مسولین کاری نکنند که نخبگان، از گناباد گُریزان باشند

،به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،مهدی محسن زاده یکی از پزشکان بیمارستان مغز و اعصاب در گفتگو بااختصای با ندای گناباد، در خصوص عدم توجه مسولین این شهرستان به قشر پویا بویژه تحصیل کردگان و نخبگان، گناباد اذعان کردمسولین کاری نکنند که نخبگان از گناباد گریزان باشند.

وی در بخش دیگری از گفتگوی خود گفت: اگرخدا بخواهد، زکات علمم را درخدمت به مردم بزرگ گناباد پرداخت خواهم کرد.

متن این گفتگو به شرح زیر است:

- در ابتدا خودتان را معرفی نمایید.

مهدی محسن زاده دراوایل سال 1354 در روستای قنبرآباد شهرستان عزیز گناباد متولد شدم. همسر من سرکار خانم دکتر مجتهدی دندانپزشک هستند و 2 فرزند به نام های هلیا وهمتا دارم.

- در چه مدارسی در گناباد درس خوانده اید؟

تحصیلات ابتدایی را در روستای قنبرآباد و تحصیلات راهنمایی را درمدرسه حافظ یا همان باهنر گذراندم.

- بهترین خاطره شما از دوران مدرسه چیست؟

ازبهترین خاطرات آن دوران، روزهای خاص دفاع مقدس رو بهتره مثال بزنم که پر از بیم و در عین حال امید بود.

- در چه دانشگاه هایی درس خوانده اید؟

درسال 1373در رشته پزشکی وارد دانشگاه علوم پزشکی مشهد و همچنین بیرجند شدم. درسال 1380فارغ التحصیل و بدلیل نیاز مناطق محروم، در جنوب شرقی خراسان مشغول به خدمت بودم و بعد از حدود یک و نیم سال مجددا به شهرستان مراجعت و خدمت را در بجستان و مرندیز ادامه دادم.
 

- مشغول به تحصیل در چه خصوصی هستید؟

شوق خدمت رسانی به مردم باعث شد که وارد مراحل سخت و طاقت فرسای تخصص شوم. درحال حاضر مشغول به تحصیل در تخصص جراحی مغز و اعصاب و ستون فقرات در دانشگاه شهید بهشتی که ازمعتبرترین دانشگاه های کشورهست، می باشم.

- آیا تاکنون همشهریان گنابادی را نیز عمل جراحی نموده اید؟ 

اتفاقا از اولین بیمارانی که بنده عمل کردم، ازتوابع گناباد بودند و الان زنده و سلامت هستند و در بازه معینی از سوی من ویزیت می شوند واین خیلی باعث خوشبختی من شده است و در هر ویزیت کلی گنابادی صحبت می کنیم و این به من انرژی فوق العاده می دهد.

-نسبت به زادگاه خود چه احساسی می کنید و آیا به گنابادی بودن خودتان افتخار می نمایید؟

من عاشق وطنم هستم. من گناباد رو قسمتی از روح و بدنم می دانم و تاکنون 2 بار به خاطر گناباد و اینکه نمی توانم از آن جدا شوم، فرصت سکونت در خارج از کشور را فداکرده ام اما متاسفانه اکثر گنابادی های ساکن در خارج از شهرستان، به شهرشان افتخار نمی کنند و نیاز به بازبینی و فرهنگ سازی شود.

- برنامه ای برای بازگشت به گناباد و خدمت به مردم ندارید؟

من اصولا هر سه الی چهارماه، یک بار به گناباد مسافرت می کنم و از نزدیک باحال و هوای مردم و شهرستان آشنا می شوم و انشاالله اگرخدا بخواهد، زکات علمم را درخدمت به مردم بزرگ گناباد پرداخت خواهم کرد.

- اگر خواسته باشید گناباد را به یکی از همکاران و یا دوستان خود معرفی نمایید، چگونه معرفی می کنید؟

به نظرمن، همشهریان گنابادی در سطح کشور در معرفی گناباد کوتاهی نموده اند. به عنوان مثال اگر به سمت های مرکز استان خراسان رضوی نگاهی بیندازید متوجه می شوید که گنابادی ها، عهده دار خیلی از مسولیت های حساس استانی می باشند و اگر همین شناخت در سطح ملی نسبت به گناباد وجود داشته باشد، اوضاع گناباد از جهات گوناگون بهتر از شرایط کنونی بود.

گنابادعزیز پتانسیل های بزرگی چون علامه بهلول گنابادی، قنات قصبه، بافت قدیمی سر تراز، وجود مزرعه در کنار منزل مثل شمال کشور، مردم خوب وسالم، مسجد جامع با قدمت پنج هزار سال، شعرا، علما، منجمین و مرکز علم درگذشته و حال و همچنین وجود معادنی همچون چینی تقدیس و از پتانسیل هایی است که گناباد را می تواند در کشور برجسته نماید.

- شما دوست دارید گناباد چه امکاناتی داشته باشد که به آن افتخار کنید؟

به نظرمن، گناباد دارای امکانات خوبی است ولی مردم باید از وجود این امکانات بیشتراستفاده کنند تا سرمایه گذاران بیشتر ترغیب به سرمایه گذاری شوند.

فرودگاه  و قطار بین شهری می تواند کمک بزرگی به توسعه شهرستان و همچنین سهل الوصول شدن دسترسی به پایتخت را بویژه برای مسوولین وهمچنین مردم فراهم می کند چراکه ناوگان حمل و نقل بین شهری گناباد یا همان اتوبوس ها آنقدر مستهلک است که انسان رغبت به استفاده از آنها هم ندارد.

- در پایان اگر سخنی دارید، بیان فرمایید.

امیدوارم روزی برسد که برای اقامت در گناباد پافشاری نماییم و مسسولین اقداماتی انجام ندهند که قشر پویا بویژه تحصیل کردگان، از گناباد گریزان باشند.

مردم گناباد در جذب امکانات و آبادی شهرستان باید تلاش مضاعفی انجام دهند که لازمه آن اتحاد است و از اینکه توانستم ازطریق این رسانه با همشهریان عزیز گنابادی صحبت نمایم، خرسند هستم.

انتهای پیام/