99 مدرک است. سهم تولید علم ایران از کل تولید علم جهان 1/5 درصد بوده است.

مسیری که وزارت علوم در یک سال اخیر طی کرده، مسیر پیشرفت علمی نیست. چرا که بحث طرح‌های کلان ملی که در سال‌های گذشته در دانشگاه‌ها مطرح شد و با وجود کمبود هزینه، اجرای این طرح‌ها پیشرفت مناسبی را طی می‌کرد، به یکباره 47 طرح کلان در آخرین جلسه شورای عتف (علوم، تحقیقات و فناوری) به 8 طرح کاهش یافت!

این در حالی است که مقام معظم رهبری در ادامه سخنان خود به انتقاد شدید از حاشیه سازی و سیاست‌بازی در محیط‌های علمی پرداختند و خاطرنشان کردند: "محیط دانشگاه باید محیط فهم سیاسی، آگاهی و دانش سیاسی باشد اما سیاسی‌کاری و حاشیه‌پردازی به کار اصلی دانشگاهها یعنی تلاش و پیشرفت علمی ضربه جدی می زند".

دغدغه های معظم له در این باره را باید جدی گرفت، وزارت علوم در یکی دو سال گذشته با تبدیل دانشگاه‌ها به باشگاه سیاسی، روند رو‌ به رشد پیشرفت علمی کشور را مختل کرده است بطوری که علی‌رغم نیاز شدید کشور به شتابگیری تولید علمی و ثبات مدیریتی، مهمترین دانشگاه‌های کشور در مدت ها در بلاتکلیفی بسر می‌بردند و با سرپرست اداره می‌شدند.
سیاسی‌کاری پیرامون انتصاب سرپرستان دانشگاه‌ها به حدی بود که حتی در مواردی، تذکرات صریح اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی را نیز در پی داشت.
این در حالی است که برخی دانشگاه ها به‌عنوان مرجع علمی کشور و مهم‌ترین تولیدکننده علم در منطقه، در طول یک‌سال گذشته، چند سرپرست را به خود دیده و در عین حال بسیاری دیگر از دانشگاه‌های مطرح کشوردرگیر موضوع انتصابات بودند.
بازگشت گسترده اساتید مسئله‌دار و دانشجویان اخراجی به دانشگاه‌ها نیز از دیگر موضوعاتی است که به التهاب بیش از پیش فضای آموزش عالی کشور دامن زده است.
طی دوران مدیریت دولت اعتدال، مسئولان وزارت علوم با دعوت مجدد از اساتیدی که دارای سوابق سوئی چون ضدیت با نظام، مشارکت در فتنه 88 و حتی عضویت در شرکت‌های هرمی و مسائل غیراخلاقی بوده‌اند، از ایشان حمایت کرده و این حرکت را اقدامی در راستای بازگرداندن آرامش به اتمسفر دانشگاهی تعبیر می‌کنند!
از سوی دیگر از سرگیری تحصیل تعدادی از دانشجویان مرتکب اقدامات ضد امنیتی، محکومین قضایی و مرتکبین تخلفات اخلاقی که همگی با حکم قطعی شورای مرکزی انضباطی اخراج شده بودند از دیگر بدعت‌ها به شمار می‌رود که باعث به وجو آمدن چنین شرایطی شده است.

ایشان در ادامه سخنان خود به عنوان یکی از مصداقهای سیاست بازی در دانشگاه‌ها، به حاشیه‌سازی درباره موضوع بورسیه‌ها اشاره کردند و آن را از غلط‌ترین‌کارهای چند سال اخیر دانستند  و اظهار کردند: "تحقیقات دقیق نشان می دهد مسأله بورسیه‌ها، به آن شکلی که در روزنامه ها با آن بازی کردند نبود اما اگر هم بود باید از راه‌های قانونی امتیازاتی که عده ای بر خلاف قانون گرفته بودند لغو می شد نه اینکه سر و صدا و جنجال درست شود."

متاسفانه بسیاری از مسئولین سیاست گذار وزارت علوم در یک سال اخیر، به جای پرداختن به مسائل بنیادی در حوزه آموزش عالی، مشغول ایجاد «توهم فساد» و ایجاد «بحران در افکار عمومی» به واسطه تبلیغات رسانه‌ای هستند. تعدد مصاحبه‌ها و جهت گیری‌های مسئولین این وزارتخانه در این زمینه بالاخص «داستان بورسیه‌ها»، به عینه قابل لمس است.

مسئله بورسیه‌ها که در ابتدا توسط یکی از معاونین وزیر مطرح شد، به فاصله اندکی به تیتر اول رسانه‌های نزدیک به اصلاحات تبدیل شد و با یک مدیریت رسانه‌ای خاص و مشکوک به افکار عمومی جامعه تزریق شد.

در هر حال داستان سیاسی بورسیه‌ها در شمای کلی و عمومی یک برنامه ریزی گسترده برای حذف جناح نخبه و مومن در دانشگاه‌ها و نیز عقبگرد از توسعه علمی کشور ارزیابی می‌شود.

انتهای پیام/ر