به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، وبلاگ خاکریزهای کاغذی نوشت: کتاب «از چنده لا تا جنگ»؛ خاطرات شمسی سبحانی، یکی از زنان شجاع از خطه مازندران است، که با شروع درگیری‌ها در کردستان، عازم سنندج شده و کار امدادرسانى را آغاز می‌کند؛ وی همچنین از آغاز جنگ ایران و عراق تا اواخر سال 1364 در مناطق جنگى جنوب، به عنوان نیروى داوطلب سپاه به امدادرسانى مجروحان جنگى مىپردازد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, خاکریزهای کاغذی,راوى در این کتاب به ذکر خاطرات تلخ و شیرین از ایام حضور خود در کردستان و همچنین مناطق جنگى جنوب پرداخته و به عملیات‌هاى فتحالمبین، بیتالمقدس، خیبر، والفجر مقدماتى و والفجر یک اشاره مى‌کند.
,در کتاب «از چنده‌‌لا تا جنگ» با روایت‌هایی روبرو می‌شویم که شاید کمتر به آن پرداخته شده باشد؛ بارزترین نکته کتاب این است که خانم سبحانی جنگ زده نیست و زیانی از جنگ ندیده اما از کیلومترها دورتر، زندگی خود را رها کرده و برای کمک به جنگ زدگان و رزمندگان اسلام، پا به مناطق جنگی می‌گذارد تا دین خود را به جبهه‌های حق ادا کند.
,شمسی سبحانی به عنوان پرستار به جبهه رفته است و همین امر موجب شده تا نکاتی را روایت کند که در بهداری‌ها و بیمارستان‌ها اتفاق افتاده است.
,«از چنده لا تا جنگ» نمونه خوبی از یک روایت زنانه از دفاع مقدس است و مطالعه این کتاب می‌تواند ما را با خدمات و ایثارگری‌های بانوان مسلمان میهن مان در طول دفاع مقدس آشنا کند.
,کتاب «از چنده لا تا جنگ» خاطرات خانم شمسی سبحانی است که خانم گلستان جعفریان آن را تدوین و انتشارات سوره مهر آن را در 192 صفحه منتشر کرده است؛ این کتاب را سال‌های پیش خواندم؛ کتاب خواندنی و دلنشینی است؛ چیزی در مایه‌های خاطرات مرضیه حدیدچی دباغ؛ اما نه به قوت آن.
,وجود چنین زنان دلاور و غیرتمندی در جامعه باعث افتخار این نظام است؛ نمی‌دانم چرا کارگردانان و فیلمسازان ایرانی، به جای این همه فیلم بی‌سر و ته و غیرمفید، داستان زندگی زنانی چون شمسی سبحانی و مرضیه حدیدچی را به تصویر نمی‌کشند تا الگوی زنان ما باشند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه