ناگفته های عمو حسین از عوارض بمبهای شیمیایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کاروانسرا؛ به مناسبت روز ملی مبارزه با سلاح های شیمیایی و میکروبی با جانباز شیمیایی حسین کاربخش (معروف به عمو حسین) به گفتگو نشستیم.

متولد چه سالی هستید و در چند سالگی به جبهه رفتید؟

من متولد ۱۳۴۵ هستم و در اواخر سال ۱۳۶۱ به جبهه های حق علیه باطل شتافتم.

چطور شد که به فکر جبهه افتادید؟

ما هر روز خبرهای جنگ را می شنیدیم و من با چند نفر از دوستانم که با هم مشغول کار بنایی بودیم، تصمیم گرفتیم که به جبهه برویم.

چگونه با این سن کم (حدود ۱۶ سال) به جبهه رفتید؟

با مشقت های زیاد؛ وی گفت من شب آن روزی که با دوستانم تصمیم بر رفتن به جبهه گرفتیم نزد پدرم آمدم و درباره احکام و مواردی که در گزینش سوال می شد مشورت خواستم و او نیز بواسطه یک شعر، بیشتر موارد را به من آموزش داد و این شعر اینچنین شروع می شد«من علی را دوست دارم…» که روز بعد با گفتن همین شعر از گزینش عبور کردم.

یادم است در ابتدا می بایست از گزینش قد عبور می کردیم که برای این کار یک چوب نی را بالای سر همه ما قرار می دادند و کسانی که قد آنها از این نی کمتر بود نمی توانستند به جبهه بروند و من بخاطر قد کوتاهم به این فکر افتادم که کفش پاشنه بلند بپوشم و وقتی هم در صف قرار میگیرم سر پا بایستم تا قد من بلندتر نشان داده شود که خداروشکر موفق شدم و از این مرحله نیز عبور کردم.

چگونه خانواده و بخصوص پدر و مادر را راضی کردید؟

در رابطه با راضی کردن خانواده ام مشکلی نداشتم و وقتی که برای اولین بار موضوع را با آنها مطرح کردم آنها پذیرفتند، چون بر این باور بودند که کشورمان نیاز به نیروهای رزمنده دارد.

چند سال در جبهه بودید و در کدام مناطق؟

من از اوایل سال ۶۲ تا ۳ ماه قبل از پذیرش قعطنامه به صورت متناوب در جبهه ها و مناطقی همچون دشت آزادگان_دشت عباس_جفیر_دلیجان_پل دختر و … حضور داشتم.

اولین عملیاتی که شرکت کردید؟

والفجر مقدماتی و پس از آن والفجر ۱ و در منطقه شلمچه دچار اصابت ترکش خمپاره و همچنین موج انفجار شدم.

در کدام عملیات شیمیایی شدید؟

ارتش بعث عراق در روز بعد از عملیات والفجر ۸ و در منطقه فاو اقدام به بمباران هوایی و آنهم از نوع شیمیایی(گاز خردل) کرد که من در آن روز شیمیایی شدم.

چی شد که شیمیایی شدید آیا تجهیزات داشتید؟

بله تجهیزات همچون ماسک و بادگیر داشتیم ولی چون بنده مسئول پدافند بودم و با مسلسل ضد هوایی چهار لول کار میکردم و می بایست هواپیماهای دشمن را نشانه بگیرم مجبور شدم به دلیل نداشتن دید کافی و بخصوص دست و پاگیر بودن فیلتر ماسکم، آن را بردارم که باعث شد عوارض شیمیایی بیشتری بروی بدنم نمایان شود.

بعد از اینکه شیمیایی شدید چه اتفاقی برای شما افتاد؟

بعد از چند ساعت بخاطر کاهش بینایی و سوزش شدید چشمانم خواستند مرا به عقب منتقل کنند که حتی سوار هواپیما هم شدم ولی هرچه فکر کردم گفتم به من در اینجا بیشتر نیاز است. و نتوانستم خودم را راضی کنم تا به عقب برگردم و برای همین از هواپیما پیاده شدم.

در ادامه خود را تا شب در منطقه نگه داشتم ولی دیگر چشمانم جایی را نمی دید و به زمین خوردم و بیهوش شدم و بعد از یک روز در بیمارستان شهر ری تهران بهوش آمدم.

خانواده چگونه مطلع شدند؟

هیچی به آنها خبر ندادم تا اینکه حالم کمی بهتر شد ولی چشمانم بینایشان خیلی کم شده بود و به نور حساس شده بودند که برای همین مرا به راور آوردند و به خانواده ام تحویل دادند.

چند درصد جانبازی دارید؟

شاید برایتان عجیب باشد من ۱۰ سال پیش جانباز شدم و اصلاً دنبال گرفتن درصد جانبازیم نبودم و الان ۳۵ درصد جانبازی دارم.

چند سالگی ازدواج کردید؟همسرتان از شیمیایی بودن شما باخبر بودند؟

۲۵ سالگی،بله با ایشان نسبت خانوادگی داشتم و از این جریان باخبر بودند و مشکلی از این بابت نداشتند.

هزینه های تهیه اسپری و کپسول های اکسیژن زیاد است هرچند بنیاد شهید و امور ایثارگران هزینه ها را پرداخت می کند ولی بعضی از اسپری ها را خودم تهیه میکنم که هزینه های آنها بالاست.

استفاده از این اسپری ها باعث سردرد های شدید و عوارضی همچون پوسیدگی دندان می شوند که چاره ای نیست؛ سرفه های مکرر و تنگی نفس ما را مجبور به استفاده از آنها می کند.

بنظرتان در عملیات والفجر ۸ چه تعداد با گاز خردل مسموم شدند؟

خیلی زیاد؛  من از نظر تاثیر شیمیایی بروی بدن جزء کسانی بودم که آسیب کمتری دیده بودم و هم رزمانی داشتم که بدنشان تاول های بزرگ زده بود و از ما خیلی بدتر بودند.

من هم رزمانی را می شناسم که به دلیل عدم مراجعه به بیمارستان در روز حادثه و نداشتن صورت سانحه و همچنین دیر نمایان شدن عوارض شیمیایی در بدنشان یک درصد هم جانبازی نگرفتند. و شاید من هم اگر بیهوش نمیشدم و به بیمارستان منتقل نمی شدم از درصد شیمیایی برخوردار نمیشدم.

دلیل استفاده ارتش بعث عراق از بمباران شیمیایی؟

صدام و هم پیمانانش روحیه باخت و شکست را نداشتند و وقتی در عملیات های مختلف شکست می خوردند اقدام به بمباران شیمیایی علیه مردم می کردند. و در عملیات والفجر ۸ نیز به دلیل اینکه ایران به پیروزی بزرگی دست یافت بود پذیرش آن برای صدام خیلی سخت بود و روز بعد از آن اقدام به بمباران شیمیایی کرد.

صحبتتان با مردم و مسئولان؟

بعضی ها فکر میکنند ما از کسی توقاعی داریم؛ اصلا این چنین نیست؛ و ما هیچ توقعی از جامعه و مسئولان نداریم. و سال‌هاست این دردها را به دوش کشیده‌ایم و در سینه خود نگه‌ داشته‌ایم.

سخن پایانی؟

فقط بگویم کشورهای تولید کننده سلاح‌های شیمیایی تنها اسمی از حقوق بشر را به یدک می‌کشند و بویی از انسانیت نبرده اند و استفاده از این سلاح ها اوج نامردی در حق ملت های مظلوم دنیاست.

انتهای پیام/