نگاهی به میراث دو ساله گفتمان اعتدال

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از سرویس سیاسی تبریزبیدار؛ دو سال از روزی گذشت که اصولگرایان در اوج تشتت و جدایی آرا صحنه را به کاندیدایی راست اما با شعارهایی اصلاح طلبانه باختند.

دکتر حسن روحانی در شرایطی گوی سبقت را از سایر کاندیداها ربود که برخلاف پیش بینی ها در رقابت های ریاست جمهوری نه دو قطبی "هسته ای جلیلی-روحانی" بلکه دو قطبی افراطی-اعتدالی با کلیدواژه گازانبری سبد رای وی را تحت تاثیر قرار داد. عملکرد بد دو سال پایانی دولت احمدی نژاد در عرصه تعیین کننده ی اقتصاد به حدی بر 5 کاندیدای اصولگرایی سایه انداخته بود که مردم  را سخت نیازمند سخنانی تازه و راهگشا در عرصه اقتصادی از جنس بیانات رهبر انقلاب درباره اقتصاد مقاومتی نشان می داد.

احمدی نژاد در سال 88 برای دوقطبی سازی انتخابات هاشمی را رقیب اصلی خود خواند و سایر کاندیداها را اصلا مطرح نکرد. و این بار نیز روحانی این رگ خواب ملت را به خوبی پیدا کرده بود. او پس از موفقیت در کنار کشیدن عارف با اجبار شیوخ اصلاح طلب، دو گانه اعتدالی-افراطی را به گونه ای خاص در انتخابات پیاده کرد. نامیدن 8 سال گذشته به عنوان افراط و انحرافی در مسیر حرکت نظام، استراتژی هاشمی رفسنجانی بود که روحانی با معرفی خود به عنوان اعتدالی و مخالفان خود تحت عنوان افراطی بر موج احساسات و شاید با کمی تساهل نارضایتی اقتصادی مردم سوار شد.

روحانی در 24 خرداد رئیس جمهور شد و اعتدال در کنار سازندگی و اصلاحات و مهرورزی مدتی در افواه مردم چرخید که به چه معناست؟ در 6 مرداد 92 رهبر معظم انقلاب در دیدار با دانشجویان در پاسخ به دانشجویی که خواستار تبیین معنای «اعتدال» شده بود خاطرنشان کرد: "رئیس جمهور منتخب که این شعار را مطرح کرده است حتماً معنا و مفهوم مورد نظر خود را درباره مقوله اعتدال بیان خواهد کرد". 10 روز پس از آن در مراسم تحلیف دکتر روحانی اعتدال اینگونه معنا شد:

"اعتدال مشخصه بارز فرهنگ ایرانی-اسلامی است. اعتدال به‌معنای عدول از اصول و محافظه‌کاری در برابر تغییر و تحول نیست. اعتدال رویکردی خردورزانه، فعالانه و صبورانه در جامعه برای دور شدن از ورطه افراط و تفریط است. مسیر استقرار و استمرار مردم‌سالاری دینی از اعتدال می‌گذرد .... من براساس رویکردی که در انتخابات داشته‌ام و دانش و تجربه اندکی که در عرصه‌های مختلف انقلاب و مسئولیت به‌دست آورده‌ام، خود را موظف می‌دانم که این مفهوم را در قالب برنامه‌ها و اقدامات اجرایی دولت پی بگیرم."

همه سیاسیون و حتی مخالفین نظام بر این نکته اذعان دارند که بنابر فرمایشات صریح رهبر معظم انقلاب مبنی بر همکاری و همدلی دستگاه های حاکمیتی با دولت یازدهم این قوه و شخص رئیس جمهور بهانه ای برای سنگ اندازی و حمله به مخالفین نداشته است حال آنکه در مدت دو سال نه تنها از وعده های رئیس جمهور مبنی بر گشایش اقتصادی و درآمدی مردم چیزی تحقق نیافته بلکه جز تمدید مکرر توافق هسته ای با مذاکرات متعدد در هتل های مختلف نتیجه ای حاصل نشده است.

21 ماه از روزی که رئیس جمهور چنین سخنانی را درباره اعتدال و دوری از افراط و تفریط ایراد کرد می گذرد اما هرچه به پیش رفتیم برای دولتی که سرنوشتش را با مذاکرات هسته ای گره زده بود شنیدن صدای مخالفین این توافق قطعا غیر قابل تحمل می نماید. لقب هایی از قبیل "تازه به دوران رسیده"، "افراطی"، "ترسو"، "بزدل"، "بروند به جهنم" و "بی شناسنامه" نمونه هایی بود که رئیس جمهور با نثار آن به مخالفین و منتقدین خود خواست با اعتدال و به دور از افراط و تفریط مخالفین خود را نقد کند.(اینجا)

امید است که دولت در آغاز سال سوم انتخاب رئیس جمهوری همگام با ملت در جهت فرمایشات رهبر معظم انقلاب در تعیین شعار جدید امسال مبنی بر "دولت و ملت؛ همدلی و هم زبانی" گام بردارد.

انتهای پیام/پ