طلاق عاطفی،بایدها و نبایدها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دزفول امروز، بزرگترین مشکل مربوط به دوره بزرگسالی طلاق است که تا مدتها اثرات مخرب خود را در پی خواهد داشت.در حساس ترین دوره پس از ازدواج(۵  تا ۱۰سال اول زندگی مشترک) که دوره طلایی شناخت میباشد یکی یا هردو زوج متوجه میشوند که این یار انتخاب شده همانی که در آرزوهای خود میگشته نیست و در این راه پیموده شده که هر دو تکاملی جداگانه و دور از هدف مشترک داشته اند از هم فاصله گرفته و نکته قابل توجه اینکه هرکدام از زوجین نقش تاثیر گزار خود را در این دوری گرفتن از هم و هدف مشترک انکار میکنند.

با توجه به اینکه پدیده های اجتماعی و مخصوصا طلاق ریشه ها و عوامل گونا گونی دارد ولی محققین و کارشناسان مسائل خانواده برای نقش پر تاثیر عوامل و روابط مربوط به خانواده اهمیت فوق العاده ای قائلند و نتیجه تحقیقات نشان داده است که طلاق در زوجهایی که زیر ۲۰ سال ازدواج کرده اند یا از طبقه های اجتماعی – اقتصادی نا همگونی بر آمده اند شایع تر است .

از دیگر ریشه های تنش و تعارض زناشوئئ میتوان به مشکلات اقتصادی و دشواریهای جنسی –  آمیزشی را نام برد؛ که نباید از نقش پر اثر و متاسفانه رو به افزایش طلاق عاطفی نام برد که با کمی تامل میتوان خانواده های زیادی از دور و بر خود را دید که با درجات مختلفی درگیر این موضوع شد ه اند و شاید اگر عادلانه و از دید همسر و شریک زندگی خود نیز بنگریم تعدادی از علائم اشاره شده زیر را در خانواده خود دارا هستیم که جهت جلوگیری از روند رو به رشد آن میبایست با قید فوریت به رفع مشکلات بوجود آمده تلاش جدی را داشته باشیم لذا جهت ساده کردن بحث و شناخت فوری مواردی کاربردی را به اطلاع خوانندگان گرامی میرسانیم:

۱)کاهش محسوس وقت گزاری برای ملاقات با همدیگر؛همصحبتی؛بیان خاطرات؛تفریحات سالم ؛میهمانی رفتن و …

۲)افت وابستگیها و دلبستگیها بین زوجین؛ مثلا برای همدیگر دلتنگ نشده ودر این مرحله ؛ابراز دلتنگی نسبت به همدیگر نشان نمی دهند.

۳)کاهش روابط عاطفی اعم ازکاهش وقت برای دیدن همدیگر؛عاطفی؛کلامی؛نوازش؛محبت و… که نشان از افت وابستگی بین زوجین میباشد.

۴)انتقال شکایات و رازهای پوشیده زوجین از همدیگر توسط  یک یا هردو زوج به بیرون از کانون خانواده.

۵)توجه بیش از حد به مسایل وسرگرمیهای بیرون از کانون خانواده مثلا همراهی بیش از حد با دوستان  و کم توجهی  به مسا یل درون خانواده.

۶)کاهش گفتگو های سازنده و رو به تعالی خانواده و در نتیجه آن  پایین آمدن خلاقیت و راهکارهای عملی برای بهبود روابط بین زوجین.

۷)نا توانی قابل ملاحظه از حل مسایل پیش آمده در زندگی ؛ پس از گفتگوهای بین زوجین.

۸)کاهش باورهای مثبت و سازنده نسبت به هم که نتیجه آن کاهش اعتماد بوده تا جاییکه در حوادث و اتفاقات پیش بینی نشده در زندگی اوضاع روز به روز وخیمتر خواهد شد.

۹) درماندگی در پیدا کردن راه حل ؛ پس از مشاجرات و ستیزه های زناشویی و خانوادگی.

۱۰)کاهش ستایش از زحمات و دستاوردهای همسر و افزایش نکوهش وبزرگنمایی و همچنین توجه بیش از حد به اشتباهات همسر.

۱۱)   افزایش ساعات خواب و استراحت در بستر و کاهش لحظاتی که میتواند شور و هیجان آفرینی برای زوجین داشته باشد.

۱۲)مراجعه انفرادی به مشاور خانواده و زوج درمانگر و پرهیز از چاره اندیشی دونفره نزد آنها.

۱۳)وقت گذاشتن بیش ازاندازه برای فرزندان وجایگزین وسپرساختن آنها باهدف دوری کردن ازهمسر.

۱۴)رسیدگی  بی دلیل و اغراق آمیزبه نیازها ودشواریهای والدین وپرهیزازپرداختن به رابطه های زناشویی وخانوادگی به  قصد دوری از همسر.

۱۵)مقایسه رو به افزایش  همسر با همتایان و همکاران او در آشنایان و بیگانگان و به رخ کشیدن کامیابی ها و سرفرازی های آنها به قصد نشان دادن ناکامی ها و شکست های همسر.

۱۶)بیش ازاندازه به خاطرات گذشته پرداختن ونوستالژی های دوران کودکی،نوجوانی وجوانی به جای اندیشیدن به مخاطرات و برنا مه های پیشرو.

۱۷)وقت گذاری و پرداختن رو به افزایش برنامه های ورزشی،سریالها و فیلمهای تلویزیون،که نتیجه آن جداشدن ازهمسر.

۱۸)مطرح ساختن خواسته هاوگلایه های خودبه عنوان سخنان مشاور وزوج درمانگر هنگام مراجعه تکی (انفرادی) وسرکوفت زدن به همسر با دستاویز کردن واژگان خودساخته.

۱۹)افزایش سفرهای داخلی وخارجی تکی (انفرادی) یاهمراه ساختن همسردرمسافرتهای کاری،اداری وتجاری به جای سفرهای دونفره تفریحی ورمانتیک.

۲۰)افزوده شدن دشنامها و توهینها به همسر و خانواده او و همچنین ضرب وشتم و بالا گرفتن مشاجرات زناشویی وخانوادگی.

۲۱)طفره رفتن ازانجام تمرینها و تکلیفهای دونفره مشاور و زوج درمانگر و موکول کردن به فردا و فرداها.

سید علی صادقی نساج

مدرس جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول