حمایت از محیط زیست در حد شعار نباشد!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رضوان خبر ، بی تردید هدف از نامگذاری روز جهانی محیط زیست، افزایش آگاهی مردم برای حفظ آن و ترغیب مسوولان به اتخاذ تدابیری برای مقابله با تخریب محیط زیست و گونه‌های زیستی‌جانوری است.

اما در این بین معضلی که جامعه بشری با آن دست و پنجه نرم می کند، تخریب و تجاوز به  محیط زیست  می باشد که تهدیدی جدی برای  حیات جامعه شهروندان و حتی حیات وحش  به شمار می رود  و اینجا ما در  دنیای تکنولوژی  دلمان را  به ابزارهای مجازی  خوش کرده ایم که فرهنگ سازی کنیم و روزانه میلیون ها پیامک ارسال کرده و در آن مشتی شعار تحویل می دهیم که با تولید کاغذ کمتر به فکر طبیعت باشیم،
به راستی کدام حمایت را پیشکش طبیعت زیبا و  بی جان  پیرامونمان می نهیم و در  چنین مناسبت هایی باز تقویمی و شعار گونه  رفتار  کرده و به جای وضع قوانینی در خور توجه و اقدامات اساسی در این راستا مسائل حاشیه ای و یکسری گرامیداشت و جلسات بحث و گفتگو به راه انداخته می شود و باز از اصل قضیه به دور می مانیم.
تخریب بی رویه جنگل ها، مراتع و بخش های مختلف طبیعت، افزایش روزافزون گازهای گلخانه ای و گرم شدن لایه اُزن و هوای جهان، گسترش فزاینده آلاینده های صنعتی و شهری، انباشت بی شمار و مستمر زباله های ریخته شده در طبیعت و ذخائر آبی و رودخانه های جاری ، بهره برداری های نادرست از منابع آبی و دریایی، تاثیر مخرب و زیان بار امواج الکترومغناظیسی، اشعه ها و پارازیت ها بر سلامت انسان، حیات وحش و محیط زیست پیرامون آنها نیز همه و همه در این رابطه، قابل اشاره می باشند.که در اثر بی توجهی نسبت به محیط زیست و تخریب ارادی و سودجوجویانه آن توسط یکسری افراد،
 آرزوها و دغدغه های نسل های آینده به سرابی تاسف بار و غیر واقع تبدیل خواهد شد و در آتیه ای نزدیک، همگی ما متهم به تخریب و تجاوز نسبت به محیط زیست و کوتاهی در مراقبت از آن و انتقال درست و سالم آن به نسل های بعدی خواهیم بود.
اما از آن جا که محیط زیست در سلامت جامعه شهری  و شهروندان نقش بسزایی ایفا می کند لذا در این مقاله سعی بر آن است نگاهی هم  به زباله های درون و برون شهری محیط اطرافمان داشته باشیم، زباله هایی که پس از جمع آوری از سطح شهر بدون نظارت کافی  به زمین های اطراف خارج از شهر به حال خود رها می شوند و گنداب و فضای بسیار مشمعز کننده ای را ایجاد می کنند و از این نوع آلودگی های زیست محیطی در استان گیلان چه بسا کم هم نیستند که می توان به  حاشیه جنگل های سراوان،حاشیه تالاب ها و دریاها و همچنین امتداد جاده انزلی به تالش اشاره کرد که انبوهی از زباله های
 تفکیک نشده اعم از  تجدید پذیر و تجدید ناپذیر یک جا انباشته شده اند و سوای آسیب جدی به درختان و طبیعت، سلامت حیات وحش را هم دوچندان  تهدید کرده و نمای بسیار نامطلوبی را در پیش چشم رهگذران به وجود می آورند .
پس نام گذاری این روزها و مناسبت ها برای چیست؟تا کی باید با چنین مردمان نوسواد مدعی فرهنگ زندگی کنیم و محیط زیست زندگی مان را  به نابودی بکشانیم،این طبیعت زیبا جزئی از سهم زندگی من است ،سهم زندگی تو و ،نسل آینده این سرزمین و این استان سرسبز زیبا، اما هزاران افسوس که ما فقط بار شعارهای فرهنگی مان را یدک می کشیم و فقط در این مناسبت ها به صورت نمادین عده ای را بسیج کرده و زباله های اطراف شهر را جمع آوری می کنیم ، پس چه وقت می خواهیم از این خواب غفلت که نه!  بلکه از کابوس های هولناکی که با دستان خود محیط زیست کشورمان را در حال نابود کردن هستیم
 بیدار شویم ؟ واقعیت آن است دیگر هیچ  دلسوزی نیست که دلش را برای دنیایی بسوزاند که با دستان بشر رو به فنا و نابودی است ، و این چنین معضل نابودی محیط زیست و جنگل های سبز گیلان ، دل طبیعت را ریش ریش و گنج آن را به یغما می برد .
به عنوان کلام آخر لازم است نظام حقوق داخلی دولتها و نظام حقوق بین المللی و جهانی در جهت توسعۀ روزافزون قواعد و مقررات حمایتی نسبت به محیط زیست و حفظ حقوق محیط زیست در سطح ملی و بین المللی عمل نماید و هرگونه تخریب و تعدی نسبت به محیط زیست را با جرم انگاری و مقرر داشتن ضمانت های قانونی و حقوقی مربوطه، مورد حمایت مستمر و گسترده قرار دهند.

انتهای پیام /\