سوقط ایرباس ایران در هفته حقوق بشر آمریکایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل ندای گناباد، انقلاب اسلامی ایران به عنوانی فصلی نوین در تاریخ جهانی، به حاکمیت و سلطه سیاسی آمریکا که در حقیقت تعیین کننده و تدوین کننده استراتژی سیاست های داخلی و خارجی کشورمان محسوب می شد، پایان بخشید.

بر همین اساس، ایران اسلامی، در میان کشورهای جهان از نظر هدف حملات تروریستی قرار گرفتن، در ردیف اول قرار دارد و هیچ کشوری با چنین حجمی مورد تهاجمات تروریستی قرار نگرفته است؛ ولی مشاهده می شود که با وقاحت کامل و گستاخی تمام، آمریکا و محافل دیگر استکباری از حقوق بشر و دفاع از آن دم می زنند.

مقام معظم رهبری نیز در دیدار خانواده شهدای هفتم تیرماه، 7 الی 12 تیر ماه را هفته حقوق بشر آمریکایی نامیدند که در این خصوص حادثه 12 تیرماه 1367 یکی از بزرگترین و آشکار ترین نقض حقوق بشر توسط آمریکا است که می تواند تبلیغات امریکا در زمینه حمایت از حقوق بشر و استفاده ناجوانمردانه از این اهرم را خنثی کند.

سقوط این هواپیمایی مسافربری، یکی از مراحل رویارویی استکبار جهانی با جمهوری اسلامی ایران برای تقویت متجاوزان عراقی در جبهه ‏های جنگ و به زانو در آوردن مسؤولان نظام جمهوری اسلامی ایران بود.

در دوازدهم تیرماه 1367 شمسی برابر با سوم ژوئیه 1988 میلادی، هواپیمای مسافری ایرباس ایران که از بندرعباس عازم دُبی بود، بر فراز آب های خلیج فارس و در نزدیکی جزیره "هنگام" مورد هجوم یگان های دریایی متجاوز آمریکایی مستقر در آب های خلیج فارس قرار گرفت و سقوط کرد.

این هواپیما در زمانی که ایران در نبرد با متجاوزین بعثی که مورد حمایت شرق و غرب قرار داشت با موشک ناو جنگی وینسنس مورد حمله عمدی نیروهای تجاوزگر و جنایت پیشه شیطان بزرگ قرار گرفت و حامل 298 مسافر و خدمه بود که تمامی آنها اعم از مرد و زن و کودک و نوجوان و کهنسال با وقوع این جنایت فجیع به شهادت رسیدند.

هدف آمریکا از این اقدام جنایتکارانه، دستیابی به اهداف نامشروع خویش و کسب امتیازات سیاسی، اتقصادی و نهایتا وادار نمودن جمهوری اسلامی ایران به پذیرش شرایط و رفتار مورد نظر خود بود.

پس از سقوط این هواپیما، مقامات آمریکایی برای توجیه این جنایت نابخشودنی، دلایل ضد و نقیضی عنوان کردند و کوشیدند این اقدام خصمانه را یک اشتباه قلمداد کنند. اما با توجه به مجهز بودن کشتی جنگی وینسنس به پیشرفته ترین سیستم های راداری و رایانه ای و همچنین مشخص بودن نوع هواپیمای در حال پرواز، مسلم شد که احتمال اشتباه وجود نداشته و این اقدام، کاملاً خصمانه بوده است.

با این حال مقام های آمریکایی پس از چندی، در توهینی آشکار به ملت ایران، مدال شجاعت بر گردن ناخدای این ناو انداختند و بدین سان حمایت رسمی خود را از این جنایت اعلام نمودند. به هر تقدیر، این جنایت نیز در کنار جنایات بی شمار دولت آمریکا، در پرونده سیاه استکبار جهانی ثبت شد و لکه ننگ دیگری بر تارک آن جنایت پیشگان نقش بست.

تأکید بر نقض مقررات، عدم رعایت حقوق بین الملل و تجاوز به حاکمیت ملی ایران و بازگو کردن جنایت آمریکا در سرنگونی هواپیمای مسافربر و کشتن ده ها انسان بی گناه توسط حکام کاخ سفید و محکوم کردن این اقدام جنایتکارانه نیز می تواند به آگاهی مجامع بین المللی نسبت به ریشه جنایت ها و دشمنی های آمریکا با انقلاب اسلامی موثر واقع شود.

یادداشت: هادی پوررضا

انتهای پیام/