اقدام خارق العاده جوان معلول تویسرکانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا  مراسم رکودزنی محمد گماردیروز ساعت ۱۰ صبح به مناسبت روز پاراالمپیک و حقوق معلولین در برج میلاد برگزار شد.

محمد گمار این جوان معلول تویسرکانی در گفتگویی اختصاصی با خبرنگار رودآور خود را این گونه معرفی کرد:

 در روز سوم بهمن ماه سال ۱۳۷۰ در روستای جعفریه تویسرکان متولد شدم.زمان تولد معلول مادرزادی بودم و دو پا و یک دست نداشتم.از وقتی که خود را شناختم در محیط آزاد روستا با دوستان هم سن خود بازی می کردم حتی فوتبال هم جز برنامه های من بود.دوستان بسیار خوبی داشتم که با احترام به من نگاه می کردند و گاهی اوقات از کارهایی که انجام می دادم تعجب می کردند.

مدرک تحصیلی من دیپلم است و می شود گفت که قرآن خواندنم هم بد نیست.مکبر مسجد روستا نیز بودم.

علاقه زیادی به نقاشی کردن داشتم تا اینکه سه سال پیش نزد مربی خود آقای رنگساز در تویسرکان طی یک ماه آموزش دیدم و شروع به نقاشی با آبرنگ و رنگ روغن کردم.تابلوهایم در چندین نمایشگاه در معرض دید علاقمندان قرار گرفت و حتی برخی از آن ها نیز به فروش رفته است.

متأسفانه شهرستان تویسرکان امکانات، تجهیزات و ارائه آموزش های ورزشی و حرفه ای به معلولان را ندارد بنابراین تصمیم گرفتم برای رفتن به آسایشگاه کهریزک در تهران اقدام کنم.با دشواری فراوان و با بهره مندی از یک فرصت بزرگی که برایم پیش آمد سال گذشته به آسایشگاه کهریزک آمدم و با همکاری مسئولین آسایشگاه آموزش های خوبی در زمینه های ورزشی همچون شنا و پله نوردی دیدم.مربی من آقای رئوفی وقتی از پله بالا رفتن های من را دید آموزش پله نوردی به صورت اصولی را به من نشان داد.

تا اینکه امروز بالاخره پس از حدود یک سال تمرین ۱۸۶۶ پله برج میلاد را بالا رفتم.

آموزش هایی نیز برای شنا فرا گرفته ام در حال حاضر فوتبال نیز بازی می کنم.

اما بیشتر از این ها به فتح برج های دیگر با تعداد پله های بیشتر می اندیشم.برنامه بعدی من که زیر نظر مربی انجام می شود بالا رفتن از پله های برج خلیفه در دبی است که تعداد پله های آن در حدود چهار هزار پله می باشد.

کارهای روزانه ام را خودم انجام می دهم، قورمه سبزی و ماکارانی را نیز دوست دارم.

جمله پایانی گمار به خواندگان رودآور این است: باورم براین است معلولیت نمی تواند باعث محدودیت شود و انسان اگر بخواهد در هر شرایطی به موفقیت های بزرگ خواهد رسید.انسان پس از انتخاب هدف باید در راه رسیدن به آن استقامت داشته باشد و هیچ شکی در اصل مقصد و پیمودن مسیر نداشته باشد.ایمان همراه با مقاومت همیشه انسان را به قله میرساند.