شاخصه‌های یک توافق بد هسته‌ای

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کاشان اول، با گذشت سه دهه از انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی ایران با مقاومت در مقابل زیاده خواهی‌های استکبار جهانی در موضوعات مختلف و بدون وابستگی، علاوه بر دستیابی به فناوری‌های پیشرفته به یک قدرت منطقه ای تبدیل شده و با وجود تحریم‌های ظالمانه به پیشرفت‌های چشمگیر هسته‌ای نیز دست پیدا کرده است.

به  همین دلیل، آمریکاییها با توجه به نیازی که داشتند، با فرستادن واسطه ای(مربوط به زمان دولت دهم) خواهان مذاکره و حل مسئله هسته ای ایران شدند، تا علاوه بر به رسمیت شناختن ایران به عنوان قدرت هسته ای، تحریمها را در ظرف شش‌ماه به تدریج بردارند، لذا جمهوری اسلامی ایران با  دست قوی و برتر و دستاورد قابل قبول و مهمِ تولید سوخت ۲۰ درصد، با احتیاط و نگاه شک آلود و عدم خوش بینی به آمریکاییها، وارد مذاکرات شد.

در این مذاکرات که تا کنون ادامه دارد، جمهوری اسلامی به دنبال توافق خوب یعنی  توافقی منصفانه و عادلانه با هدف رفع تحریمهای ظالمانه و با ملاحظه خطوط قرمز و عدم توقف صنعت هسته ای  است. نظر به اینکه اگر آنها سر حرف خودشان ایستادند، ما هم حاضریم به قدر صحیح، منطقی و عقلایی هزینه بدهیم و از ابتدای مذاکرات تا کنون این موضع دنبال شده است.

آمریکاییها نیز از دیدگاه خود، به دنبال توافق خوب، یعنی توافقی تمامت خواهانه هستند. توافقی که با زیاده خواهی، بهانه گیری و تهدید نظامی و تحریم بیشتر (هر روز یک حرفی می زدند) به دنبال ریشه کن کردن و از بین بردن صنعت هسته ای است، تا باتوجه به نیازی که به این توافق  دارند، پیروزی بر انقلاب اسلامی به عنوان داعیه دارِ استقلال و الگوی کشورهای دیگر را برای خود رقم زنند.

اما از دیدگاه جمهوری اسلامی توافق تمامت خواهانه‌ای که آمریکایی‌ها برای رسیدن به هدف ذکر شده دنبال می کنند، توافق بد محسوب می شود. که به برخی از ویژگیهای آن اشاره می شود:

• توقف یا لطمه به صنعت هسته ای
• تعطیل شدن دستاوردهای هسته ای
• عدم تحقق اهداف جمهوری اسلامی در زمینه صنعت هسته ای (از جمله: نیاز ضروری کشوربه بیست‌هزار مگاوات برق هسته‌ای، داروهای هسته‌ای ،تبدیل آب دریا به آب شیرین، کشاورزی و …)
• از بین بردن تشکیلاتی که دشمن قادر به تخریب آن نیست(مانند فردو)
• عدم تآمین نیاز آینده در زمینه غنی سازی(۱۹۰ هزار سو)
• توافق دو مرحله ای ( توافق بر سر کلیات به صورت جداگانه وبعد بر اساس آن کلیات مبهم و تفسیر پذیر به سراغ جزییات بروند)
• توافق مبهم و قابل تفسیر و تآویل
• رفع تحریمها نتیجه مذاکرات باشد نه موضوع مذاکرات
• لغو تدریجی و قطره چکانی تحریمها بر اساس فرمول پیچیده و عجیب و غریب و چند لایه آمریکاییها
• پذیر ش محدودیتهای بلند مدت(۱۰- ۱۲ سال یا بیشتر)
• توقف تحقیق و توسعه در هنگام پذیرش محدودیتهای کوتاه مدت
• منوط شدن لغو تحریمها فقط به اجرای تعهدات توسط ایران
• موکول کردن اجرای اقدامات و تعهدات به گزارش آژانس به گونه ای که آژانس به نمایندگی از غرب راه نفوذ و فرصتی ایجاد نماید که مسئله ی هسته ای به یک مقوله ای امنیتی در محیط بین الملل تبدیل شود و علیه کشور از آن استفاده شود.
• پذیرش بازرسی های غیر متعارف از مراکز نظامی وحساس برای دستیابی به اطلاعات لازمه از این مراکز
• پذیرش نفوذ به حریم امنیتی و دفاعی کشور(تهدید امنیت ملی)
• پذیرش مصاحبه با دانشمندان و شخصیتها
• متوقف کردن توسعه دفاعی کشور
•  خدشه دار شدن حمایت ایران از محور مقاومت در نقاط مختلف
• بازگشت ناپذیر شدن ایران در اقدامات و تصمیمات خود( تا طرف مقابل تمام توافقات را به نفع خود تفسیر نموده و در زمان مذاکره سعی در ایجاد ابهامات مختلف و گذاشتن راههای فرار در متون توافق شده و دارای تفاسیر متفاوت به نفع خود بوده که در زمان های مختلف از روزنه­ های موجود استفاده نماید.)
• تحقیر ملت و عدم ملاحظه ی عزت ، احترام ، تکریم ، حرمت ، پیشرفت و حقوق ملت ایران
• پذیرش نظارتهای غیر متعارف توسط ایران (به گونه ای که ایران یک کشور اختصاصی از لحاظ نظارت لحاظ شود.)
• توقف توسعه علمی و فنی هسته ای در ابعاد گوناگون باهدف عقب نگه داشتن کشور از توسعه ی علم و فناوری

جمهوری اسلامی به دنبال توافق هست اما نه توافقی با ویژگیهای ذکر شده، بلکه توافقی عزتمندانه  و منصفانه که درآن مصالح نظام و مردم  با دقت و وسواس رعایت شده و منافع ما  نیز تامین شود  .چنانچه امام خامنه ای می فرمایند:

« ما دنبال توافقیم. اگر کسی بگوید که در مسئولین جمهوری اسلامی کسی هست که توافق را نمی‌خواهد، خلاف گفته؛ این را همه بدانند. مسئولین جمهوری اسلامی- بنده، دولت، مجلس، قوّه‌ی قضائیّه، دستگاه‌های گوناگون امنیّتی، نظامی و غیره- همه در این جهت متّفقیم و موافقیم که توافق باید انجام بگیرد. در این جهت هم باز همه متّفقند که این توافق باید عزّتمندانه باشد، مصالح جمهوری اسلامی به دقّت و با وسواس باید در آن رعایت بشود؛ در این هم هیچ اختلافی نیست؛ دولت، مجلس، بنده، دیگران و دیگران همه در این جهت متّفقیم، نظرمان یکی است. توافق بایستی توافقی باشد منصفانه و منافع جمهوری اسلامی را بایستی تأمین بکند.»

« توافق نکردن بهتر از توافق بد است- که این حرف را آمریکایی‌ها هم می‌زنند ـ این فرمول، فرمول درستی است؛ توافق نکردن از توافق کردنی که در آن، منافع ملّت پامال بشود، عزّت ملّت از بین برود، ملّت ایران با این عظمت، تحقیر بشود [بهتر است]، توافق نکردن شرف دارد بر یک چنین توافق کردنی.»

انتهای پیام/