ماجرای دکل نفتی گم شده ایران چیست؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از قانون، ماجرای انعقاد قرارداد خرید دکل حفاری به روزهایی برمی‌گردد که علی طاهری مطلق در سال ۸۸ جایگزین مسعود سلطان پور در شرکت تاسیسات دریایی شده و خرید یک دکل حفاری را در دستور کار قرار می‌دهد.

مدیرعامل سابق شرکت تاسیسات دریایی با شرکت حفاری گلوبال پتروتک کیش دچار اختلاف کاری شده و تصمیم می‌گیرد بخشی از پروژه‌های حفاری شرکت تاسیسات دریایی و نه تمام آن را به زیرمجموعه خود واگذار کند درست در روزهایی که گلوبال پتروتک کیش، پروژه‌های خارج از شرکت را در دست بررسی داشت.

در روزهایی که این اختلافات در مجموعه تاسیسات دریایی به اوج خود رسیده بود، کار حفاری ۲۲ حلقه چاه دریایی فاز ۱۴ پارس جنوبی به تاسیسات دریایی واگذار شد که این شرکت به دلیل عدم برخورداری از دکل دریایی با محدودیت مواجه شد.

رضا مصطفوی طباطبایی (دلال معروف نفتی) و محمد مهاجرانی – فرزند عطا‌ا... مهاجرانی- با یکی از مدیران شرکت نفت و گاز پارس، موضوع دکل مورد نظر را مطرح می‌کنند که حاضرند آن را برای تاسیسات دریایی خریداری کنند.

مدیر مذکور بدون اطلاع از ماهیت این دو دلال نفتی، به شرکت تاسیسات دریایی توصیه می‌کند که برای عقب نماندن از برنامه حفاری فاز ۱۴ بررسی و خرید این دکل را در دستور کار قرار دهند.

با ورود این پیشنهاد به تاسیسات دریایی، گروهی مامور بررسی این دکل می‌شوند.

در شرایطی که این شرکت به دلیل تحریم‌های بین المللی دسترسی به منابع ارزی و طلب‌های خود را از دست داده بود.

دکل مزبور که فعالیت خود را از سال ۱۹۸۴ آغاز کرده، دکلی ۳ پایه و منطبق بر نیازهای جغرافیایی خلیج فارس بود و گفته شد در صورت تجهیز کامل این دکل، ۸۷ میلیون دلار دریافت شده و ضمانت و کلاس بین المللی آمریکایی برای آن صادر خواهد شد.

باتوجه به موضع گابریل کومانسکو مدیرعامل شرکت رومانیایی GSP مبنی بر مشکلات این شرکت برای دور زدن تحریم‌ها و معامله با ایران، دلال معروف با مطرح کردن شرکت DEAN، عمر کامل السواده اردنی را به عنوان همه کاره این شرکت به جلو می‌اندازد.

مدارک و اسناد موجود نشان می‌دهد که رضا مصطفوی طباطبایی به دلیل جلب اعتماد مسئولان تاسیسات دریایی در اقدامی‌دیگر این فرد را تایید کرده و به تاسیسات دریایی این اطمینان را می‌دهد که با این شرکت واسطه به زودی به دکل خواهید رسید.

دلیل حضور این شرکت واسطه در این بین، مشکلات شرکت رومانیایی با هرگونه معامله با ایران بود لذا تصمیم گرفته شد تا شرکتی میانجی و کاغذی، برای نهایی کردن این خرید تاسیس شود.

با توجه به مشکلات تحریم، شرکت تاسیسات دریایی با پرداخت پیش پرداخت دچار مشکل بزرگی شد در حالی که بخشی از منابع ارزی آن نزد شرکت CNPC چین وجود داشت؛ طباطبایی به دلیل روابط نزدیک خود با چینی‌ها، راهکاری را پیش پای تاسیسات دریایی گذاشت که بر اساس آن، ۱۷ میلیون دلار از طلب تاسیسات دریایی به حساب شرکت DEAN واریز می‌شد تا مشکل حقوقی برای هیچ یک از طرفین پیش نیاید.

در همین روزها بود که موضوع شکایت شرکت GSP از شرکت DEAN به دلیل ناتوانی این شرکت در بازپرداخت پول دکل رسانه ای شد؛ شکایتی که در لندن بررسی می‌شد و دادگاه مشغول بررسی این پرونده بود.

با عیان شدن ماجرا، دلال‌ها به یکباره ظاهر شدند و به مسئولان تاسیسات دریایی تاکید کردند که برای پیروز شدن در دادگاه، باید مبلغ ۱۷ میلیون دلار دیگر به حساب DEAN واریز شود تا وکلای این شرکت در دادگاه توان مالی خود و پول دکل را به اثبات برسانند که در صورت تحقق چنین موضوعی، دکل به ایران منتقل خواهد شد.

نظراتی که به تعمیق و گسترش بحث کمک کنند، پس از مدت کوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت دیگر بینندگان قرار می گیرد. نظرات حاوی توهین، افترا، تهمت و نیش به دیگران منتشر نمی شود.

انتهای پیام/ف