از توهین ژرمن‌ها به زن باردار تا تفتیش بدنی خارجی‌ها در راه‌آهن شهری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اتاق خبر، پایگاه خبری آلمانی‌زبان "حقوق بشر در اتحادیه اروپا" گزارشی از انتخابات شهرداری در شهر درسدن آلمان منتشر کرد که بر اساس نتایج به دست آمده از آن، یک سیاستمدارِ بیگانه‌ستیز در انتخابات رأی نیاورده است.

"مارکوس اولبیگ" (Markus Ulbig) مسئول بخش ایالتی زاکسن آلمان است. اروپاییان این مرد 51 ساله را به تندروی در سیاست‌های مربوط به حقوق پناهندگان می‌شناسند. ناظران معتقدند همین شهرت وی به "بیگانه ستیزی" بود که موجب شد در انتخابات شهردار درسدن از حریفان خود شکست بخورد. وی تنها موفق شد 15.4% آراء را کسب کند.

تلاش‌های پی در پیِ اولبیگ برای برخورد غیرانسانی با پناهندگان، پیوستن به احزاب راستگرای افراطی و حمایت از جنبش ضدّ اسلامی پگیدا در آلمان، نتیجۀ مثبتی برای او نداشت.

این پایگاه تحلیلی در ادامه با اشاره به اینکه این وزیر داخلی ایالت زاکسن، بالاخره چوب اقدامات ضدّ حقوق بشری‌اش را خورد، می‌نویسد:

اولبیگ در همین گرماگرم انتخابات دست به عمل عجیبی زده بود. او کوشید یک مرد تونسی را که همسرش هشت ماهه باردار بود، به هر قیمتی از کشور اخراج کند. پلیس ایالتی به دستور مستقیم اولبیگ، شبانه، همسر این زن باردار را بازداشت کرد.

"الکمال" شوهر 32 سالۀ  "جسیکا بونکه" (Jessica Böhnke) آلمانی، فقط به این خاطر که تبعۀ تونس است، مجبور شد همسرش را در آخرین ماه‌های بارداری تنها بگذارد و به کشورش برگردد.

جسیکا می‌گوید که همزمان با این رنجِ غیرانسانی، در سایت‌های اینترنتی مختلف، آماج حملات نژادپرستانه قرار گرفته که اصلاً چرا با این مرد تونسی ازدواج کرده و با او فرزند مشترکی دارد: برخی کاربران وی را "ننگ نژادشان" لقب داده‌اند!

همچنین برخی کاربران افراطی در شبکه‌های مجازی نظرات مشابهی را درج کرده‌اند.

این اخراج ناگهانیِ الکمال از محل اقامتش در حالی بود که رئیس ایالت زاکسن چند وقت قبل، همین خانواده را برای تبلیغ فرهنگ "استقبال از خارجی‌ها" در اروپا به یک برنامه تلویزیونی کشانده و از آنان استفاده ابزاری کرده بود: بدین ترتیب هدف اولبیگ این بود که از یک طرف نظر مدافعان انسانیت و حقوق بشر را جلب کند و با اقدام بعدی‌اش یعنی اخراج مرد تونسی‌تبار، افراطیون ملی‌گرا و ضدّ خارجی‌ها را طرفدار خود سازد.

این عملکرد موذیانه و دوپهلو از اولبیگ باعث شد برخلاف انتظارش، رأی هر دو طیف را از دست بدهد.

مادر جسیکا بعد از اینکه دامادش از کشور اخراج شد، نامه‌ای سرگشاده به اولبیگ (که مسبب این اتفاق بود)، نوشت با این عنوان که: " آقای اولبیگ! همسر دختر باردارم را به او برگردانید" و آن را به امضای شهروندان اروپایی رساند. اولبیگ تاکنون نسبت به این اعتراضات سکوت کرده و هیچ ارتباطی با وابستگان این خانواده نگرفته که حداقل از آن‌ها در برابر حملات نژادپرستانه دفاع کند. اولبیگ خودش پدر چهار فرزند است.

پایگاه اطلاع رسانی حقوق بشر معتقد است در ایالت زاکسن آلمان که توسط حزب سوسیال دموکرات اداره می‌شود، خانواده‌هایی که یکی از والدین آن‌ها جزو پناهندگان به اروپا باشد، هیچ شانسی برای بهره‌مندی از مزایای اجتماعی حوزۀ خانواده ندارند.

در جدول زیر به ترتیب تعداد کل درخواست‌های پناهندگی، تعداد کل پذیرفته‌شدگان، وضعیت پناهندگی اهداءشده، موارد فرعی و خاص، موارد بشردوستانه و بالاخره تقاضاهای رد شده، آمده است:

گفتنی است درسدن، به عنوان نخستین شهر تظاهرات‌های پگیدا و به عبارتی خاستگاه این جنبش ضدّ اسلامی شناخته می‌شود. این جنبش از اکتبر سال 2014 آغاز شد و رفته رفته همانند غده‌ای سرطانی به دیگر کشورهای اروپا (اسپانیا، اسکاتلند، اتریش، فرانسه،...) سرایت کرد. طرفداران این جنبش، با سر دادن شعارهایی علیه خارجی‌ها خصوصاً مسلمانان، ایدئولوژی دوران هیتلر، دیکتاتور آلمان را در ذهن همگان زنده کرده بودند و مطالبۀ آنان اخراج همۀ مسلمانان از اروپا بود.

هرچند پگیدا در دوران اوج خودش، مورد مذمت سیاستمداران دولتی اروپا قرار گرفت و باعث سرافکندگی دولت‌هایی شد که دم از آزادی بیان و حقوق بشر می‌زدند، اما این قبیل تبعیض و توهین‌ها که خارجی‌های مقیم اروپا با آن دست به گریبانند، نشان می‌دهد "بیگانه‌ستیزی" برچسبی نیست که فقط به یک یا چند گروه اجتماعیِ نژادپرست مانند پگیدا زده شود.

این پایگاه خبری در ادامه به نقل از "گیدو گباوئر" شاهد عینی حاضر در راه‌آهن مرکزی شهر درسدن می‌نویسد:

پلیس راه‌آهن در برخوردی آشکارا نژادپرستانه، افراد دارای رنگ پوست تیره یا موهای مشکی را بدون هیچ سوءظن مشخصی کنترل می‌کند. روزی شاهد بودم مأمور امنیتی، یکراست سراغ یک مسافر اهل لیبی رفت و او را که در سالن انتظار همانند بقیه مشغول مطالعه بود، بازرسی بدنی کرد. من وقتی این صحنه را دیدم به سمت مأمور رفتم و جویای علت این کار شدم. وی مرا کنار کشید و گفت: این یک بازرسیِ روتین است!

انتهای پیام/ف