ریتالین؛ ناجی شب‌های امتحان نیست!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خبرنگار کُرددانش؛ هرسال با فرارسیدن فصل امتحانات در دانشگاه‌ها بازار سیاه برخی داروها داغ می‌شود؛ آن هم برای دانشجویانی که می‌خواهند راه درس نخواندن‌ها در طول ترم را یک ‌شبه به ضرب و زور همین مواد جبران کنند, این تکاپو در شب امتحان در چند سال گذشته برای خود میان‌ برهای مخصوصی را پیدا کرده‌ است تا جایی که تعدادی از دانشجویان برای بیدار ماندن و تحریک ذهن خود نسخه‌ای از ریتالین می‌پیچند, نسخه‌ ای که از دانشجویان یک معتاد می‌سازد.

چند سالی میان دانشجویان مد شده که برای بیدار ماندن در شب امتحان از قرص ریتالین استفاده کنند که اگر چه باعث تمرکز در شب امتحان می‌شود ولی مضراتش بیشتر از محسناتش است و اگر به همین گونه ادامه یابد پزشکان و مهندسانی خمار تحویل جامعه می‌دهیم.

اعتیاد غده چرکینی است که هر بار برای پهن کردن بساط خود قشری از جامعه را هدف می گیرد این بار نگاه سوداگران و قاچاقچیان را به سوی قشر دانشجو برگردانده است.

ریتالین در سال 1954 به بازار دارویی جهان عرضه شد که در ابتدا دارویی برای درمان افسردگی، خواب آلودگی در طول روز و سندرم خستگی مزمن بود اما به تدریج و با مطالعات بیشتر از آن در درمان بچه‌های بیش فعال استفاده شد اما در سال 1998، دانشجویان، دانش‌آموزان دبیرستانی و نوجوانانی که قصد داشتند در شبهای امتحان بیدار بمانند به مصرف کنندگان قهار این قرص پیوستند.

داروهای محرک آمفتامینی یا شبه آمفتامینی همچون ریتالین داروهایی هستند که در عملکرد مغز دخالت می‌کند و بر قسمتی از مغز که به تمرکز، توجه و پشتکار فرد مرتبط می شود، تاثیر مستقیم می گذارد.

داروهای محرک و انرژی‌زا هر چند در کوتاه مدت خواب را مختل کرده و تمرکز حواس را افزایش می‌دهد ولی در بلند مدت موجب بی‌خوابی، اختلال تمرکز، اختلال رفتاری و هزیان‌گویی می‌شود که نه تنها احتمال موفقیت در امتحان را افزایش نمی‌دهد بلکه موجب تخریب آزمون می‌شود.

آنهایی که از فروش این دارو سود می‌کنند چنین تبلیغ می‌کنند که دانشجویان با مصرف ریتالین کمتر می‌خوابد، ‌تمرکز بیشتری دارد، ساعت‌های بیشتری درس می‌خواند و نمرات بهتری می‌گیرد، درحالی‌که هدیه این دارو به مصرف‌کننده‌های غیرمجاز چیزی جز اضطراب، بیقراری، افزایش ضربان قلب و سنکوب و مرگ در دوزهای بالا نیست.

ریتالین در داروخانه‌ها هست و باید با نسخه توزیع شود اما مثل خیلی داروهای دیگر می‌شود به راحتی آن را تهیه کرد.

دانشجویان دانشگاه های استان کردستان نیز از این قافله عقب نمانده اند و شنیده ها حاکی از آن است که در برخی از خوابگاه های استان, از جمله خوابگاه خواهران شالمان که دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی مرکز سنندج در آن تحصیل میکنند اقدام به استفاده از این قرص ها در شب های امتحان میکنند که جای بسی تاسف است.

این دانشجویان برای فرار از فشار امتحان و همچنین بنا به وجود این عقیده غلط که مواد اعتیاد زا ذهن را باز می‌کنند و تمرکز را افزایش می‌دهند، به ورطه هولناک اعتیاد می‌افتند درحالی که نمیدانند که ریتالین از انها دانشمند و فارغ التحصیل موفق نمیسازد بلکه معتاد می پروراند.

مصرف کنندگان این قرص, دانشجویانی هستند که در طول ترم درس نمی‌خوانند و برای یادگیری درسی که دستکم فراگیری آن دو ماه زمان نیاز دارند، می‌خواهند فقط یک یا دو شب زمان بگذارند. به این ترتیب آنها نیاز به شب بیداری، انرژی و تمرکز بیشتر در آن شب دارند که به سمت مصرف این داروی روان‌ گردان زیان‌آور کشیده می‌شوند.

حجم زیاد درس‌ها، اضطراب شب امتحان و نیاز به بالا بردن تمرکز از مواردی هستند که دانشجویان به‌عنوان توجیه مصرف دارو و مواد مخدر صنعتی در ایام امتحانات یا در طول سال تحصیلی عنوان می‌کنند, مصرفی که در دراز مدت به قیمت اعتیاد مهندسان، پزشکان و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی تمام می‌شود.

متأسفانه بسیاری از دانشجویان و مصرف‌کنندگان داروی ریتالین از اعتیاد‌آور بودن این دارو بی‌اطلاع هستند و تصور می‌کنند با مصرف ریتالین در شب‌های امتحان  می‌توانند تمرکز خود را بالا ببرند، هوشیاری خود را حفظ و نمرات بهتری را کسب کنند و به محض تمام شدن ایام امتحانات هم مصرف آن را کنار بگذارند؛ تصور اشتباهی که معمولاً از گروه‌های همسال، دوستان دانشجو و هم خوابگاهی‌های خود به دست آورده‌اند.

گرچه درس خواندن و امتحان دادن با سختی‌هایی همراه است، اما نباید برای کاهش اضطراب آن به راه‌های نامتعارف و مخاطره‌آمیز متوسل شد؛ میانبرهای خطرناکی که گاهی آگاهانه و برخی اوقات نیز ناآگاهانه مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ میانبرهایی که ممکن است عواقب آن تا پایان عمر دامن‌گیر فرد شود.

دوران دانشجویی فقط به گذراندن چند واحد درسی ختم نمی شود، چه بسیارند دانشجویانی که در همین دوران مسیر زندگی آنها تعیین می شود, برخی ها بهترین آینده را برای خود رقم میزنند و نیز کم نیستند دانشجویانی که بهترین دورانشان را با کم توجهی و ناآگاهی و گاه زیاده طلبی، توسط قرص های ریتالین تباه می کنند و باعث میشود فردای تیره وتار را برای نسلی که بار فرهیختگی و سواد جامعه باید بر دوش بگذارد، رقم می زند.

ریتالین و داروهای مشابه آن مانند داروهای دوپینگ عمل می‌کنند و در مدت کوتاهی مغز را برای تمرکز و فعالیت بیشتر تحریک می‌کنند اما فرد بعد از چند بار مصرف این دارو حالت زندگی نرمال و طبیعی خود را از دست می‌دهد، قدرت فعالیت مغزی وی به شدت کاهش می‌یابد و حتی توانایی‌های ذهنی او از آدم‌های معمولی نیز کمتر می شود و البته اعتیاد به این ماده روانگردان نیز از جمله عوارض مصرف خودسرانه این داروست.




انتهای پیام/پ