آیا اولویت اول کشور، مسئله هسته ای است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از صبح توس، رهبر معظم انقلاب در آخرین سخنرانی خود در جمع نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصریح کردند: «مسئله‌ هسته‌ای به‌صورت یک گره درآمده است»؛ اما به گفته ایشان «این مسئله‌ راه‌حل‌هایی دارد، اما آن راه‌حل‌ها متوقّف به تقویتِ درونی ما است؛ اگر این تقویت در درون انجام بگیرد، آن کار آسان خواهد شد».

رهبر معظم انقلاب به کرات و در جمع ­های مختلف آحاد مردم و مسئولین، بر ساخت درونی نظام و تقویت درون کشور و توجه به اقتصاد مقاومتی تأکید داشته اند تا از قِبل آن مسائل گوناگون ما با دنیا حل شود. به بیان ایشان، مسئله هسته ­ای تنها مسئله ­ای نیست که غرب از طریق آن با جمهوری اسلامی چالش می ­کند، بلکه مسائل دیگری همچون حقوق بشر و… است که ایران با «گردن‌کلفت‌های دنیا» روبه‌روست و البته حل این مسائل در صورت توجه به تقویت داخل کشور دشوار نیست.

به اذعان رهبر انقلاب «حلّ همه‌ این مسائل آسان خواهد شد، نمی­ گویم به‌خودی ‌خود حل خواهد شد؛ نه، تلاش لازم است امّا حل آن مسائل آسان خواهد شد. اگر چنانچه ما توانستیم این مسئله‌ داخلی را حل کنیم. این مسئله‌ اقتصاد مقاومتی را در قانون برنامه‌ ششم کاملاً ببینید؛ در قانون بودجه‌ سال ۹۵ این را به‌طور کامل ببینید».

لذا این تأکید معظم ­له بر تقویت انسجام درونی نظام یکی از دغدغه­ های رهبر انقلاب است که بارها به آن اشاره فرموده‌اند و به عبارتی مهم­ترین گام عملی ایشان در این زمینه، ابلاغ سیاست­های اقتصاد مقاومتی است. ایشان رویکرد به داخل را تنها راه مناسب برای خروج از فشارهای غرب می ­دانند و در حالی­که از مذاکرات هسته‌ای همواره حمایت کرده­ اند، اما در کنار آن مدام تذکر داده‌اند که مشکلات کشور تنها از راه تقویت ساخت درونی کشور حل می­شود.

استناد دیگر فرمایشات ایشان در دیدار هفته کارگر بود که فرمودند: «وقتی یک کشوری متّکی به نیروی داخلی خودش شد، احساس استغنا خواهد کرد … کلید حلّ مشکلات اقتصادی در لوزان و ژنو و نیویورک نیست؛ در داخل کشور است. همه تلاش کنند، همه همّت کنند».

الویت دولت و ملت

مجموع بیانات رهبر انقلاب حاکی از این موضوع است که تقویت ساخت درونی نظام (کشور) باید اولویت دولت و ملت باشد و موضوع هسته­ ای اولویت اول کشور نیست، زیرا مسائل در حیطه هسته­ ای کاملاً شفاف و روشن است و پیچیدگی و دست­ اندازی در این زمینه وجود ندارد.
منظور از این سخن این است­ که سیاست­ ها و خطوط قرمز جمهوری اسلامی در موضوع هسته ­ای کاملا روشن است و مذاکرات با غرب نیز تا زمانی‌که به عبور از خطوط قرمز نظام منجر نشده است، ادامه می­ یابد. مسئله اول نظام این نیست که مذاکرات فوراً به نتیجه برسد، بلکه مسئله اصلی در حیطه هسته­ ای این است که مذاکرات با عزّت و رعایت خطوط قرمز نظام، تا زمانی­که طرف مقابل دبه در نیاورده، ادامه می ­یابد و اگر گشایشی ـ با پذیرش شرایط جمهوری اسلامی ایران ـ حاصل شد، که مطلوب است و اگر گشایشی حاصل نشد، نباید خطوط قرمز زیر پا گذاشته شود و امتیازی خارج از عرف و مصلحت داده شود.

عدم توافق، بحران نیست

همچنین، دست نیافتن به اجماع و توافق هسته ­ای به ­معنای بحران نیست، یعنی در این­جا پایان ‌یافتن مذاکرات حتی بدون دستیابی به توافق، مشکل چندانی ایجاد نمی­ کند و با توجه به بازگشت ­پذیری وضعیت هسته ­ای ایران، می­توان به شرایط هسته ­ای قبل از مذاکرات برگشت. بنابراین، با وجود حساسیت بسیار بالای مذاکرات، سیاست­های جمهوری اسلامی کاملاً شفاف بوده، هر چند با چالش­ها و سنگ­اندازی­ های بزرگی از سوی غرب و آمریکا مواجه شده است.
اما موضوع مذاکرات هسته ­ای برای ایران پیچیده نیست، در حالی­که این مقوله برای غرب و آمریکا بسیار پیچیده شده تا جایی که در هر دوره از مذاکرات شرط و شروطهای جدیدی را مطرح می نمایند. بر این اساس دولت آمریکا به عدم راهبرد مواجه شده است. به هر شکلی اگر توافق نشود معنایش رسیدن به بن بست و بحران نمی باشد.

راهبرد شفاف جمهوری اسلامی در مذاکرات

اگر مذاکرات طولانی شده و به تعبیر رهبری گره خورده است، اولاً این طولانی‌شدن از سوی غرب و آمریکاست و این بدین معناست که موضوع هسته­ ای ایران، غربی­ها و به­ ویژه آمریکایی­‌ها را تا حدی با مشکل تصمیم­ گیری مواجه کرده است و ثانیاً جمهوری اسلامی با مشکل پیچیده­ای مواجه نیست، بلکه سیاست­ها و برنامه ­هایش شفاف است و می­‌داند که چه باید بکند.

بنابراین، ضمن نظارت بر مذاکرات هسته­ ای، دیپلمات­های جمهوری اسلامی ایران ـ که مورد حمایت رهبری و نظام هستند ـ کار خود را با دقت دنبال می­کنند و همه انرژی نیروهای سیاسی داخل در مرحله اول نباید تنها بر مذاکرات متمرکز شود، بلکه اوضاع داخل و تقویت ساخت درونی نظام است که چون از پیچیدگی و مشکلات زیادی برخوردار است، نیازمند تمرکز همه نیروهای سیاسی است و باید اولویت داشته باشد.

واقعیت این است که همه جریانهای سیاسی کشور باید دغدغه این موضوع را داشته باشند که به ساخت درونی نظام توجه کنند و باید برای حل مشکلات کشاورزی، بیکاری، اشتغال، ازدواج جوانان، وضعیت تولیدات صنعتی، صادرات، واردات، قاچاق کالا، تسهیل قوانین کسب‌وکار، تورم، رکود، آلودگی هوا، ریزگردها، خشکسالی و کمبود منابع آبی، خشک‌شدن رودخانه­ ها و دریاچه ارومیه، خالی‌شدن روستاها از سکنه، آموزش و پرورش، ناامنی در مرزها، مبارزه با فساد، اعتیاد، مشکلات جوانان، سلامتی و بهداشت جامعه، زمین‌خواری، از بین بردن منابع طبیعی و محیط زیست و ده‌ها گرفتاری داخلی را بررسی کنند و برای آن راه حل ارائه نمایند.

به هر شکل، موضوع هسته ­ای به یک موضوع عمومی تبدیل شده و برای افکار عمومی کشور از حساسیت و اهمیت به‌نسبت بالایی برخوردار است، اما برخی این مقوله را سر دست گرفته و با سیاسی‌کردن و ملتهب‌کردن آن می­خواهند از قِبَل موضوع هسته­ای برای خود رأی جمع کنند.

لذا نباید فراموش کرد که یکی از تأکیدات مهم رهبری، اصلی ـ فرعی کردن مسائل است و در این وضعیت به نظر می­رسد، مسئله هسته ­ای در برابر تقویت ساخت درونی نظام یک موضوع فرعی است؛ البته با رعایت ملاحظاتی که برای آن گفته شد.

انتهای پیام/